Marcos 6

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesus an itor ken, in dõ fiya tar geid yogon fõ gariyan dilen.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sabat naa wõ ye di, Jesus Juda neid uub fõ bun ifelnẽdiya gariya inon. Age fe di, musei ĩ karĩ difiye ken, terẽ de diron,
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ĩ to kapenta de? Ĩ to Maria naal fen, Jems, Josef, Judas, Simon ado tureid de? In main tar ada to ein weim de?” Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jesus idi irokenẽdin, “Profet taka ĩ, in fõ gariyan, in sirag atun ado, in fõ bun dogol, ĩ yana sã.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ĩ an memelik taka inoya kisi feleya sã, anĩ ere, ĩ dagi tamo teke tekelei dogol ima tetedin ino fen, el fedin.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jesus idi neid momoiya to ile fen, terẽ yen.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Jesus tuwelf iweignẽdi di, idi ĩ wagen disin. Ĩ uru uru, sur feid fen, kaa sesen dirudiyouf nigin, idi megeir ifenẽdin.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Ĩ fadim yu ken, iron, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, bret sã, kodol sã, moni sã, manig dogol.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Sendel ufonũg fen, gabar ufilaĩgef dogol, taka to walogouf.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Ereb sain ã fõ bun ulagauf, an ubodõgef uleg, taun anĩ utorõgouf.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Fonõ taka bun ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã fonõ anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Tamo kayau waud falei youf nigin, idi dile, od wogõ den.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Idi kaa sesen musei diruid fen, tamo kayau dagi ado musei moul diguneĩd, el difedin.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 King Herod Jesus nigin od karĩ yen, ere nigin, Jesus nẽ yana fõ fõ ganan karĩ den. Tunĩ diron, “Jon naan igunẽdiya tamo, ĩ laa bun tamal kel fã yen, anĩ nigin, memelik nẽ totol ĩ bun kabĩ yalef.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Tunĩ diron, “Ĩ Eliya.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Anĩ ere, sain Herod od enĩ karĩ ye fen, ĩ iron, “Jon, tamo anĩ ayam ula gudũ afen, ĩ laa fen anĩ kel fã yen!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Ere nigin, kulu Herod ĩ irõ di, Jon dale difo ken, kalabus bun dinenen. Are Herod yogo tura Filip nẽ kayau Herodias yalen nigin,
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Jon Herod irokenẽdig, “Õ turã nẽ kayau son won, are lo ufodulen.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herodias Jon nigin name sane fen, ĩ dukesiyouf nigin wau iron. Anĩ ere, ĩ kisi feleya sã,
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 ere nigin, Herod Jon kumĩ fiye ken, ĩ, Jon anĩ madur fateul tamo ye fen, kulatun fedig. Sain Herod ĩ Jon nẽ od karĩ yedig, ĩ wau togudig, anĩ ere, ĩ in od karĩya nigin orodig.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Dum sain biya wõ yen, Herod ĩ sina gõ fen anĩ nẽ naa bun, in kabĩ tamo odudug, in kusĩ mudur adodo, Galili teneub bun uyu irouya tamo anidi nigin tar inon.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Sain anĩ bun, Herodias nẽ barai isi, seg kui ye fen, dole di, Herod in tamo tar geid waud al fen.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Age ye fen, ĩ wau adok kuturol fen, kayau momoul irokenen, “Ereb taka nigin õ to wiyauf, aya neu tano anĩ fara af, uru afe fen, sitakã ifonõya kisin anĩ afonõf.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Kayau momoul ile, sina irokenen, “Ere bagai nigin aya to afiyẽf?”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Ĩ kaisã bagai ile, king irokenen, “Aya gama bagai Jon naan igunẽdiya tamo nẽ mudur, beĩ bun uno wanauf anĩ orouf.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 King ĩ wau togun bagai, anĩ ere, in wau kuturol fen, tamo kayau meleid bun mogo iron nigin, ĩ kayau nẽ od yaleleya itoron.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Anĩ nigin, king kaisã bagai ula gudũ fedig kabĩ tamo, Jon nẽ mudur yale irou isiyouf nigin sur fiyen. Age fe di, ĩ ilen, kalabus bun Jon ula gudũf fen,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 mudur anĩ beĩ bun ino irou isin, kayau momoul ifenẽ di, ĩ bam yale, sina ifenen.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Jon nẽ dõ fiya tar anĩ karĩ de fen, disin, in bouwa dale, matmat bun mũ difen.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Aposel idi Jesus wagen guru de fen, idi ereb age difen ado difelnẽdin anĩ adok, wogõ difiyen.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Age de mog, tamo kayau musei dilef disif difen, anĩ bunem, idi saaf yõya kisin san. Anĩ nigin, Jesus idi irokenẽdin, “Ã aug dogol usig, aya geid talauf, modoũ taka motikeleyan an si tanouf.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Anĩ nigin, idi dogo dogol waag dale diya, moilin dilen.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Anĩ ere, tamo kayau musei lo difeid mog, dilen nigin, idi nigin kelei ken, taun ganan bun temeleid idi yedim gududu de dile, idi ket an wowã den.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Sain Jesus wõ ye fen, mala iran, tamo kayau musei iledin, ĩ idi nigin wau yun, ere nigin, idi sipsip marau sã gen. Anĩ nigin, ĩ ereb ereb musei idi ifelnẽdin.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Sain anĩ bun, gaa mogo kuru kelen, anĩ nigin, in dõ fiya tar ĩ garan disi diron, “Eĩ gerere tuan, sain mogo sa kelel.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Tamo kayau susur wodi di, dilauf, ago di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, dogo yõya nigin saaf na gei difouf.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Anĩ ere, ĩ aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Jesus idi irokenẽdin, “Bret ganĩ ã ado? Uleg ulogouf.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Age de di, Jesus, tamo kayau ganan, mala fire fire, fisir biya bun dibodadãf nigin, in dõ fiya tar irokenẽdin.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Anĩ nigin, idi mala bun dibodadan, tunĩ wan handred, wan handred, tunĩ fifti, fifti.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Jesus bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, bret mumã fen. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin dinodiyouf nigin. Ĩ gau urug agef tamo kayau atun foif ifenẽdin.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Idi ganan don kisi felen.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ditoraran anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Faif tausen tamo anidim bret don.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Kaisã bagai, Jesus, in dõ fiya tar waag bun, idi ketem Betsaida dilauf nigin, sur fedin. Agef fen, ĩ tamo kayaug irudin.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jesus idi itorneĩd fen, Negur kosẽ fiyẽf nigin arein iselen.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Aragau mog, waag daliyou atun ifaren, anĩ ere, Jesus ĩ yogo mugu teneub bun.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Jesus in dõ fiya tar totol bagai ful dife mog, iledin, ere nigin, yau odug biya wewu fedin. Maur oboi wele ye mog, Jesus daliyou teteatu idi gedin iyok ilen. Ĩ wal fediyou fenẽ age fen.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Anĩ ere, sain in dõ fiya tar meleid diran, Jesus daliyou teteatu iyõ mog, dile mã, idi kisi baraũ de fen, idi ui guri den,
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 ere nigin, idi ganan ĩ dile fen, kumĩ tererẽ den.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Age ye fen, ĩ idi gediyouf nigin waag bun sõ ye di, yau kee relen. Idi oditekei terẽ den,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 ere nigin, idi bret bun waud to fokõ yen, idi neid waud katĩ felen.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Idi sitakã dibabal dale, Genesaret teneub bun wõ de fen, an waag difokel difaren.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Idi waag bunem kututũ deis mog, tamo kayau enei Jesus yeya idi kelein.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Idi Jesus an ibodok yeya karĩ def are, idi fonõ anĩ kalilĩ fiya adok gududu de fen, dagi tamo gabgab ado guri difedi di, disin.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Sain ganan, modoũ fire fire bun, Jesus ilen, fonõ fonõ, taun tunĩ, taun dumeitur, tamo kayau idi maket modoũ bun dagi tamo dinenẽdin. Idi yogon gabar iri kobũ difouf nigin Jesus nonĩ difiyen. Ganan idi ĩ kobũ difen, dagi fara feledin.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.