Marcos 6
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Jesus an itor ken, in dõ fiya tar geid yogon fõ gariyan dilen.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Sabat naa wõ ye di, Jesus Juda neid uub fõ bun ifelnẽdiya gariya inon. Age fe di, musei ĩ karĩ difiye ken, terẽ de diron,
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ĩ to kapenta de? Ĩ to Maria naal fen, Jems, Josef, Judas, Simon ado tureid de? In main tar ada to ein weim de?” Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Jesus idi irokenẽdin, “Profet taka ĩ, in fõ gariyan, in sirag atun ado, in fõ bun dogol, ĩ yana sã.”
4 Mas Jesus disse:
5 Ĩ an memelik taka inoya kisi feleya sã, anĩ ere, ĩ dagi tamo teke tekelei dogol ima tetedin ino fen, el fedin.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Jesus idi neid momoiya to ile fen, terẽ yen.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Jesus tuwelf iweignẽdi di, idi ĩ wagen disin. Ĩ uru uru, sur feid fen, kaa sesen dirudiyouf nigin, idi megeir ifenẽdin.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ĩ fadim yu ken, iron, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, bret sã, kodol sã, moni sã, manig dogol.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Sendel ufonũg fen, gabar ufilaĩgef dogol, taka to walogouf.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ereb sain ã fõ bun ulagauf, an ubodõgef uleg, taun anĩ utorõgouf.
10 Disse ainda:
11 Fonõ taka bun ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã fonõ anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Tamo kayau waud falei youf nigin, idi dile, od wogõ den.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Idi kaa sesen musei diruid fen, tamo kayau dagi ado musei moul diguneĩd, el difedin.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 King Herod Jesus nigin od karĩ yen, ere nigin, Jesus nẽ yana fõ fõ ganan karĩ den. Tunĩ diron, “Jon naan igunẽdiya tamo, ĩ laa bun tamal kel fã yen, anĩ nigin, memelik nẽ totol ĩ bun kabĩ yalef.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Tunĩ diron, “Ĩ Eliya.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Anĩ ere, sain Herod od enĩ karĩ ye fen, ĩ iron, “Jon, tamo anĩ ayam ula gudũ afen, ĩ laa fen anĩ kel fã yen!”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Ere nigin, kulu Herod ĩ irõ di, Jon dale difo ken, kalabus bun dinenen. Are Herod yogo tura Filip nẽ kayau Herodias yalen nigin,
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Jon Herod irokenẽdig, “Õ turã nẽ kayau son won, are lo ufodulen.”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Herodias Jon nigin name sane fen, ĩ dukesiyouf nigin wau iron. Anĩ ere, ĩ kisi feleya sã,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 ere nigin, Herod Jon kumĩ fiye ken, ĩ, Jon anĩ madur fateul tamo ye fen, kulatun fedig. Sain Herod ĩ Jon nẽ od karĩ yedig, ĩ wau togudig, anĩ ere, ĩ in od karĩya nigin orodig.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Dum sain biya wõ yen, Herod ĩ sina gõ fen anĩ nẽ naa bun, in kabĩ tamo odudug, in kusĩ mudur adodo, Galili teneub bun uyu irouya tamo anidi nigin tar inon.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Sain anĩ bun, Herodias nẽ barai isi, seg kui ye fen, dole di, Herod in tamo tar geid waud al fen.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Age ye fen, ĩ wau adok kuturol fen, kayau momoul irokenen, “Ereb taka nigin õ to wiyauf, aya neu tano anĩ fara af, uru afe fen, sitakã ifonõya kisin anĩ afonõf.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Kayau momoul ile, sina irokenen, “Ere bagai nigin aya to afiyẽf?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ĩ kaisã bagai ile, king irokenen, “Aya gama bagai Jon naan igunẽdiya tamo nẽ mudur, beĩ bun uno wanauf anĩ orouf.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 King ĩ wau togun bagai, anĩ ere, in wau kuturol fen, tamo kayau meleid bun mogo iron nigin, ĩ kayau nẽ od yaleleya itoron.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Anĩ nigin, king kaisã bagai ula gudũ fedig kabĩ tamo, Jon nẽ mudur yale irou isiyouf nigin sur fiyen. Age fe di, ĩ ilen, kalabus bun Jon ula gudũf fen,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 mudur anĩ beĩ bun ino irou isin, kayau momoul ifenẽ di, ĩ bam yale, sina ifenen.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Jon nẽ dõ fiya tar anĩ karĩ de fen, disin, in bouwa dale, matmat bun mũ difen.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Aposel idi Jesus wagen guru de fen, idi ereb age difen ado difelnẽdin anĩ adok, wogõ difiyen.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Age de mog, tamo kayau musei dilef disif difen, anĩ bunem, idi saaf yõya kisin san. Anĩ nigin, Jesus idi irokenẽdin, “Ã aug dogol usig, aya geid talauf, modoũ taka motikeleyan an si tanouf.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Anĩ nigin, idi dogo dogol waag dale diya, moilin dilen.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Anĩ ere, tamo kayau musei lo difeid mog, dilen nigin, idi nigin kelei ken, taun ganan bun temeleid idi yedim gududu de dile, idi ket an wowã den.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Sain Jesus wõ ye fen, mala iran, tamo kayau musei iledin, ĩ idi nigin wau yun, ere nigin, idi sipsip marau sã gen. Anĩ nigin, ĩ ereb ereb musei idi ifelnẽdin.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Sain anĩ bun, gaa mogo kuru kelen, anĩ nigin, in dõ fiya tar ĩ garan disi diron, “Eĩ gerere tuan, sain mogo sa kelel.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Tamo kayau susur wodi di, dilauf, ago di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, dogo yõya nigin saaf na gei difouf.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Anĩ ere, ĩ aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Jesus idi irokenẽdin, “Bret ganĩ ã ado? Uleg ulogouf.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Age de di, Jesus, tamo kayau ganan, mala fire fire, fisir biya bun dibodadãf nigin, in dõ fiya tar irokenẽdin.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Anĩ nigin, idi mala bun dibodadan, tunĩ wan handred, wan handred, tunĩ fifti, fifti.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jesus bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, bret mumã fen. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin dinodiyouf nigin. Ĩ gau urug agef tamo kayau atun foif ifenẽdin.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Idi ganan don kisi felen.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ditoraran anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Faif tausen tamo anidim bret don.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Kaisã bagai, Jesus, in dõ fiya tar waag bun, idi ketem Betsaida dilauf nigin, sur fedin. Agef fen, ĩ tamo kayaug irudin.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Jesus idi itorneĩd fen, Negur kosẽ fiyẽf nigin arein iselen.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Aragau mog, waag daliyou atun ifaren, anĩ ere, Jesus ĩ yogo mugu teneub bun.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Jesus in dõ fiya tar totol bagai ful dife mog, iledin, ere nigin, yau odug biya wewu fedin. Maur oboi wele ye mog, Jesus daliyou teteatu idi gedin iyok ilen. Ĩ wal fediyou fenẽ age fen.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Anĩ ere, sain in dõ fiya tar meleid diran, Jesus daliyou teteatu iyõ mog, dile mã, idi kisi baraũ de fen, idi ui guri den,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 ere nigin, idi ganan ĩ dile fen, kumĩ tererẽ den.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Age ye fen, ĩ idi gediyouf nigin waag bun sõ ye di, yau kee relen. Idi oditekei terẽ den,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 ere nigin, idi bret bun waud to fokõ yen, idi neid waud katĩ felen.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Idi sitakã dibabal dale, Genesaret teneub bun wõ de fen, an waag difokel difaren.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Idi waag bunem kututũ deis mog, tamo kayau enei Jesus yeya idi kelein.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Idi Jesus an ibodok yeya karĩ def are, idi fonõ anĩ kalilĩ fiya adok gududu de fen, dagi tamo gabgab ado guri difedi di, disin.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Sain ganan, modoũ fire fire bun, Jesus ilen, fonõ fonõ, taun tunĩ, taun dumeitur, tamo kayau idi maket modoũ bun dagi tamo dinenẽdin. Idi yogon gabar iri kobũ difouf nigin Jesus nonĩ difiyen. Ganan idi ĩ kobũ difen, dagi fara feledin.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.