Marcos 6
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs BKJ
1 Jesus an itor ken, in dõ fiya tar geid yogon fõ gariyan dilen.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sabat naa wõ ye di, Jesus Juda neid uub fõ bun ifelnẽdiya gariya inon. Age fe di, musei ĩ karĩ difiye ken, terẽ de diron,
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Ĩ to kapenta de? Ĩ to Maria naal fen, Jems, Josef, Judas, Simon ado tureid de? In main tar ada to ein weim de?” Age de fen, idi ĩ kiwai difenen.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jesus idi irokenẽdin, “Profet taka ĩ, in fõ gariyan, in sirag atun ado, in fõ bun dogol, ĩ yana sã.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ĩ an memelik taka inoya kisi feleya sã, anĩ ere, ĩ dagi tamo teke tekelei dogol ima tetedin ino fen, el fedin.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Jesus idi neid momoiya to ile fen, terẽ yen.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Jesus tuwelf iweignẽdi di, idi ĩ wagen disin. Ĩ uru uru, sur feid fen, kaa sesen dirudiyouf nigin, idi megeir ifenẽdin.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ĩ fadim yu ken, iron, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, bret sã, kodol sã, moni sã, manig dogol.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Sendel ufonũg fen, gabar ufilaĩgef dogol, taka to walogouf.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ereb sain ã fõ bun ulagauf, an ubodõgef uleg, taun anĩ utorõgouf.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Fonõ taka bun ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã fonõ anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Tamo kayau waud falei youf nigin, idi dile, od wogõ den.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Idi kaa sesen musei diruid fen, tamo kayau dagi ado musei moul diguneĩd, el difedin.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 King Herod Jesus nigin od karĩ yen, ere nigin, Jesus nẽ yana fõ fõ ganan karĩ den. Tunĩ diron, “Jon naan igunẽdiya tamo, ĩ laa bun tamal kel fã yen, anĩ nigin, memelik nẽ totol ĩ bun kabĩ yalef.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Tunĩ diron, “Ĩ Eliya.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Anĩ ere, sain Herod od enĩ karĩ ye fen, ĩ iron, “Jon, tamo anĩ ayam ula gudũ afen, ĩ laa fen anĩ kel fã yen!”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Ere nigin, kulu Herod ĩ irõ di, Jon dale difo ken, kalabus bun dinenen. Are Herod yogo tura Filip nẽ kayau Herodias yalen nigin,
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Jon Herod irokenẽdig, “Õ turã nẽ kayau son won, are lo ufodulen.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Herodias Jon nigin name sane fen, ĩ dukesiyouf nigin wau iron. Anĩ ere, ĩ kisi feleya sã,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 ere nigin, Herod Jon kumĩ fiye ken, ĩ, Jon anĩ madur fateul tamo ye fen, kulatun fedig. Sain Herod ĩ Jon nẽ od karĩ yedig, ĩ wau togudig, anĩ ere, ĩ in od karĩya nigin orodig.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Dum sain biya wõ yen, Herod ĩ sina gõ fen anĩ nẽ naa bun, in kabĩ tamo odudug, in kusĩ mudur adodo, Galili teneub bun uyu irouya tamo anidi nigin tar inon.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Sain anĩ bun, Herodias nẽ barai isi, seg kui ye fen, dole di, Herod in tamo tar geid waud al fen.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Age ye fen, ĩ wau adok kuturol fen, kayau momoul irokenen, “Ereb taka nigin õ to wiyauf, aya neu tano anĩ fara af, uru afe fen, sitakã ifonõya kisin anĩ afonõf.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Kayau momoul ile, sina irokenen, “Ere bagai nigin aya to afiyẽf?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ĩ kaisã bagai ile, king irokenen, “Aya gama bagai Jon naan igunẽdiya tamo nẽ mudur, beĩ bun uno wanauf anĩ orouf.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 King ĩ wau togun bagai, anĩ ere, in wau kuturol fen, tamo kayau meleid bun mogo iron nigin, ĩ kayau nẽ od yaleleya itoron.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Anĩ nigin, king kaisã bagai ula gudũ fedig kabĩ tamo, Jon nẽ mudur yale irou isiyouf nigin sur fiyen. Age fe di, ĩ ilen, kalabus bun Jon ula gudũf fen,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 mudur anĩ beĩ bun ino irou isin, kayau momoul ifenẽ di, ĩ bam yale, sina ifenen.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Jon nẽ dõ fiya tar anĩ karĩ de fen, disin, in bouwa dale, matmat bun mũ difen.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Aposel idi Jesus wagen guru de fen, idi ereb age difen ado difelnẽdin anĩ adok, wogõ difiyen.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Age de mog, tamo kayau musei dilef disif difen, anĩ bunem, idi saaf yõya kisin san. Anĩ nigin, Jesus idi irokenẽdin, “Ã aug dogol usig, aya geid talauf, modoũ taka motikeleyan an si tanouf.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Anĩ nigin, idi dogo dogol waag dale diya, moilin dilen.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Anĩ ere, tamo kayau musei lo difeid mog, dilen nigin, idi nigin kelei ken, taun ganan bun temeleid idi yedim gududu de dile, idi ket an wowã den.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Sain Jesus wõ ye fen, mala iran, tamo kayau musei iledin, ĩ idi nigin wau yun, ere nigin, idi sipsip marau sã gen. Anĩ nigin, ĩ ereb ereb musei idi ifelnẽdin.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Sain anĩ bun, gaa mogo kuru kelen, anĩ nigin, in dõ fiya tar ĩ garan disi diron, “Eĩ gerere tuan, sain mogo sa kelel.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Tamo kayau susur wodi di, dilauf, ago di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, dogo yõya nigin saaf na gei difouf.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Anĩ ere, ĩ aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jesus idi irokenẽdin, “Bret ganĩ ã ado? Uleg ulogouf.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Age de di, Jesus, tamo kayau ganan, mala fire fire, fisir biya bun dibodadãf nigin, in dõ fiya tar irokenẽdin.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Anĩ nigin, idi mala bun dibodadan, tunĩ wan handred, wan handred, tunĩ fifti, fifti.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jesus bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, bret mumã fen. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin dinodiyouf nigin. Ĩ gau urug agef tamo kayau atun foif ifenẽdin.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Idi ganan don kisi felen.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ditoraran anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Faif tausen tamo anidim bret don.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Kaisã bagai, Jesus, in dõ fiya tar waag bun, idi ketem Betsaida dilauf nigin, sur fedin. Agef fen, ĩ tamo kayaug irudin.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jesus idi itorneĩd fen, Negur kosẽ fiyẽf nigin arein iselen.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Aragau mog, waag daliyou atun ifaren, anĩ ere, Jesus ĩ yogo mugu teneub bun.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Jesus in dõ fiya tar totol bagai ful dife mog, iledin, ere nigin, yau odug biya wewu fedin. Maur oboi wele ye mog, Jesus daliyou teteatu idi gedin iyok ilen. Ĩ wal fediyou fenẽ age fen.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Anĩ ere, sain in dõ fiya tar meleid diran, Jesus daliyou teteatu iyõ mog, dile mã, idi kisi baraũ de fen, idi ui guri den,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 ere nigin, idi ganan ĩ dile fen, kumĩ tererẽ den.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Age ye fen, ĩ idi gediyouf nigin waag bun sõ ye di, yau kee relen. Idi oditekei terẽ den,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 ere nigin, idi bret bun waud to fokõ yen, idi neid waud katĩ felen.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Idi sitakã dibabal dale, Genesaret teneub bun wõ de fen, an waag difokel difaren.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Idi waag bunem kututũ deis mog, tamo kayau enei Jesus yeya idi kelein.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Idi Jesus an ibodok yeya karĩ def are, idi fonõ anĩ kalilĩ fiya adok gududu de fen, dagi tamo gabgab ado guri difedi di, disin.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Sain ganan, modoũ fire fire bun, Jesus ilen, fonõ fonõ, taun tunĩ, taun dumeitur, tamo kayau idi maket modoũ bun dagi tamo dinenẽdin. Idi yogon gabar iri kobũ difouf nigin Jesus nonĩ difiyen. Ganan idi ĩ kobũ difen, dagi fara feledin.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.