Marcos 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs BKJ
1 Age ye fen, ĩ idi irokenẽdin, “Aya ã momoi arokeneik, tunĩ ein difaref, fau to gare de mog, idi Negur nẽ tano megeir ado isi mog, dilouf.”
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 Naa sigis bure fele di, Jesus, Pita, Jems, Jon anidi geif fen, idi mugu arei odug ilun diselen. Jesus bouwa, yogon dõ fiya tar meleid bun falei fele di, Moses Eliya ado wowã de fen, Jesus weim wogõ den.|src="lb00317c.tif" size="span" ref="9:2-8" An Jesus idi meleid bun bouwa falei felen.
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 In kolos lalau medeĩya bagai, lalau anĩ tenebur ein taka nem kulo fe di, agef filiya kisi feleya sã.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Agef mog, an idi meleid bun, Moses Eliya ado wowã de fen, Jesus weim wogõ den.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Pita Jesus irokenen, “Rabi, ada ein ibodõya nigin biya bagai. Ada salafat towo tanouf, taka ogon, taka Moses nẽ, taka Eliya nẽ.”
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 (Ĩ wogõya tata fen, ere nigin, idi fatuk bagai kumĩ den.)
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Agef mog, lalo isi, idi kerub feid fen, ait taka lalo bunem wõ yen, “Eĩ neu Kesu, ĩ nigin aya wau laa fedig. Ĩ karĩ wiyẽg!”
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kaisã bagai, idi fai den, aib taka to weim difar mog, dilen, Jesus dogol.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Idi arei nem diyok disi fen, Jesus ereb idi dilen anĩ, Tamo Naal laa bun tamal fau fãya sã mog, taka to dirokenẽf nigin, idi katũ fedin.
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Idi od anĩ dogo bun dogol ibod ken, ‘laa bun tamal kel fãya’ anĩ nẽ gariya nigin katõ difen.
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Age de fen, idi Jesus to difiyen, “Ere nigin lo ifelnẽdiya tamo, ‘Eliya ĩ ket uyu isi di, Mesia isiyouf,’ dedig?”
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Jesus aitedin yalen, “Momoi bagai, Eliya ket uyu isi fen, ereb ereb ganan madur fedif. Anĩ ere, ere nigin Tamo Naal ĩ darau musei yale fen, dudum difiyẽf anĩ, Negur nẽ Itotoya bun ibodok?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Anĩ ere, aya ã arokeneik, Eliya mogo isin, ĩ nigin Negur nẽ Itotoya bun yenek gen, ereb ereb ganan idi waud iron, ĩ nigin mogo age difen.”
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Sain idi, in dõ fiya tar tunĩ ganan geredin disi fen, tamo kayau musei, idi salili difiyeĩd fen, lo ifelnẽdiya tamo geid, od nem abob fe fe de mog, diledin.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Kaisã bagai, tamo kayau ganan Jesus isi mog, dile fen, idi fatuk bagai terẽ den, aan difiyẽf nigin gududu de dilen.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Jesus idi to fiyẽdin, “Ã ere nigin idi geid, od nem abob fe fe gef?”
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Guru fiya atun, tamo takam aiten yale iron, “Tise, aya neu kesu, õ gein arou asil, ĩ kaa sanem irou di, ait ifokelen.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Sain ganan kaa sanem irouf, ĩ yũ irã di, tenebur kubũ ye, sali mokuf, gobora kikokõ ye fen, bouwa teregein yedig. Aya on dõ fiya tar kaa sane diruwauf nigin to afedin, anĩ ere, idi kisi feleya sã.”
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Jesus solof iron, “Tamo kayau eneidi momoiya sã, sain ganĩ aya ã geid tabodõf? Sain ganĩ aya ã nigin wau aukesilauf? Kesu wageun urousig.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Age ye di, idi kesu anĩ, ĩ garan dirou disi di, kaa sane Jesus ile fen, kaisã bagai kesu yũ iran. Kesu ĩ tenebur kubũ ye, wele yef, yen ken, awa bun sali moku fen.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Jesus kesu nẽ tama to fiyen, “Sain ganĩ ĩ eig fiya ibodon?”
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 Sain musei, ĩ yukesiyou fenẽ nigin yã bun ado naanũ irãdig. Anĩ ere, õ ereb taka age fiya nigin kisi feleyauf are, amã nigin waũ ino ken, usennamã.”
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Jesus ĩ irokenen, “‘Õ kisi feleyauf,’ wof de? Taka ĩ momoi youf, ereb ereb ganan age fiya nigin kisi feleya.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Kaisã bagai, kesu nẽ tama iweig iron, “Aya momoi auf, neu momoiya naal nigin usenna!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Age ye di, tamo kayau gududu de disi mog, anĩ Jesus ileid fen, ĩ kaa sane ou fiyen. Ĩ iron, “Õ daabuya ait ifokeleya kaa, aya õ arokonok, ĩ bun tamal ulõ weis fen, baban ĩ namen to kel ulauf.”
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Kaa anĩ ui ye fen, kesu yũ irã di, fatuk bagai tererẽ ye mog, ulõ yeis ilen. Lo difen, kesu laa gen yenẽ di, musei diron, “Ĩ laa fel.”
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Anĩ ere, Jesus kesu anĩ ima irou fen, yalesnẽ di, ĩ ifaren.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Jesus ĩ aaben ile ibod mog, in dõ fiya tar mugun ĩ to difiyen, “Ere nigin amã kaa sane iruya nigin kisi feleya san?”
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Age de di, ĩ irokenẽdin, “Eig fiya are, Negur kosẽ fiyẽya bunem dogol iyawauf.”
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Idi modoũ anĩ ditor ken, Galili distrik atu diyok dilen. Taka nem idi an yeya karĩya nigin, Jesus to oron,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 ere nigin, ĩ in dõ fiya tar ifelnẽdin. Ĩ idi irokenẽdin, “Tamo Naal ĩ, fau kiwai tamo imeid bun dinouf. Idi fau ĩ dukesiyouf, naa towo bure fele di, ĩ fau kel fã youf.”
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Anĩ ere, idi od enĩ nẽ gariya nene de fen, ĩ to fiya nigin kumĩ den.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Idi Kapenaum taun disin. Jesus fõ bun ibod ken, ĩ idi to fedin, “Ã naabur ere luwa urougel?”
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Anĩ ere, idi foro firi delen, ere nigin, naab luwen, aim anĩ idi atun odug bagai ibodok nigin luwa diroun.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Jesus ibod ken, in dõ fiya tar tuwelf iweig laisi fen, iron, “Taka ĩ uyu ifarau fenẽf, ĩ gai dumen bagai youf. Agef fen, ĩ ganan neid kabĩ tamouf.”
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 Ĩ kesu naal taka yale iroule, idi atun ifarnen. Ĩ imam yale koboi fiye ken, ĩ idi irokenẽdin,
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Aib taka aya yanau bunem, kesu naal eig fiya taka yalef are, ĩ aya yaleyaf. Aib taka ĩ aya yaleyaf are, ĩ aya dogol to yaleyaf, ĩ aya sur fiyan anĩg yalef.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Jon iron, “Tise, tamo taka, õ yanã nem kaa sesen iruid mog, amã mailen. Anĩ nigin, amã ĩ katũ mafiyen, ere nigin, ĩ neda takam sã.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Anĩ ere, Jesus iron, “To katũ wiyẽg, taka ĩ neu yanau nem memelik inof are, ĩ kaisã bagai aya nigin sane irõya kisi feleya sã,
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 ere nigin, taka ĩ ada nigin kiwai to inof, are neda.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Aya ã momoi arokeneik, taka ĩ, aya yanau nem, ã Kristus nẽ nigin ye fen, kap naan ado ifeneĩf are, ĩ in mala solo momoi bagai yalouf.
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 “Aibem taka age fe di, kesu aya nigin momoi def enidi taka, mosor bun ineyẽf are, tamo anĩ meein odug guyutu bun ifo ken, maaĩwõ irãyam, are dem.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 Ogon imam mosor bun ineyõf, gudũ wol. Õ imã tobega ado, mata bun ileya nigin biya bagai, ere nigin, ima totoũ adouf are, hel bun an yã faimud ibodkeleyan uleya nigin.
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 — ausente —
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Age fiya gen, ogon yẽ anim, mosor bun ineyõf, gudũ wol. Õ yẽ tobega ado mata bun ileya nigin biya bagai, ere nigin, yẽ totoũ adouf are, hel bun dirãyõf.
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 — ausente —
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Takag, ogon malã anim, mosor bun ineyõf, ubodol uraile. Õ malã tekelei ado Negur nẽ tano bun ileya nigin biya bagai, ere nigin, malã totoũ adouf are, hel bun dirãyõf,
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 an
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Tamo ganan, yã tetedin sol gen tu difouf.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 “Sol ĩ biya, anĩ ere, in kai sa kalauf, naig wo di, baban kai youf? Ã aug bun sol adouf, agog fen, abob nigin wau inosiya bun ubodõgouf.”
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.