Marcos 5
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA
1 Idi naan daliyou dibal dile, Gerasa teneub bun wõ den.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesus waag bun tamal kutũ yesi di, tamo taka kaa sane ado, matmat bunem ĩ fotou fiyẽ fenẽ isin.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Tamo matmat bun ibodon anĩ, taka nem ĩ ifõya nigin kisi feleya sã, sen nemeg ifõya kisi feleya sã.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ĩ sain musei sen nem, ye ima ado difofãdig, anĩ ere, ĩ sen kokour fel, yem ain weweur fedig. Taka nem totol ino fen, ĩ ifõ di, dẽ yeleya kisi feleya sã.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sain ganan bõ ado gaa ado, ĩ matmat atun ado areineg iweig kaĩ ye fen, meeinem yogo bouwa kokour fedig.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ĩ mala irakelen, Jesus gerom ile fen, gudu ref ile, Jesus wagen kubũ ye, ibor bobou fen.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ĩ ait odug nem iweig iron, “Õ aya ere naig wiyau fenẽ, Jesus, Negur Ilun Bagai nẽ Naal? Negur yana nem aya õ agonok, õ aya to daig wiyauf!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Ere nigin, ĩ mogo kaa sane irokenen, “Õ tamo enĩ bun tamal ulõ weis!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Age ye fen, Jesus ĩ to fiyen, “Õ yanã ai?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jesus idi akor anĩ bun tamal to irudiyouf nigin, ĩ baba baban Jesus igonen.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Melsã arei wala sirin, bor musei biya saaf doko difaren.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Kaa sesen Jesus digonen, “Amã bor atun susur wamãf, yo wamã di, idi namedin malalauf.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jesus idi yo fedi di, kaa sesen ulolõ deis disel, bor namedin dilelen. Bor, tu tausen age fiya, gududu de, bebeig sane baurin daliyoun disil, naanũ gare desin.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bor lo fiya tamo diya dile, od anĩ taun ado fonõ fonõ wogõ den. Age dife di, tamo kayau ereb wõ yen anĩ dilou fenẽ dilen.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Sain idi Jesus garan wõ den, idi meleid dirã, tamo kaa sesen museim dirounen anĩ, an garab yel, kisi biya ado ibod mog, dilen. Anĩ nigin, idi kumĩ den.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tamo idi meledim dilen anidim, kaa sesenem tamo diroun anĩ ado bor age difen anĩ nigin, tamo kayau wogõ difiyẽdin.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Age dife di, tamo kayau, Jesus ĩ idi neid teneub anĩ itor ilauf nigin digonen.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Age de di, Jesus ĩ waag bun sõ ye mog, tamo kaa sesenem dalen anĩ, Jesus ado dilauf nigin nonĩ fiyen.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesus ĩ to awa yokon irokenen, “Õ fonõ ogon ibor tar gedin ulauf, Odug õ nigin age fen anĩ ado, ĩ naig fe fen, õ nigin wau yun anĩ, idi urokenẽdiyouf.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Age ye di, tamo anĩ itor ilen, Jesus ĩ nigin age fen anĩ, Dekapolis teneub bun tamo kayau wogõ fiyẽdi di, idi ganan terẽ den.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jesus baban waag bun ibal, naan daliyou sitakã ilen, ĩ daliyou yerin ibod mog, tamo kayau musei disi salili difiyen.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Age de mog, Juda neid uub fõ lo fiya nẽ mudur taka, yana Jairus an isin. Ĩ Jesus ile fen, ĩ ye gariyan kubũ yen.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Ĩ igone ken, irokenen, “Nau barai naal oboim fef. Uma fen, imã teten uno di, ĩ biyal, matauf.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Anĩ nigin, Jesus ĩ uruwom dilen.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kayau taka idi atun an ifaren, ogõ dagi faimud ado yar tuwelf iyon.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Kayau anĩ dokta musei bun ilen, anĩ ere, bouwa bun morõ odug idi bun yalen. Agef fen, yogon safina ganan irailen. Anĩ ere, kayau ĩ bouwa biya leya ban sane len.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Sain kayau ĩ Jesus nigin karĩ yen, ĩ Jesus dume dõf, tamo kayau atu ile, in kolos kobũ fen,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ere nigin, kayau ĩ kisi fen, “Aya in gabar dogol kobũ afouf, are deuf, aya fau biyauf.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Kaisã bagai, kayau naud segẽ yelen. Age fe di, kayau ĩ yogo bouwa bun karĩ yen, are karika len. Dagi kayau taka Jesus nẽ kolos iri kobũ fen.|src="lb00310c.tif" size="span" ref="5:21-34"
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Kaisã bagai, Jesus in totol ĩ bun tamal ul fe yale mog, karĩ yen. Ĩ tamo kayau atun falei yel, to fedin, “Aim neu kolos kobũ fel?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 In dõ fiya tar Jesus dirokenen, “Tamo kayau musei õ kiti diyok, ule fen anĩ, õ ‘Aim aya kobũ fiyal?’ wof.”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Anĩ ere, Jesus ĩ aibem age fen anĩ ilouf nigin, fau fau fai yen.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Age fe di, kayau ĩ yogo ereb age fen kelei ken, Jesus wagen isi, ye gariyan kubũ yen. Ĩ kumĩ tererẽ ye fen, momoi od ganan Jesus irokenen.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesus kayau irokenen, “Nau barai, ogon momoiya anim el yom. Waũ unois ule, dagi anim to ifõyõf.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesus fau od wogõ ye mog, tamo tunĩ, Juda neid uub fõ lo fiya mudur Jairus nẽ fõ bunem disin. Idi diron, “Nẽ barai mogo laa fel. Ere nigin õ tise fau morõ wenek?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesus od idi diron anĩ idod ken, Juda neid uub fõ lo fiya mudur anĩ irokenen, “To kumĩ wo, momoi dogol wo.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesus ĩ takam dõ fediya nigin katũ fedin, Pita, Jems, ne tura Jon idim dogol.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Idi Juda neid uub fõ lo fiya mudur nẽ fõ bun ulõ deis fen, Jesus mala iran, tamo kayau waud gudũf fen, inã legur mog, iledin.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jesus aaben ile fen, idi irokenẽdin, “Ere nigin ã fatuk bagai inaĩ gef? Kayau naal ĩ laa fiya sã, ĩ mulã yenek.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Anĩ ere, idi Jesus kasã difiyen.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jesus ĩ imalẽ yalesne ken, irokenen, “Talita kum!” (anĩ nẽ gariya, “Kayau naal, aya õ arokonok, fã wo!”).
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Kaisã bagai, kayau naal fã yale iyon (ĩ yar tuwelf ado). Anĩ nigin, idi oditekei terẽ den.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Anĩ ere, taka to diro ken, karĩ youf nigin, Jesus totol bagai katũ fedin. Agef fen, ĩ kayau naal saaf difenẽ di, yãf nigin irokenẽdin.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.