Marcos 6

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesus an itor ken, in dõ fiya tar geid yogon fõ gariyan dilen.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Sabat naa wõ ye di, Jesus Juda neid uub fõ bun ifelnẽdiya gariya inon. Age fe di, musei ĩ karĩ difiye ken, terẽ de diron,
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Ĩ to kapenta de? Ĩ to Maria naal fen, Jems, Josef, Judas, Simon ado tureid de? In main tar ada to ein weim de?” Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Jesus idi irokenẽdin, “Profet taka ĩ, in fõ gariyan, in sirag atun ado, in fõ bun dogol, ĩ yana sã.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ĩ an memelik taka inoya kisi feleya sã, anĩ ere, ĩ dagi tamo teke tekelei dogol ima tetedin ino fen, el fedin.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Jesus idi neid momoiya to ile fen, terẽ yen.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Jesus tuwelf iweignẽdi di, idi ĩ wagen disin. Ĩ uru uru, sur feid fen, kaa sesen dirudiyouf nigin, idi megeir ifenẽdin.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Ĩ fadim yu ken, iron, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, bret sã, kodol sã, moni sã, manig dogol.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Sendel ufonũg fen, gabar ufilaĩgef dogol, taka to walogouf.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ereb sain ã fõ bun ulagauf, an ubodõgef uleg, taun anĩ utorõgouf.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Fonõ taka bun ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã fonõ anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Tamo kayau waud falei youf nigin, idi dile, od wogõ den.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Idi kaa sesen musei diruid fen, tamo kayau dagi ado musei moul diguneĩd, el difedin.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 King Herod Jesus nigin od karĩ yen, ere nigin, Jesus nẽ yana fõ fõ ganan karĩ den. Tunĩ diron, “Jon naan igunẽdiya tamo, ĩ laa bun tamal kel fã yen, anĩ nigin, memelik nẽ totol ĩ bun kabĩ yalef.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Tunĩ diron, “Ĩ Eliya.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Anĩ ere, sain Herod od enĩ karĩ ye fen, ĩ iron, “Jon, tamo anĩ ayam ula gudũ afen, ĩ laa fen anĩ kel fã yen!”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Ere nigin, kulu Herod ĩ irõ di, Jon dale difo ken, kalabus bun dinenen. Are Herod yogo tura Filip nẽ kayau Herodias yalen nigin,
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Jon Herod irokenẽdig, “Õ turã nẽ kayau son won, are lo ufodulen.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Herodias Jon nigin name sane fen, ĩ dukesiyouf nigin wau iron. Anĩ ere, ĩ kisi feleya sã,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 ere nigin, Herod Jon kumĩ fiye ken, ĩ, Jon anĩ madur fateul tamo ye fen, kulatun fedig. Sain Herod ĩ Jon nẽ od karĩ yedig, ĩ wau togudig, anĩ ere, ĩ in od karĩya nigin orodig.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Dum sain biya wõ yen, Herod ĩ sina gõ fen anĩ nẽ naa bun, in kabĩ tamo odudug, in kusĩ mudur adodo, Galili teneub bun uyu irouya tamo anidi nigin tar inon.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Sain anĩ bun, Herodias nẽ barai isi, seg kui ye fen, dole di, Herod in tamo tar geid waud al fen.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Age ye fen, ĩ wau adok kuturol fen, kayau momoul irokenen, “Ereb taka nigin õ to wiyauf, aya neu tano anĩ fara af, uru afe fen, sitakã ifonõya kisin anĩ afonõf.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Kayau momoul ile, sina irokenen, “Ere bagai nigin aya to afiyẽf?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ĩ kaisã bagai ile, king irokenen, “Aya gama bagai Jon naan igunẽdiya tamo nẽ mudur, beĩ bun uno wanauf anĩ orouf.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 King ĩ wau togun bagai, anĩ ere, in wau kuturol fen, tamo kayau meleid bun mogo iron nigin, ĩ kayau nẽ od yaleleya itoron.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Anĩ nigin, king kaisã bagai ula gudũ fedig kabĩ tamo, Jon nẽ mudur yale irou isiyouf nigin sur fiyen. Age fe di, ĩ ilen, kalabus bun Jon ula gudũf fen,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 mudur anĩ beĩ bun ino irou isin, kayau momoul ifenẽ di, ĩ bam yale, sina ifenen.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Jon nẽ dõ fiya tar anĩ karĩ de fen, disin, in bouwa dale, matmat bun mũ difen.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Aposel idi Jesus wagen guru de fen, idi ereb age difen ado difelnẽdin anĩ adok, wogõ difiyen.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Age de mog, tamo kayau musei dilef disif difen, anĩ bunem, idi saaf yõya kisin san. Anĩ nigin, Jesus idi irokenẽdin, “Ã aug dogol usig, aya geid talauf, modoũ taka motikeleyan an si tanouf.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Anĩ nigin, idi dogo dogol waag dale diya, moilin dilen.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Anĩ ere, tamo kayau musei lo difeid mog, dilen nigin, idi nigin kelei ken, taun ganan bun temeleid idi yedim gududu de dile, idi ket an wowã den.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Sain Jesus wõ ye fen, mala iran, tamo kayau musei iledin, ĩ idi nigin wau yun, ere nigin, idi sipsip marau sã gen. Anĩ nigin, ĩ ereb ereb musei idi ifelnẽdin.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Sain anĩ bun, gaa mogo kuru kelen, anĩ nigin, in dõ fiya tar ĩ garan disi diron, “Eĩ gerere tuan, sain mogo sa kelel.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Tamo kayau susur wodi di, dilauf, ago di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, dogo yõya nigin saaf na gei difouf.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Anĩ ere, ĩ aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Jesus idi irokenẽdin, “Bret ganĩ ã ado? Uleg ulogouf.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Age de di, Jesus, tamo kayau ganan, mala fire fire, fisir biya bun dibodadãf nigin, in dõ fiya tar irokenẽdin.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Anĩ nigin, idi mala bun dibodadan, tunĩ wan handred, wan handred, tunĩ fifti, fifti.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Jesus bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, bret mumã fen. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin dinodiyouf nigin. Ĩ gau urug agef tamo kayau atun foif ifenẽdin.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Idi ganan don kisi felen.
42 Todos comeram à vontade,
43 In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ditoraran anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Faif tausen tamo anidim bret don.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Kaisã bagai, Jesus, in dõ fiya tar waag bun, idi ketem Betsaida dilauf nigin, sur fedin. Agef fen, ĩ tamo kayaug irudin.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Jesus idi itorneĩd fen, Negur kosẽ fiyẽf nigin arein iselen.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Aragau mog, waag daliyou atun ifaren, anĩ ere, Jesus ĩ yogo mugu teneub bun.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Jesus in dõ fiya tar totol bagai ful dife mog, iledin, ere nigin, yau odug biya wewu fedin. Maur oboi wele ye mog, Jesus daliyou teteatu idi gedin iyok ilen. Ĩ wal fediyou fenẽ age fen.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Anĩ ere, sain in dõ fiya tar meleid diran, Jesus daliyou teteatu iyõ mog, dile mã, idi kisi baraũ de fen, idi ui guri den,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 ere nigin, idi ganan ĩ dile fen, kumĩ tererẽ den.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Age ye fen, ĩ idi gediyouf nigin waag bun sõ ye di, yau kee relen. Idi oditekei terẽ den,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 ere nigin, idi bret bun waud to fokõ yen, idi neid waud katĩ felen.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Idi sitakã dibabal dale, Genesaret teneub bun wõ de fen, an waag difokel difaren.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Idi waag bunem kututũ deis mog, tamo kayau enei Jesus yeya idi kelein.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Idi Jesus an ibodok yeya karĩ def are, idi fonõ anĩ kalilĩ fiya adok gududu de fen, dagi tamo gabgab ado guri difedi di, disin.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Sain ganan, modoũ fire fire bun, Jesus ilen, fonõ fonõ, taun tunĩ, taun dumeitur, tamo kayau idi maket modoũ bun dagi tamo dinenẽdin. Idi yogon gabar iri kobũ difouf nigin Jesus nonĩ difiyen. Ganan idi ĩ kobũ difen, dagi fara feledin.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.