Lucas 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Jesus in dõ fiya tar tuwelf iweigneĩd fen, kuru fedin. Agef fen, ĩ, idi kaa sesen ganan dirudiyouf nigin ado, dagi el difediyouf nigin totol ifeneĩd fen, megeir fedin.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Ĩ, idi Negur nẽ tano nigin wogõ douf nigin ado, dagi adodo el difediyouf nigin sur fedin.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Jesus idi irokenẽdin, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, manig sã, faa sã, bret sã, moni sã, kolos uru to walogouf, tekelei dogol.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Fõ nanĩ be bun sõ gouf, an ubodõg ile, taun anĩ utorõgouf.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Tamo kayau ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã nedi taun anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Anĩ nigin, idi fafã de, fonõ fonõ diyo ken, modoũ ganan bun, biya od wogõ de fen, tamo kayau dagi el difedin.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Galili lo fiya nẽ mudur Herod, anĩ ganan wõ yef ilef anĩ, karĩ ye fen, wau togun, ere nigin, tunim dirok, Jon ĩ laa bun tamal mata kel fã yen,
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 tunim dirok, Eliya wõ yen, age fe di, tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Anĩ ere, Herod iron, “Aya Jon ula gudũ afen. Enei aim, ĩ nigin karĩ auf?” Age ye fen, ĩ Jesus ileya nigin kisi fen.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Sain aposel idi keku den, idi age difen anĩ Jesus wogõ difiyen. Age de di, Jesus idi geif irou, idi mugu diya, taun taka Betsaida dilen.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Anĩ ere, tamo kayau musei anĩ kelei ken, Jesus dõ difen. Jesus idi aan fiyeĩd, Negur nẽ tano nigin wogõ fiyeĩd fen, idi dagi el fiya nẽ anidi el fedin.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Aragau di, in dõ fiya tar tuwelf, ĩ gein disi diron, “Tamo kayau susur wo di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, saaf ado yenẽya modoũ dilouf, ere nigin, ada ein gerere tuan tabodok.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Jesus aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 (Faif tausen tamo age fiya an dibodon.)
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 In dõ fiya tar age dife di, ganan dibodadan.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Jesus, bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, anĩ mumã fedin. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin gõ difouf nigin.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Idi ganan don kisi felen. In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ifaren anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Sain Jesus mugun kosẽ yen, in dõ fiya tar idi ĩ weim. Ĩ idi to fedin, “Tamo kayau idi, aya nigin ai dedig?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Idi solo de diron, “Tunĩ dirok, Jon naan igunẽdiya tamo, tunĩ dirok, Eliya, are tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Jesus to fedin, “Ba ã uleg? Aya nigin ã ai gef?”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Age ye di, Jesus enei taka to dirokenẽf nigin, idi wedereid totol iroun.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Age ye fen, ĩ iron, “Tamo Naal ĩ darau musei yale fen, mudur adodo, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo idim dudum difiyẽf. Age de fen, ĩ dukesi di, naa towo bure fele di, mata kel fã youf.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Age ye fen, Jesus idi ganan irokenẽdin, “Aib taka aya dõ fiyau fenẽ, ĩ yogon oroya dudum fe fen, yogon aa tetek, naa ganan faali fe, aya dõ fiyauf.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Aib taka, yogon bouwa buru, mata ibodõf nigin oro fef, are fõ yalauf, anĩ aib taka yogon mata bouwa buru, aya nigin ye fen, irailauf, are kel yalouf.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Tamo taka ĩ teneub enĩ ganan kakarai fe, akorou ye fen, ĩ yogo bou fõ yalauf be irailauf, ere biya ĩ yalouf?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Aib taka, aya nigin ado neu od nigin, mama fouf are, sain Tamo Naal, in fula fiya medeĩya, Tama nẽ ado, engel fateul neid fula fiya medeĩya ado disiyouf bun, ĩg ĩ nigin mama fouf.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Aya ã momoi arokeneik, tunĩ ein difaref, fau to gare de mog, idi Negur nẽ tano dilouf.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Jesus enei irokel fen, naa eit age fiya ilele di, ĩ, Pita, Jon, Jems yale, kosẽ youf nigin arei ilun diselen.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ĩ kosẽ ye mog, yogon nawa falei felen, agef fen, yogon kolos, kolimei filiya nẽ lalan gen, wõ yen.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Tamo uru, Moses Eliya ado,
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 fula fiya medeĩya ado wowã de fen, Jesus geid wogõ den. Idi Jesus teneub itorõf anĩ nigin wogõ den, anĩ ĩ Jerusalem oun kisi falauf.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Pita ĩ, ne tã tar geid, mulã nigin meleid morõ kelen, anĩ ere, idi oditekei meleid bi fel fen, idi Jesus nẽ fula fiya medeĩya ado, tamo uru ĩ geid difaren anĩ dilen.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Tamo idi Jesus ditornẽ mog, Pita Jesus irokenen, “Odug, ada ein ibodõya nigin biya bagai. Ada salafat towo tanouf, taka ogon, taka Moses nẽ, taka Eliya nẽ.” (Ĩ wogõ yen anĩ, ĩ yogo keleĩ sã.)
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Age ye mog, lalo isi, idi kerub fedi di, idi lalo bun dilel mog, kumĩ den.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Ait taka lalo bunem wõ ye fen, iron, “Eĩ neu Kesu, ayam ĩ agirnen. Ĩ karĩ wiyẽg.”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Ait anĩ wogõ yele di, idi Jesus mugu dilen. In dõ fiya tar anidi, enei dogo bun dogol ibodon, idi ereb dilen anĩ, sain anĩ bun, taka to dirokenen.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Naa taka bun, idi arein tamal disi mog, tamo kayau musei Jesus tarabã difiyen.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Guru fiya atun, tamo takam iweig iron, “Tise, aya õ agonok, õ neu kesu ulekanauf, ere nigin, ĩ neu kesu tekelei bagai.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Kaa sanem irounẽ di, ĩ terẽ adod ye, ui yedig. Kaa sanem kesu yũ irã di, tererẽ ye fen, awa bun sali moku fedig. Agef fen, kaisã to folõ fiye kele fen, ĩ bouwa daũ fedig.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Aya, on dõ fiya tar kaa sane diruwauf nigin agonẽdin, anĩ ere, idi kisi feleya sã.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Jesus solof iron, “Sain enei bun, tamo kayau momoiya sã, sane bagai. Sain ganĩ aya ã geid tabod ken, ã nigin wau aukesilauf? Ogon kesu ein urousi.”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Kesu anĩ isi mog, kaa sanem kesu tenebur yũ irã di, tererẽ yen. Anĩ ere, Jesus kaa sane ou fiyen, agef fen, kesu anĩ el fiye ken, ĩ tama kel ifenen.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Age fe di, idi ganan, Negur nẽ megeir odug nigin terefeit den.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Ereb aya arokeneĩf anĩ wedereĩ unog. Tamo Naal ĩ fau kiwai tamo imeid bun dinou fenẽ.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Anĩ ere, idi od enĩ nẽ gariya nigin nene den. Idi nigin gariya anĩ inokon, anĩ nigin, idi od anĩ to kelei ken, ĩ to fiyẽya nigin kumĩ den.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Jesus nẽ dõ fiya tar idi, aim anĩ idi atun odug ibodõf nigin, luwa diroun.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Jesus idi neid kisi kelei ken, kesu naal taka yale iroule, ĩ sirin ifarnen.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Agef fen, ĩ idi irokenẽdin, “Aib taka, aya yanau bunem, kesu naal eig fiya taka yalef are, ĩ aya yaleyaf. Aib taka ĩ aya yaleyaf are, ĩ aya sur fiyan anĩ yalef. Ã ganan atun, taka ĩ naal bagai are, ĩ anĩ odug bagai.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Jon iron, “Odug, tamo taka, õ yanã nem kaa sesen iruid mog, amã mailen. Anĩ nigin, amã ĩ katũ mafiyẽf nigin age mafen, ere nigin, ĩ neda takam sã.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Anĩ ere, Jesus iron, “To katũ wiyẽg, taka ĩ kiwai to ifeneik, are ãgenei.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Jesus saa ilun yale irou iseleya nẽ naa dodole di, ĩ Jerusalem ileya nigin wau kuturolen.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Age fe di, ĩ arũ tamo uyu sur fedi di, idi Jesus nẽ ereb ereb dodok fiya nigin, Samaria fonõ dilen.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Anĩ ere, tamo kayau an to aan difiyen, ere nigin, ĩ Jerusalem ilauf nigin age fen.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Sain in dõ fiya tar Jems Jon ado, anĩ dile fen, idi to difen, “Odug, õ amã yã saa ilun tamal maweig di, isi, idi daũ fediyouf nigin oroyok de?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Anĩ ere, Jesus falei yel, ou fiyẽdin,
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 age de fen, idi fonõ taka bun dilen.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Idi naab luwe dile fen, tamo taka Jesus irokenen, “Õ narib ulauf are, aya õ dõ ayõf.”
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Jesus aiten yale iron, “Gaũ kuĩ idi, yenẽya nẽ modoũ ku ado, ninã lalo bun diyok idi, uru ado, anĩ ere, Tamo Naal ĩ mudur inoya nẽ modoũ sã.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Jesus tamo takag irokenen, “Dõ wiya.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Jesus ĩ irokenen, “Laa tamo idi, laa tutur abob mumã difouf. Anĩ ere, õ ule, Negur nẽ tano nigin wogõ wo.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Baban takag iron, “Odug, aya õ dõ ayõf, anĩ ere, folõ wiya len, kelau ele, neu ibor tar dabuo afiyeĩd fen.”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Jesus solof iron, “Taka ĩ dur bun ima ino fen, koriri yedig anĩ, Negur nẽ tano nigin kabĩ yaleya to kisi falauf.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.