1 Tessalonicenses 2
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs VC
1 N dheebhang ‑nu, kaa ꞊dede ka‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ nu 'yi‑ wo ka ‑gɔ 'plöö mü bha, 'yii kë 'wɔn 'gü "klʋng 'ka.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 'Ö gun kö yi ‑tun Fidhipö ‑pö 'gü kö 'yii ꞊loo ꞊kö ka ‑gɔ mü, ‑wo kë ‑gbaɔn yi ta 'ö 'wo yi ‑wëë ‑kë "dhiʋ̈ ꞊gban "pɛpɛ suu wo, "kɛɛ yö ‑zë ꞊gban 'gü, Atanna 'yi‑ ‑bha zian ‑ta bha ‑yö kë yi ‑zʋ ‑gban 'ö 'yi nu‑ ‑bha naɔ ‑së bha‑ dɔ ka ‑gɔ, "kɛɛ 'sa kö yi ‑gblü bha‑ 'gü "dhʋ̈ ka ‑gɔ mü 'pö.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ dhiang 'yi nu‑ zë ka ‑dhɛ bha tɛan‑ ‑dhiang ‑mü. 'Yii‑ ‑zë ka ‑dhɛ zian ‑dhɛng ka ‑gɔ ‑dhɔ ‑bha, "ɛɛn "bhluubhludhɛ 'yaa gun yi ‑kɔ "piʋ̈, kö yöö 'to mɛ ‑zian kë ‑sü ꞊në‑ ‑bha. 'Yii‑ ‑dhɛ mɔɔ‑ kö 'yi sɛɛ" 'kpɔ ka ‑dhɛ "yigblü ‑ta.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 "Kɛɛ 'wɔn "pɛpɛ 'yi‑ ‑dhiang zë bha, 'wɔn 'ö ‑dhi Atanna yöö ꞊dede ꞊në‑ ‑dhɛ yö ‑mü. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑yö ‑dhi yöö ꞊dede bha ꞊në‑ ‑dhɛ, 'yö‑ dɔ yi ‑kɔ 'ka kö 'yi‑ pö mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑dhɛ. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü, 'yö 'yi‑ ‑dhiang zë sië, 'yö 'yaa‑ zë ‑kɔdɔ "piʋ̈ 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'yii‑ zë kö yi "dhia ‑yö 'ma mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu ‑zë 'gü, "kɛɛ yi ‑zë kö yi "dhia‑ ma Atanna ꞊në‑ 'gü. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yö ꞊në ‑dhɛ ‑yö yi zuë" "piʋ̈.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Kaa ꞊dede ka‑ 'wɔn ‑dɔ 'kpakpadhö ꞊dhɛ nu 'yi‑ wo mü bha 'yii "kpënng‑ ‑kë mɛ ‑gɔ ‑dhiang zë mɛ 'bha ‑dhɛ, "ɛɛn yi ‑nu mü ‑sü ‑gɛn 'yii ‑gban ꞊naɔ mɔɔ‑ ‑sü ‑bha, Atanna ꞊në yi "sɛɛ 'ka.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 'Yii‑ ‑dhɛ mɔɔ‑ kö ‑yö ‑kë ka 'ka oo, "ɛɛn ‑yö ‑kë mɛ "wɛɛ 'bha ‑zian ꞊në‑ 'ka oo, kö ‑yö "dhɛ ‑ya yi ‑ta, "kɛɛ 'sa kö yi ‑mɔɔ ‑bha 'nu 'yi mɛdhɛ ‑faan ‑wɔ ka ‑ta kö 'ka yi ꞊bhlëë ‑ya; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Klisi ‑bha bɔmɛ ‑mü yi 'ka.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 "Kɛɛ yö ꞊në ꞊gban 'gü, 'yii "wɩ‑ ‑bha kö 'yi‑ kë "dhʋ̈. Yi ‑zɔn ka ‑dhɛ 'ö 'yi ‑tosɛa ‑kë ka "piʋ̈ "yɛɛdhö ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'në "blë ‑dee dhe ‑yö ‑kë 'ka ö ‑bha 'në "piʋ̈ bha‑ 'dhö.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Ka ‑dhɔ ‑bha yi kë ‑kɔ yaa 'gü yaa bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yii kë yi "piʋ̈ ꞊dhɛ naɔ ‑së 'ö go Atanna "piʋ̈ bha 'yi yöö do‑ pö ka ‑dhɛ, "kɛɛ 'ya‑ ‑wʋ bha‑ pö ka ‑dhɛ 'yi yi ‑dɩ ‑bha ‑tosɛa ‑nu ꞊gban "kplëng ‑bho ka ‑dhɛ, ka ‑wɔn 'ö ‑kë yi ‑gɔ "gbɩɩ‑ 'ö ‑ziö ‑naa 'gü bha‑ ‑wɔn 'gü.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 N dheebhang ‑nu, kaa ꞊dede ka‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ gun 'yi‑ wo ka "piʋ̈ mü bha yi yii‑ ‑kɔdhiʋ̈ ‑yë ‑nu ‑kë 'ö 'yi yi ‑mawɔn ‑kë 'gü, 'ö 'yi sëë bho "binma ‑dhɛkpaɔ, kë "dhʋ̈ kö 'ya 'dho kë ꞊kwɛɛ‑ 'gbiin‑ 'ka mɛ 'bha ka ‑ta. Atanna ‑wʋ ꞊në 'yi‑ pö ka ‑dhɛ doseng.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Atanna ‑yö yi "sɛɛ‑ 'ka, 'ö kaa ꞊dede 'ka yi "sɛɛ‑ 'ka 'pö ꞊dhɛ mɛ "pɛpɛ 'ka 'dhang ‑bho "dhiʋ̈ ‑mɛ 'ka Tesadhonikö ‑pö 'gü, yi ‑tosɛa ‑kë ka "piʋ̈ "puu 'ka ‑a dhɔɔbhaa 'ka, 'ö mɛ 'bha 'yii ꞊sɔng yö yi ‑bha.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Ka‑ 'wɔn ‑dɔ 'pö ꞊dhɛ gun 'yi‑ wo mü bha yi ka ‑wɔn ‑kun 'do 'do 'ka 'ö 'yi ‑kë ka ‑gɔ ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'në dë ‑yö ‑kë 'ka 'në ‑gɔ ‑a 'dhö.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 'Ö 'yi ka faan dɔ, 'ö 'yi kpa ka ‑zʋ ‑ta, 'ö 'yi ‑dhio dɔ ka ‑ta glɔglɔdhö kë "dhʋ̈ kö ka "ta ‑kɔ ‑yö dhi Atanna ‑dhɛ; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yö 'ö bha ꞊në ka ‑dhɛ sië ‑tosɛa ‑kë 'tɔbhɔdhe 'gü ‑sü 'ka ö ‑gɔ ‑gblüdëdhɛpö 'gü.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö yi 'gü 'yaa ga‑ nuɛ" bho ‑sü 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑wʋ 'yi‑ pö ka ‑dhɛ 'ö 'ka 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ bha, 'kii‑ ‑ga ꞊dhɛ mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu 'gü ‑dhiang 'wo‑ zë ꞊kpaɔdhɛ ‑bha "wɛɛwɛɛ ‑a 'dhö, "kɛɛ ka‑ ‑sü ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö‑ 'ka ꞊dedewo tɛan‑ 'ka Atanna ‑wʋ 'ka bha ꞊në‑ 'dhö. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö yë kë sië ka 'gü, 'yö ꞊ya 'mɛ 'ka 'dhang bho ‑a "dhiʋ̈ ka "gla ꞊dɛɛ bha.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ka 'ö 'ka bha, n dheebhang ‑nu, ka ꞊dhɛ Atanna ‑bha 'kɔdhigümɛ ‑nu 'ö ꞊wa bɔ Yesu Klisi 'ka, 'wo Zude ‑sɛ 'gü bha ꞊në‑ ‑nu 'dhö ꞊dɛɛ. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn do 'ö‑ ‑nu dheebhang Zuifö ‑nu 'wo‑ ‑wɔ ‑nu ‑ta Atanna ‑wʋ ‑wɔn 'gü bha ꞊në ka ‑gɔ "sɛgümɛ ‑nu 'wo‑ ‑wɔ 'pö ka ‑ta.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 'Mɛ 'wo bha ꞊në 'wo kwa Dëmɛ Yesu zë, wo ꞊në 'wo Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu zë, 'wo ꞊në 'wo yi ‑wëë ‑kë "dhiʋ̈ ꞊gban "pɛpɛ suu wo. Wo ‑zë ‑wo mɛ ꞊gban "pɛpɛ ꞊në‑ 'yaɔ‑ 'ka. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö‑ ‑nu ‑dhɔ 'yaa Atanna kë.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Wo ꞊në 'wo zun ‑sü 'ka yi ‑gɔ zian‑. 'Yaa‑ ‑nu "piʋ̈ ꞊dhɛ 'yi Atanna ‑wʋ pö 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu ‑dhɛ kö ‑wo dha. ‑Wo woo 'wɔn yaa ‑ta ꞊në pa sië do Atanna wëëdhö 'wo dho‑ 'ka. "Kɛɛ ꞊ya ö bhlɔɔ bho‑ ‑nu ‑gɔ ꞊gban wo ꞊ya bo.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Yi ‑zë yi ‑bha 'ka, n dheebhang ‑nu, kwa "yan ‑go 'kwëë‑ ‑yi 'yaa ꞊dɛɛ, 'kwaa ‑dhɛ do 'gü ‑a yi ꞊ya ꞊gwëë, "kɛɛ ka ‑dhɔ ‑zë ‑yö yi zuë" "piʋ̈ ‑kpɛawo. ‑A "sɩ ꞊në 'yaa yi ‑dhɛ, "kɛɛ "yan ‑kpan ka ‑bha ‑dhɔ "kakasü ‑yö yi ‑bha.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 'Ya‑ "slë mɔɔ‑ ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü kö 'yi nu mü, "kɛɛ mang Pɔdhö ‑mɛ ‑zë ‑yö n "piʋ̈ 'nu ‑zianwo ꞊dhɛ 'a nu ‑kɔ do "ɛɛn ꞊plɛ ‑zian kë 'nu ‑deewo ka "piʋ̈ mü, "kɛɛ yi ‑kɔ ꞊në 'yii ꞊mɔɔ‑ ‑bha. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ Sɔtraan ꞊ya zun yi ‑gɔ zian‑.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 "Ɛɛn ‑yö ka 'gü ꞊dhɛ yi ‑zʋ ‑yö ‑më ‑wɔn "wɛɛ 'bha ꞊në‑ 'gü, 'ö yi ꞊nii ‑da ‑wɔn 'ka, "ɛɛn 'ö yi 'tɔ bhɔ ‑wɔn 'ka kwa Dëmɛ Yesu nu ‑yi 'ka kö 'yii kë ka ‑zë ka 'ka?
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Ka ꞊në 'ka yii‑ 'tɔbhɔdhe waa‑ yii‑ ꞊niidadhe ꞊gban 'ka.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.