Marcos 5
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NAA
1 Idi naan daliyou dibal dile, Gerasa teneub bun wõ den.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesus waag bun tamal kutũ yesi di, tamo taka kaa sane ado, matmat bunem ĩ fotou fiyẽ fenẽ isin.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Tamo matmat bun ibodon anĩ, taka nem ĩ ifõya nigin kisi feleya sã, sen nemeg ifõya kisi feleya sã.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ĩ sain musei sen nem, ye ima ado difofãdig, anĩ ere, ĩ sen kokour fel, yem ain weweur fedig. Taka nem totol ino fen, ĩ ifõ di, dẽ yeleya kisi feleya sã.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Sain ganan bõ ado gaa ado, ĩ matmat atun ado areineg iweig kaĩ ye fen, meeinem yogo bouwa kokour fedig.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ĩ mala irakelen, Jesus gerom ile fen, gudu ref ile, Jesus wagen kubũ ye, ibor bobou fen.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ĩ ait odug nem iweig iron, “Õ aya ere naig wiyau fenẽ, Jesus, Negur Ilun Bagai nẽ Naal? Negur yana nem aya õ agonok, õ aya to daig wiyauf!”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Ere nigin, ĩ mogo kaa sane irokenen, “Õ tamo enĩ bun tamal ulõ weis!”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Age ye fen, Jesus ĩ to fiyen, “Õ yanã ai?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jesus idi akor anĩ bun tamal to irudiyouf nigin, ĩ baba baban Jesus igonen.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Melsã arei wala sirin, bor musei biya saaf doko difaren.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Kaa sesen Jesus digonen, “Amã bor atun susur wamãf, yo wamã di, idi namedin malalauf.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jesus idi yo fedi di, kaa sesen ulolõ deis disel, bor namedin dilelen. Bor, tu tausen age fiya, gududu de, bebeig sane baurin daliyoun disil, naanũ gare desin.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bor lo fiya tamo diya dile, od anĩ taun ado fonõ fonõ wogõ den. Age dife di, tamo kayau ereb wõ yen anĩ dilou fenẽ dilen.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Sain idi Jesus garan wõ den, idi meleid dirã, tamo kaa sesen museim dirounen anĩ, an garab yel, kisi biya ado ibod mog, dilen. Anĩ nigin, idi kumĩ den.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tamo idi meledim dilen anidim, kaa sesenem tamo diroun anĩ ado bor age difen anĩ nigin, tamo kayau wogõ difiyẽdin.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Age dife di, tamo kayau, Jesus ĩ idi neid teneub anĩ itor ilauf nigin digonen.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Age de di, Jesus ĩ waag bun sõ ye mog, tamo kaa sesenem dalen anĩ, Jesus ado dilauf nigin nonĩ fiyen.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Jesus ĩ to awa yokon irokenen, “Õ fonõ ogon ibor tar gedin ulauf, Odug õ nigin age fen anĩ ado, ĩ naig fe fen, õ nigin wau yun anĩ, idi urokenẽdiyouf.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Age ye di, tamo anĩ itor ilen, Jesus ĩ nigin age fen anĩ, Dekapolis teneub bun tamo kayau wogõ fiyẽdi di, idi ganan terẽ den.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Jesus baban waag bun ibal, naan daliyou sitakã ilen, ĩ daliyou yerin ibod mog, tamo kayau musei disi salili difiyen.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Age de mog, Juda neid uub fõ lo fiya nẽ mudur taka, yana Jairus an isin. Ĩ Jesus ile fen, ĩ ye gariyan kubũ yen.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ĩ igone ken, irokenen, “Nau barai naal oboim fef. Uma fen, imã teten uno di, ĩ biyal, matauf.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Anĩ nigin, Jesus ĩ uruwom dilen.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Kayau taka idi atun an ifaren, ogõ dagi faimud ado yar tuwelf iyon.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Kayau anĩ dokta musei bun ilen, anĩ ere, bouwa bun morõ odug idi bun yalen. Agef fen, yogon safina ganan irailen. Anĩ ere, kayau ĩ bouwa biya leya ban sane len.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Sain kayau ĩ Jesus nigin karĩ yen, ĩ Jesus dume dõf, tamo kayau atu ile, in kolos kobũ fen,
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 ere nigin, kayau ĩ kisi fen, “Aya in gabar dogol kobũ afouf, are deuf, aya fau biyauf.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Kaisã bagai, kayau naud segẽ yelen. Age fe di, kayau ĩ yogo bouwa bun karĩ yen, are karika len. Dagi kayau taka Jesus nẽ kolos iri kobũ fen.|src="lb00310c.tif" size="span" ref="5:21-34"
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Kaisã bagai, Jesus in totol ĩ bun tamal ul fe yale mog, karĩ yen. Ĩ tamo kayau atun falei yel, to fedin, “Aim neu kolos kobũ fel?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 In dõ fiya tar Jesus dirokenen, “Tamo kayau musei õ kiti diyok, ule fen anĩ, õ ‘Aim aya kobũ fiyal?’ wof.”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Anĩ ere, Jesus ĩ aibem age fen anĩ ilouf nigin, fau fau fai yen.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Age fe di, kayau ĩ yogo ereb age fen kelei ken, Jesus wagen isi, ye gariyan kubũ yen. Ĩ kumĩ tererẽ ye fen, momoi od ganan Jesus irokenen.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesus kayau irokenen, “Nau barai, ogon momoiya anim el yom. Waũ unois ule, dagi anim to ifõyõf.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Jesus fau od wogõ ye mog, tamo tunĩ, Juda neid uub fõ lo fiya mudur Jairus nẽ fõ bunem disin. Idi diron, “Nẽ barai mogo laa fel. Ere nigin õ tise fau morõ wenek?”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Jesus od idi diron anĩ idod ken, Juda neid uub fõ lo fiya mudur anĩ irokenen, “To kumĩ wo, momoi dogol wo.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Jesus ĩ takam dõ fediya nigin katũ fedin, Pita, Jems, ne tura Jon idim dogol.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Idi Juda neid uub fõ lo fiya mudur nẽ fõ bun ulõ deis fen, Jesus mala iran, tamo kayau waud gudũf fen, inã legur mog, iledin.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jesus aaben ile fen, idi irokenẽdin, “Ere nigin ã fatuk bagai inaĩ gef? Kayau naal ĩ laa fiya sã, ĩ mulã yenek.”
39 Ao entrar, disse:
40 Anĩ ere, idi Jesus kasã difiyen.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jesus ĩ imalẽ yalesne ken, irokenen, “Talita kum!” (anĩ nẽ gariya, “Kayau naal, aya õ arokonok, fã wo!”).
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Kaisã bagai, kayau naal fã yale iyon (ĩ yar tuwelf ado). Anĩ nigin, idi oditekei terẽ den.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Anĩ ere, taka to diro ken, karĩ youf nigin, Jesus totol bagai katũ fedin. Agef fen, ĩ kayau naal saaf difenẽ di, yãf nigin irokenẽdin.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.