Marcos 5

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Idi naan daliyou dibal dile, Gerasa teneub bun wõ den.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Jesus waag bun tamal kutũ yesi di, tamo taka kaa sane ado, matmat bunem ĩ fotou fiyẽ fenẽ isin.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Tamo matmat bun ibodon anĩ, taka nem ĩ ifõya nigin kisi feleya sã, sen nemeg ifõya kisi feleya sã.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ĩ sain musei sen nem, ye ima ado difofãdig, anĩ ere, ĩ sen kokour fel, yem ain weweur fedig. Taka nem totol ino fen, ĩ ifõ di, dẽ yeleya kisi feleya sã.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Sain ganan bõ ado gaa ado, ĩ matmat atun ado areineg iweig kaĩ ye fen, meeinem yogo bouwa kokour fedig.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Ĩ mala irakelen, Jesus gerom ile fen, gudu ref ile, Jesus wagen kubũ ye, ibor bobou fen.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ĩ ait odug nem iweig iron, “Õ aya ere naig wiyau fenẽ, Jesus, Negur Ilun Bagai nẽ Naal? Negur yana nem aya õ agonok, õ aya to daig wiyauf!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Ere nigin, ĩ mogo kaa sane irokenen, “Õ tamo enĩ bun tamal ulõ weis!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Age ye fen, Jesus ĩ to fiyen, “Õ yanã ai?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jesus idi akor anĩ bun tamal to irudiyouf nigin, ĩ baba baban Jesus igonen.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Melsã arei wala sirin, bor musei biya saaf doko difaren.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Kaa sesen Jesus digonen, “Amã bor atun susur wamãf, yo wamã di, idi namedin malalauf.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jesus idi yo fedi di, kaa sesen ulolõ deis disel, bor namedin dilelen. Bor, tu tausen age fiya, gududu de, bebeig sane baurin daliyoun disil, naanũ gare desin.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Bor lo fiya tamo diya dile, od anĩ taun ado fonõ fonõ wogõ den. Age dife di, tamo kayau ereb wõ yen anĩ dilou fenẽ dilen.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Sain idi Jesus garan wõ den, idi meleid dirã, tamo kaa sesen museim dirounen anĩ, an garab yel, kisi biya ado ibod mog, dilen. Anĩ nigin, idi kumĩ den.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Tamo idi meledim dilen anidim, kaa sesenem tamo diroun anĩ ado bor age difen anĩ nigin, tamo kayau wogõ difiyẽdin.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Age dife di, tamo kayau, Jesus ĩ idi neid teneub anĩ itor ilauf nigin digonen.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Age de di, Jesus ĩ waag bun sõ ye mog, tamo kaa sesenem dalen anĩ, Jesus ado dilauf nigin nonĩ fiyen.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Jesus ĩ to awa yokon irokenen, “Õ fonõ ogon ibor tar gedin ulauf, Odug õ nigin age fen anĩ ado, ĩ naig fe fen, õ nigin wau yun anĩ, idi urokenẽdiyouf.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Age ye di, tamo anĩ itor ilen, Jesus ĩ nigin age fen anĩ, Dekapolis teneub bun tamo kayau wogõ fiyẽdi di, idi ganan terẽ den.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jesus baban waag bun ibal, naan daliyou sitakã ilen, ĩ daliyou yerin ibod mog, tamo kayau musei disi salili difiyen.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Age de mog, Juda neid uub fõ lo fiya nẽ mudur taka, yana Jairus an isin. Ĩ Jesus ile fen, ĩ ye gariyan kubũ yen.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ĩ igone ken, irokenen, “Nau barai naal oboim fef. Uma fen, imã teten uno di, ĩ biyal, matauf.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Anĩ nigin, Jesus ĩ uruwom dilen.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kayau taka idi atun an ifaren, ogõ dagi faimud ado yar tuwelf iyon.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Kayau anĩ dokta musei bun ilen, anĩ ere, bouwa bun morõ odug idi bun yalen. Agef fen, yogon safina ganan irailen. Anĩ ere, kayau ĩ bouwa biya leya ban sane len.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Sain kayau ĩ Jesus nigin karĩ yen, ĩ Jesus dume dõf, tamo kayau atu ile, in kolos kobũ fen,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 ere nigin, kayau ĩ kisi fen, “Aya in gabar dogol kobũ afouf, are deuf, aya fau biyauf.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Kaisã bagai, kayau naud segẽ yelen. Age fe di, kayau ĩ yogo bouwa bun karĩ yen, are karika len. Dagi kayau taka Jesus nẽ kolos iri kobũ fen.|src="lb00310c.tif" size="span" ref="5:21-34"
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Kaisã bagai, Jesus in totol ĩ bun tamal ul fe yale mog, karĩ yen. Ĩ tamo kayau atun falei yel, to fedin, “Aim neu kolos kobũ fel?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 In dõ fiya tar Jesus dirokenen, “Tamo kayau musei õ kiti diyok, ule fen anĩ, õ ‘Aim aya kobũ fiyal?’ wof.”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Anĩ ere, Jesus ĩ aibem age fen anĩ ilouf nigin, fau fau fai yen.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Age fe di, kayau ĩ yogo ereb age fen kelei ken, Jesus wagen isi, ye gariyan kubũ yen. Ĩ kumĩ tererẽ ye fen, momoi od ganan Jesus irokenen.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesus kayau irokenen, “Nau barai, ogon momoiya anim el yom. Waũ unois ule, dagi anim to ifõyõf.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Jesus fau od wogõ ye mog, tamo tunĩ, Juda neid uub fõ lo fiya mudur Jairus nẽ fõ bunem disin. Idi diron, “Nẽ barai mogo laa fel. Ere nigin õ tise fau morõ wenek?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesus od idi diron anĩ idod ken, Juda neid uub fõ lo fiya mudur anĩ irokenen, “To kumĩ wo, momoi dogol wo.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Jesus ĩ takam dõ fediya nigin katũ fedin, Pita, Jems, ne tura Jon idim dogol.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Idi Juda neid uub fõ lo fiya mudur nẽ fõ bun ulõ deis fen, Jesus mala iran, tamo kayau waud gudũf fen, inã legur mog, iledin.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Jesus aaben ile fen, idi irokenẽdin, “Ere nigin ã fatuk bagai inaĩ gef? Kayau naal ĩ laa fiya sã, ĩ mulã yenek.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Anĩ ere, idi Jesus kasã difiyen.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jesus ĩ imalẽ yalesne ken, irokenen, “Talita kum!” (anĩ nẽ gariya, “Kayau naal, aya õ arokonok, fã wo!”).
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Kaisã bagai, kayau naal fã yale iyon (ĩ yar tuwelf ado). Anĩ nigin, idi oditekei terẽ den.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Anĩ ere, taka to diro ken, karĩ youf nigin, Jesus totol bagai katũ fedin. Agef fen, ĩ kayau naal saaf difenẽ di, yãf nigin irokenẽdin.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.