Lucas 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NAA
1 Jesus in dõ fiya tar tuwelf iweigneĩd fen, kuru fedin. Agef fen, ĩ, idi kaa sesen ganan dirudiyouf nigin ado, dagi el difediyouf nigin totol ifeneĩd fen, megeir fedin.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Ĩ, idi Negur nẽ tano nigin wogõ douf nigin ado, dagi adodo el difediyouf nigin sur fedin.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Jesus idi irokenẽdin, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, manig sã, faa sã, bret sã, moni sã, kolos uru to walogouf, tekelei dogol.
3 E disse-lhes:
4 Fõ nanĩ be bun sõ gouf, an ubodõg ile, taun anĩ utorõgouf.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Tamo kayau ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã nedi taun anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Anĩ nigin, idi fafã de, fonõ fonõ diyo ken, modoũ ganan bun, biya od wogõ de fen, tamo kayau dagi el difedin.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Galili lo fiya nẽ mudur Herod, anĩ ganan wõ yef ilef anĩ, karĩ ye fen, wau togun, ere nigin, tunim dirok, Jon ĩ laa bun tamal mata kel fã yen,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 tunim dirok, Eliya wõ yen, age fe di, tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Anĩ ere, Herod iron, “Aya Jon ula gudũ afen. Enei aim, ĩ nigin karĩ auf?” Age ye fen, ĩ Jesus ileya nigin kisi fen.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Sain aposel idi keku den, idi age difen anĩ Jesus wogõ difiyen. Age de di, Jesus idi geif irou, idi mugu diya, taun taka Betsaida dilen.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Anĩ ere, tamo kayau musei anĩ kelei ken, Jesus dõ difen. Jesus idi aan fiyeĩd, Negur nẽ tano nigin wogõ fiyeĩd fen, idi dagi el fiya nẽ anidi el fedin.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Aragau di, in dõ fiya tar tuwelf, ĩ gein disi diron, “Tamo kayau susur wo di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, saaf ado yenẽya modoũ dilouf, ere nigin, ada ein gerere tuan tabodok.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Jesus aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 (Faif tausen tamo age fiya an dibodon.)
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 In dõ fiya tar age dife di, ganan dibodadan.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Jesus, bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, anĩ mumã fedin. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin gõ difouf nigin.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Idi ganan don kisi felen. In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ifaren anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Sain Jesus mugun kosẽ yen, in dõ fiya tar idi ĩ weim. Ĩ idi to fedin, “Tamo kayau idi, aya nigin ai dedig?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Idi solo de diron, “Tunĩ dirok, Jon naan igunẽdiya tamo, tunĩ dirok, Eliya, are tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Jesus to fedin, “Ba ã uleg? Aya nigin ã ai gef?”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Age ye di, Jesus enei taka to dirokenẽf nigin, idi wedereid totol iroun.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Age ye fen, ĩ iron, “Tamo Naal ĩ darau musei yale fen, mudur adodo, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo idim dudum difiyẽf. Age de fen, ĩ dukesi di, naa towo bure fele di, mata kel fã youf.”
22 dizendo:
23 Age ye fen, Jesus idi ganan irokenẽdin, “Aib taka aya dõ fiyau fenẽ, ĩ yogon oroya dudum fe fen, yogon aa tetek, naa ganan faali fe, aya dõ fiyauf.
23 Jesus dizia a todos:
24 Aib taka, yogon bouwa buru, mata ibodõf nigin oro fef, are fõ yalauf, anĩ aib taka yogon mata bouwa buru, aya nigin ye fen, irailauf, are kel yalouf.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Tamo taka ĩ teneub enĩ ganan kakarai fe, akorou ye fen, ĩ yogo bou fõ yalauf be irailauf, ere biya ĩ yalouf?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Aib taka, aya nigin ado neu od nigin, mama fouf are, sain Tamo Naal, in fula fiya medeĩya, Tama nẽ ado, engel fateul neid fula fiya medeĩya ado disiyouf bun, ĩg ĩ nigin mama fouf.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Aya ã momoi arokeneik, tunĩ ein difaref, fau to gare de mog, idi Negur nẽ tano dilouf.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Jesus enei irokel fen, naa eit age fiya ilele di, ĩ, Pita, Jon, Jems yale, kosẽ youf nigin arei ilun diselen.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ĩ kosẽ ye mog, yogon nawa falei felen, agef fen, yogon kolos, kolimei filiya nẽ lalan gen, wõ yen.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Tamo uru, Moses Eliya ado,
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 fula fiya medeĩya ado wowã de fen, Jesus geid wogõ den. Idi Jesus teneub itorõf anĩ nigin wogõ den, anĩ ĩ Jerusalem oun kisi falauf.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pita ĩ, ne tã tar geid, mulã nigin meleid morõ kelen, anĩ ere, idi oditekei meleid bi fel fen, idi Jesus nẽ fula fiya medeĩya ado, tamo uru ĩ geid difaren anĩ dilen.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Tamo idi Jesus ditornẽ mog, Pita Jesus irokenen, “Odug, ada ein ibodõya nigin biya bagai. Ada salafat towo tanouf, taka ogon, taka Moses nẽ, taka Eliya nẽ.” (Ĩ wogõ yen anĩ, ĩ yogo keleĩ sã.)
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Age ye mog, lalo isi, idi kerub fedi di, idi lalo bun dilel mog, kumĩ den.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Ait taka lalo bunem wõ ye fen, iron, “Eĩ neu Kesu, ayam ĩ agirnen. Ĩ karĩ wiyẽg.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Ait anĩ wogõ yele di, idi Jesus mugu dilen. In dõ fiya tar anidi, enei dogo bun dogol ibodon, idi ereb dilen anĩ, sain anĩ bun, taka to dirokenen.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Naa taka bun, idi arein tamal disi mog, tamo kayau musei Jesus tarabã difiyen.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Guru fiya atun, tamo takam iweig iron, “Tise, aya õ agonok, õ neu kesu ulekanauf, ere nigin, ĩ neu kesu tekelei bagai.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Kaa sanem irounẽ di, ĩ terẽ adod ye, ui yedig. Kaa sanem kesu yũ irã di, tererẽ ye fen, awa bun sali moku fedig. Agef fen, kaisã to folõ fiye kele fen, ĩ bouwa daũ fedig.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Aya, on dõ fiya tar kaa sane diruwauf nigin agonẽdin, anĩ ere, idi kisi feleya sã.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Jesus solof iron, “Sain enei bun, tamo kayau momoiya sã, sane bagai. Sain ganĩ aya ã geid tabod ken, ã nigin wau aukesilauf? Ogon kesu ein urousi.”
41 Jesus exclamou:
42 Kesu anĩ isi mog, kaa sanem kesu tenebur yũ irã di, tererẽ yen. Anĩ ere, Jesus kaa sane ou fiyen, agef fen, kesu anĩ el fiye ken, ĩ tama kel ifenen.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Age fe di, idi ganan, Negur nẽ megeir odug nigin terefeit den.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Ereb aya arokeneĩf anĩ wedereĩ unog. Tamo Naal ĩ fau kiwai tamo imeid bun dinou fenẽ.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Anĩ ere, idi od enĩ nẽ gariya nigin nene den. Idi nigin gariya anĩ inokon, anĩ nigin, idi od anĩ to kelei ken, ĩ to fiyẽya nigin kumĩ den.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Jesus nẽ dõ fiya tar idi, aim anĩ idi atun odug ibodõf nigin, luwa diroun.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesus idi neid kisi kelei ken, kesu naal taka yale iroule, ĩ sirin ifarnen.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Agef fen, ĩ idi irokenẽdin, “Aib taka, aya yanau bunem, kesu naal eig fiya taka yalef are, ĩ aya yaleyaf. Aib taka ĩ aya yaleyaf are, ĩ aya sur fiyan anĩ yalef. Ã ganan atun, taka ĩ naal bagai are, ĩ anĩ odug bagai.”
48 e lhes disse:
49 Jon iron, “Odug, tamo taka, õ yanã nem kaa sesen iruid mog, amã mailen. Anĩ nigin, amã ĩ katũ mafiyẽf nigin age mafen, ere nigin, ĩ neda takam sã.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Anĩ ere, Jesus iron, “To katũ wiyẽg, taka ĩ kiwai to ifeneik, are ãgenei.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Jesus saa ilun yale irou iseleya nẽ naa dodole di, ĩ Jerusalem ileya nigin wau kuturolen.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Age fe di, ĩ arũ tamo uyu sur fedi di, idi Jesus nẽ ereb ereb dodok fiya nigin, Samaria fonõ dilen.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Anĩ ere, tamo kayau an to aan difiyen, ere nigin, ĩ Jerusalem ilauf nigin age fen.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Sain in dõ fiya tar Jems Jon ado, anĩ dile fen, idi to difen, “Odug, õ amã yã saa ilun tamal maweig di, isi, idi daũ fediyouf nigin oroyok de?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Anĩ ere, Jesus falei yel, ou fiyẽdin,
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 age de fen, idi fonõ taka bun dilen.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Idi naab luwe dile fen, tamo taka Jesus irokenen, “Õ narib ulauf are, aya õ dõ ayõf.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Jesus aiten yale iron, “Gaũ kuĩ idi, yenẽya nẽ modoũ ku ado, ninã lalo bun diyok idi, uru ado, anĩ ere, Tamo Naal ĩ mudur inoya nẽ modoũ sã.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Jesus tamo takag irokenen, “Dõ wiya.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Jesus ĩ irokenen, “Laa tamo idi, laa tutur abob mumã difouf. Anĩ ere, õ ule, Negur nẽ tano nigin wogõ wo.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Baban takag iron, “Odug, aya õ dõ ayõf, anĩ ere, folõ wiya len, kelau ele, neu ibor tar dabuo afiyeĩd fen.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Jesus solof iron, “Taka ĩ dur bun ima ino fen, koriri yedig anĩ, Negur nẽ tano nigin kabĩ yaleya to kisi falauf.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.