Marcos 5
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Idi naan daliyou dibal dile, Gerasa teneub bun wõ den.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Jesus waag bun tamal kutũ yesi di, tamo taka kaa sane ado, matmat bunem ĩ fotou fiyẽ fenẽ isin.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Tamo matmat bun ibodon anĩ, taka nem ĩ ifõya nigin kisi feleya sã, sen nemeg ifõya kisi feleya sã.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Ĩ sain musei sen nem, ye ima ado difofãdig, anĩ ere, ĩ sen kokour fel, yem ain weweur fedig. Taka nem totol ino fen, ĩ ifõ di, dẽ yeleya kisi feleya sã.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Sain ganan bõ ado gaa ado, ĩ matmat atun ado areineg iweig kaĩ ye fen, meeinem yogo bouwa kokour fedig.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Ĩ mala irakelen, Jesus gerom ile fen, gudu ref ile, Jesus wagen kubũ ye, ibor bobou fen.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ĩ ait odug nem iweig iron, “Õ aya ere naig wiyau fenẽ, Jesus, Negur Ilun Bagai nẽ Naal? Negur yana nem aya õ agonok, õ aya to daig wiyauf!”
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Ere nigin, ĩ mogo kaa sane irokenen, “Õ tamo enĩ bun tamal ulõ weis!”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Age ye fen, Jesus ĩ to fiyen, “Õ yanã ai?”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Jesus idi akor anĩ bun tamal to irudiyouf nigin, ĩ baba baban Jesus igonen.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Melsã arei wala sirin, bor musei biya saaf doko difaren.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Kaa sesen Jesus digonen, “Amã bor atun susur wamãf, yo wamã di, idi namedin malalauf.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Jesus idi yo fedi di, kaa sesen ulolõ deis disel, bor namedin dilelen. Bor, tu tausen age fiya, gududu de, bebeig sane baurin daliyoun disil, naanũ gare desin.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Bor lo fiya tamo diya dile, od anĩ taun ado fonõ fonõ wogõ den. Age dife di, tamo kayau ereb wõ yen anĩ dilou fenẽ dilen.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Sain idi Jesus garan wõ den, idi meleid dirã, tamo kaa sesen museim dirounen anĩ, an garab yel, kisi biya ado ibod mog, dilen. Anĩ nigin, idi kumĩ den.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Tamo idi meledim dilen anidim, kaa sesenem tamo diroun anĩ ado bor age difen anĩ nigin, tamo kayau wogõ difiyẽdin.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Age dife di, tamo kayau, Jesus ĩ idi neid teneub anĩ itor ilauf nigin digonen.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Age de di, Jesus ĩ waag bun sõ ye mog, tamo kaa sesenem dalen anĩ, Jesus ado dilauf nigin nonĩ fiyen.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Jesus ĩ to awa yokon irokenen, “Õ fonõ ogon ibor tar gedin ulauf, Odug õ nigin age fen anĩ ado, ĩ naig fe fen, õ nigin wau yun anĩ, idi urokenẽdiyouf.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Age ye di, tamo anĩ itor ilen, Jesus ĩ nigin age fen anĩ, Dekapolis teneub bun tamo kayau wogõ fiyẽdi di, idi ganan terẽ den.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Jesus baban waag bun ibal, naan daliyou sitakã ilen, ĩ daliyou yerin ibod mog, tamo kayau musei disi salili difiyen.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Age de mog, Juda neid uub fõ lo fiya nẽ mudur taka, yana Jairus an isin. Ĩ Jesus ile fen, ĩ ye gariyan kubũ yen.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Ĩ igone ken, irokenen, “Nau barai naal oboim fef. Uma fen, imã teten uno di, ĩ biyal, matauf.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Anĩ nigin, Jesus ĩ uruwom dilen.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Kayau taka idi atun an ifaren, ogõ dagi faimud ado yar tuwelf iyon.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Kayau anĩ dokta musei bun ilen, anĩ ere, bouwa bun morõ odug idi bun yalen. Agef fen, yogon safina ganan irailen. Anĩ ere, kayau ĩ bouwa biya leya ban sane len.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Sain kayau ĩ Jesus nigin karĩ yen, ĩ Jesus dume dõf, tamo kayau atu ile, in kolos kobũ fen,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 ere nigin, kayau ĩ kisi fen, “Aya in gabar dogol kobũ afouf, are deuf, aya fau biyauf.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Kaisã bagai, kayau naud segẽ yelen. Age fe di, kayau ĩ yogo bouwa bun karĩ yen, are karika len. Dagi kayau taka Jesus nẽ kolos iri kobũ fen.|src="lb00310c.tif" size="span" ref="5:21-34"
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Kaisã bagai, Jesus in totol ĩ bun tamal ul fe yale mog, karĩ yen. Ĩ tamo kayau atun falei yel, to fedin, “Aim neu kolos kobũ fel?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 In dõ fiya tar Jesus dirokenen, “Tamo kayau musei õ kiti diyok, ule fen anĩ, õ ‘Aim aya kobũ fiyal?’ wof.”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Anĩ ere, Jesus ĩ aibem age fen anĩ ilouf nigin, fau fau fai yen.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Age fe di, kayau ĩ yogo ereb age fen kelei ken, Jesus wagen isi, ye gariyan kubũ yen. Ĩ kumĩ tererẽ ye fen, momoi od ganan Jesus irokenen.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Jesus kayau irokenen, “Nau barai, ogon momoiya anim el yom. Waũ unois ule, dagi anim to ifõyõf.”
34 E Jesus disse:
35 Jesus fau od wogõ ye mog, tamo tunĩ, Juda neid uub fõ lo fiya mudur Jairus nẽ fõ bunem disin. Idi diron, “Nẽ barai mogo laa fel. Ere nigin õ tise fau morõ wenek?”
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Jesus od idi diron anĩ idod ken, Juda neid uub fõ lo fiya mudur anĩ irokenen, “To kumĩ wo, momoi dogol wo.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Jesus ĩ takam dõ fediya nigin katũ fedin, Pita, Jems, ne tura Jon idim dogol.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Idi Juda neid uub fõ lo fiya mudur nẽ fõ bun ulõ deis fen, Jesus mala iran, tamo kayau waud gudũf fen, inã legur mog, iledin.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Jesus aaben ile fen, idi irokenẽdin, “Ere nigin ã fatuk bagai inaĩ gef? Kayau naal ĩ laa fiya sã, ĩ mulã yenek.”
39 Então ele disse:
40 Anĩ ere, idi Jesus kasã difiyen.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Jesus ĩ imalẽ yalesne ken, irokenen, “Talita kum!” (anĩ nẽ gariya, “Kayau naal, aya õ arokonok, fã wo!”).
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Kaisã bagai, kayau naal fã yale iyon (ĩ yar tuwelf ado). Anĩ nigin, idi oditekei terẽ den.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Anĩ ere, taka to diro ken, karĩ youf nigin, Jesus totol bagai katũ fedin. Agef fen, ĩ kayau naal saaf difenẽ di, yãf nigin irokenẽdin.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.