Lucas 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs BKJ
1 Jesus in dõ fiya tar tuwelf iweigneĩd fen, kuru fedin. Agef fen, ĩ, idi kaa sesen ganan dirudiyouf nigin ado, dagi el difediyouf nigin totol ifeneĩd fen, megeir fedin.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Ĩ, idi Negur nẽ tano nigin wogõ douf nigin ado, dagi adodo el difediyouf nigin sur fedin.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Jesus idi irokenẽdin, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, manig sã, faa sã, bret sã, moni sã, kolos uru to walogouf, tekelei dogol.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Fõ nanĩ be bun sõ gouf, an ubodõg ile, taun anĩ utorõgouf.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Tamo kayau ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã nedi taun anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Anĩ nigin, idi fafã de, fonõ fonõ diyo ken, modoũ ganan bun, biya od wogõ de fen, tamo kayau dagi el difedin.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Galili lo fiya nẽ mudur Herod, anĩ ganan wõ yef ilef anĩ, karĩ ye fen, wau togun, ere nigin, tunim dirok, Jon ĩ laa bun tamal mata kel fã yen,
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 tunim dirok, Eliya wõ yen, age fe di, tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Anĩ ere, Herod iron, “Aya Jon ula gudũ afen. Enei aim, ĩ nigin karĩ auf?” Age ye fen, ĩ Jesus ileya nigin kisi fen.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Sain aposel idi keku den, idi age difen anĩ Jesus wogõ difiyen. Age de di, Jesus idi geif irou, idi mugu diya, taun taka Betsaida dilen.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Anĩ ere, tamo kayau musei anĩ kelei ken, Jesus dõ difen. Jesus idi aan fiyeĩd, Negur nẽ tano nigin wogõ fiyeĩd fen, idi dagi el fiya nẽ anidi el fedin.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Aragau di, in dõ fiya tar tuwelf, ĩ gein disi diron, “Tamo kayau susur wo di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, saaf ado yenẽya modoũ dilouf, ere nigin, ada ein gerere tuan tabodok.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Jesus aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Faif tausen tamo age fiya an dibodon.)
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 In dõ fiya tar age dife di, ganan dibodadan.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Jesus, bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, anĩ mumã fedin. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin gõ difouf nigin.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Idi ganan don kisi felen. In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ifaren anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Sain Jesus mugun kosẽ yen, in dõ fiya tar idi ĩ weim. Ĩ idi to fedin, “Tamo kayau idi, aya nigin ai dedig?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Idi solo de diron, “Tunĩ dirok, Jon naan igunẽdiya tamo, tunĩ dirok, Eliya, are tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Jesus to fedin, “Ba ã uleg? Aya nigin ã ai gef?”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Age ye di, Jesus enei taka to dirokenẽf nigin, idi wedereid totol iroun.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Age ye fen, ĩ iron, “Tamo Naal ĩ darau musei yale fen, mudur adodo, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo idim dudum difiyẽf. Age de fen, ĩ dukesi di, naa towo bure fele di, mata kel fã youf.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Age ye fen, Jesus idi ganan irokenẽdin, “Aib taka aya dõ fiyau fenẽ, ĩ yogon oroya dudum fe fen, yogon aa tetek, naa ganan faali fe, aya dõ fiyauf.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Aib taka, yogon bouwa buru, mata ibodõf nigin oro fef, are fõ yalauf, anĩ aib taka yogon mata bouwa buru, aya nigin ye fen, irailauf, are kel yalouf.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Tamo taka ĩ teneub enĩ ganan kakarai fe, akorou ye fen, ĩ yogo bou fõ yalauf be irailauf, ere biya ĩ yalouf?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Aib taka, aya nigin ado neu od nigin, mama fouf are, sain Tamo Naal, in fula fiya medeĩya, Tama nẽ ado, engel fateul neid fula fiya medeĩya ado disiyouf bun, ĩg ĩ nigin mama fouf.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Aya ã momoi arokeneik, tunĩ ein difaref, fau to gare de mog, idi Negur nẽ tano dilouf.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jesus enei irokel fen, naa eit age fiya ilele di, ĩ, Pita, Jon, Jems yale, kosẽ youf nigin arei ilun diselen.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ĩ kosẽ ye mog, yogon nawa falei felen, agef fen, yogon kolos, kolimei filiya nẽ lalan gen, wõ yen.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Tamo uru, Moses Eliya ado,
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 fula fiya medeĩya ado wowã de fen, Jesus geid wogõ den. Idi Jesus teneub itorõf anĩ nigin wogõ den, anĩ ĩ Jerusalem oun kisi falauf.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Pita ĩ, ne tã tar geid, mulã nigin meleid morõ kelen, anĩ ere, idi oditekei meleid bi fel fen, idi Jesus nẽ fula fiya medeĩya ado, tamo uru ĩ geid difaren anĩ dilen.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Tamo idi Jesus ditornẽ mog, Pita Jesus irokenen, “Odug, ada ein ibodõya nigin biya bagai. Ada salafat towo tanouf, taka ogon, taka Moses nẽ, taka Eliya nẽ.” (Ĩ wogõ yen anĩ, ĩ yogo keleĩ sã.)
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Age ye mog, lalo isi, idi kerub fedi di, idi lalo bun dilel mog, kumĩ den.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ait taka lalo bunem wõ ye fen, iron, “Eĩ neu Kesu, ayam ĩ agirnen. Ĩ karĩ wiyẽg.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Ait anĩ wogõ yele di, idi Jesus mugu dilen. In dõ fiya tar anidi, enei dogo bun dogol ibodon, idi ereb dilen anĩ, sain anĩ bun, taka to dirokenen.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Naa taka bun, idi arein tamal disi mog, tamo kayau musei Jesus tarabã difiyen.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Guru fiya atun, tamo takam iweig iron, “Tise, aya õ agonok, õ neu kesu ulekanauf, ere nigin, ĩ neu kesu tekelei bagai.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Kaa sanem irounẽ di, ĩ terẽ adod ye, ui yedig. Kaa sanem kesu yũ irã di, tererẽ ye fen, awa bun sali moku fedig. Agef fen, kaisã to folõ fiye kele fen, ĩ bouwa daũ fedig.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Aya, on dõ fiya tar kaa sane diruwauf nigin agonẽdin, anĩ ere, idi kisi feleya sã.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Jesus solof iron, “Sain enei bun, tamo kayau momoiya sã, sane bagai. Sain ganĩ aya ã geid tabod ken, ã nigin wau aukesilauf? Ogon kesu ein urousi.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Kesu anĩ isi mog, kaa sanem kesu tenebur yũ irã di, tererẽ yen. Anĩ ere, Jesus kaa sane ou fiyen, agef fen, kesu anĩ el fiye ken, ĩ tama kel ifenen.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Age fe di, idi ganan, Negur nẽ megeir odug nigin terefeit den.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Ereb aya arokeneĩf anĩ wedereĩ unog. Tamo Naal ĩ fau kiwai tamo imeid bun dinou fenẽ.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Anĩ ere, idi od enĩ nẽ gariya nigin nene den. Idi nigin gariya anĩ inokon, anĩ nigin, idi od anĩ to kelei ken, ĩ to fiyẽya nigin kumĩ den.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Jesus nẽ dõ fiya tar idi, aim anĩ idi atun odug ibodõf nigin, luwa diroun.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesus idi neid kisi kelei ken, kesu naal taka yale iroule, ĩ sirin ifarnen.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Agef fen, ĩ idi irokenẽdin, “Aib taka, aya yanau bunem, kesu naal eig fiya taka yalef are, ĩ aya yaleyaf. Aib taka ĩ aya yaleyaf are, ĩ aya sur fiyan anĩ yalef. Ã ganan atun, taka ĩ naal bagai are, ĩ anĩ odug bagai.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Jon iron, “Odug, tamo taka, õ yanã nem kaa sesen iruid mog, amã mailen. Anĩ nigin, amã ĩ katũ mafiyẽf nigin age mafen, ere nigin, ĩ neda takam sã.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Anĩ ere, Jesus iron, “To katũ wiyẽg, taka ĩ kiwai to ifeneik, are ãgenei.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Jesus saa ilun yale irou iseleya nẽ naa dodole di, ĩ Jerusalem ileya nigin wau kuturolen.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Age fe di, ĩ arũ tamo uyu sur fedi di, idi Jesus nẽ ereb ereb dodok fiya nigin, Samaria fonõ dilen.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Anĩ ere, tamo kayau an to aan difiyen, ere nigin, ĩ Jerusalem ilauf nigin age fen.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Sain in dõ fiya tar Jems Jon ado, anĩ dile fen, idi to difen, “Odug, õ amã yã saa ilun tamal maweig di, isi, idi daũ fediyouf nigin oroyok de?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Anĩ ere, Jesus falei yel, ou fiyẽdin,
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 age de fen, idi fonõ taka bun dilen.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Idi naab luwe dile fen, tamo taka Jesus irokenen, “Õ narib ulauf are, aya õ dõ ayõf.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Jesus aiten yale iron, “Gaũ kuĩ idi, yenẽya nẽ modoũ ku ado, ninã lalo bun diyok idi, uru ado, anĩ ere, Tamo Naal ĩ mudur inoya nẽ modoũ sã.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Jesus tamo takag irokenen, “Dõ wiya.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Jesus ĩ irokenen, “Laa tamo idi, laa tutur abob mumã difouf. Anĩ ere, õ ule, Negur nẽ tano nigin wogõ wo.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Baban takag iron, “Odug, aya õ dõ ayõf, anĩ ere, folõ wiya len, kelau ele, neu ibor tar dabuo afiyeĩd fen.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Jesus solof iron, “Taka ĩ dur bun ima ino fen, koriri yedig anĩ, Negur nẽ tano nigin kabĩ yaleya to kisi falauf.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.