Lucas 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB
1 Jesus in dõ fiya tar tuwelf iweigneĩd fen, kuru fedin. Agef fen, ĩ, idi kaa sesen ganan dirudiyouf nigin ado, dagi el difediyouf nigin totol ifeneĩd fen, megeir fedin.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Ĩ, idi Negur nẽ tano nigin wogõ douf nigin ado, dagi adodo el difediyouf nigin sur fedin.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Jesus idi irokenẽdin, “Delẽ uyõgouf nigin ereb taka to walogouf, manig sã, faa sã, bret sã, moni sã, kolos uru to walogouf, tekelei dogol.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Fõ nanĩ be bun sõ gouf, an ubodõg ile, taun anĩ utorõgouf.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Tamo kayau ã to daleyei ken, ã to karĩ diyeĩf, sain ã nedi taun anĩ utorõg fen, yeĩ aas tu welege di, idi ã kiwai difenein anĩ keleĩf.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Anĩ nigin, idi fafã de, fonõ fonõ diyo ken, modoũ ganan bun, biya od wogõ de fen, tamo kayau dagi el difedin.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Galili lo fiya nẽ mudur Herod, anĩ ganan wõ yef ilef anĩ, karĩ ye fen, wau togun, ere nigin, tunim dirok, Jon ĩ laa bun tamal mata kel fã yen,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 tunim dirok, Eliya wõ yen, age fe di, tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Anĩ ere, Herod iron, “Aya Jon ula gudũ afen. Enei aim, ĩ nigin karĩ auf?” Age ye fen, ĩ Jesus ileya nigin kisi fen.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Sain aposel idi keku den, idi age difen anĩ Jesus wogõ difiyen. Age de di, Jesus idi geif irou, idi mugu diya, taun taka Betsaida dilen.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Anĩ ere, tamo kayau musei anĩ kelei ken, Jesus dõ difen. Jesus idi aan fiyeĩd, Negur nẽ tano nigin wogõ fiyeĩd fen, idi dagi el fiya nẽ anidi el fedin.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Aragau di, in dõ fiya tar tuwelf, ĩ gein disi diron, “Tamo kayau susur wo di, idi fonõ kalilĩ fiya fonõ fonõ dile fen, saaf ado yenẽya modoũ dilouf, ere nigin, ada ein gerere tuan tabodok.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Jesus aitedin yale iron, “Idi dãf nigin ereb ãgem wenẽdigouf.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 (Faif tausen tamo age fiya an dibodon.)
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 In dõ fiya tar age dife di, ganan dibodadan.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Jesus, bret faif gau uru ado yale, saa ilun itad fen, ĩ Negur de fiye ken, anĩ mumã fedin. Agef fen, ĩ in dõ fiya tar ifenẽdin, tamo kayau wagedin gõ difouf nigin.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Idi ganan don kisi felen. In dõ fiya tar, tamo kayau bret gau ado dokon, tunĩ ifaren anĩ fito difen, karam tuwelf isokosen.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Sain Jesus mugun kosẽ yen, in dõ fiya tar idi ĩ weim. Ĩ idi to fedin, “Tamo kayau idi, aya nigin ai dedig?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Idi solo de diron, “Tunĩ dirok, Jon naan igunẽdiya tamo, tunĩ dirok, Eliya, are tunĩg dirok, profet kulu temeleid anidi taka mata kel fã yen.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Jesus to fedin, “Ba ã uleg? Aya nigin ã ai gef?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Age ye di, Jesus enei taka to dirokenẽf nigin, idi wedereid totol iroun.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Age ye fen, ĩ iron, “Tamo Naal ĩ darau musei yale fen, mudur adodo, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo idim dudum difiyẽf. Age de fen, ĩ dukesi di, naa towo bure fele di, mata kel fã youf.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Age ye fen, Jesus idi ganan irokenẽdin, “Aib taka aya dõ fiyau fenẽ, ĩ yogon oroya dudum fe fen, yogon aa tetek, naa ganan faali fe, aya dõ fiyauf.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Aib taka, yogon bouwa buru, mata ibodõf nigin oro fef, are fõ yalauf, anĩ aib taka yogon mata bouwa buru, aya nigin ye fen, irailauf, are kel yalouf.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Tamo taka ĩ teneub enĩ ganan kakarai fe, akorou ye fen, ĩ yogo bou fõ yalauf be irailauf, ere biya ĩ yalouf?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Aib taka, aya nigin ado neu od nigin, mama fouf are, sain Tamo Naal, in fula fiya medeĩya, Tama nẽ ado, engel fateul neid fula fiya medeĩya ado disiyouf bun, ĩg ĩ nigin mama fouf.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Aya ã momoi arokeneik, tunĩ ein difaref, fau to gare de mog, idi Negur nẽ tano dilouf.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Jesus enei irokel fen, naa eit age fiya ilele di, ĩ, Pita, Jon, Jems yale, kosẽ youf nigin arei ilun diselen.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Ĩ kosẽ ye mog, yogon nawa falei felen, agef fen, yogon kolos, kolimei filiya nẽ lalan gen, wõ yen.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Tamo uru, Moses Eliya ado,
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 fula fiya medeĩya ado wowã de fen, Jesus geid wogõ den. Idi Jesus teneub itorõf anĩ nigin wogõ den, anĩ ĩ Jerusalem oun kisi falauf.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Pita ĩ, ne tã tar geid, mulã nigin meleid morõ kelen, anĩ ere, idi oditekei meleid bi fel fen, idi Jesus nẽ fula fiya medeĩya ado, tamo uru ĩ geid difaren anĩ dilen.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Tamo idi Jesus ditornẽ mog, Pita Jesus irokenen, “Odug, ada ein ibodõya nigin biya bagai. Ada salafat towo tanouf, taka ogon, taka Moses nẽ, taka Eliya nẽ.” (Ĩ wogõ yen anĩ, ĩ yogo keleĩ sã.)
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Age ye mog, lalo isi, idi kerub fedi di, idi lalo bun dilel mog, kumĩ den.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ait taka lalo bunem wõ ye fen, iron, “Eĩ neu Kesu, ayam ĩ agirnen. Ĩ karĩ wiyẽg.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ait anĩ wogõ yele di, idi Jesus mugu dilen. In dõ fiya tar anidi, enei dogo bun dogol ibodon, idi ereb dilen anĩ, sain anĩ bun, taka to dirokenen.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Naa taka bun, idi arein tamal disi mog, tamo kayau musei Jesus tarabã difiyen.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Guru fiya atun, tamo takam iweig iron, “Tise, aya õ agonok, õ neu kesu ulekanauf, ere nigin, ĩ neu kesu tekelei bagai.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Kaa sanem irounẽ di, ĩ terẽ adod ye, ui yedig. Kaa sanem kesu yũ irã di, tererẽ ye fen, awa bun sali moku fedig. Agef fen, kaisã to folõ fiye kele fen, ĩ bouwa daũ fedig.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Aya, on dõ fiya tar kaa sane diruwauf nigin agonẽdin, anĩ ere, idi kisi feleya sã.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Jesus solof iron, “Sain enei bun, tamo kayau momoiya sã, sane bagai. Sain ganĩ aya ã geid tabod ken, ã nigin wau aukesilauf? Ogon kesu ein urousi.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Kesu anĩ isi mog, kaa sanem kesu tenebur yũ irã di, tererẽ yen. Anĩ ere, Jesus kaa sane ou fiyen, agef fen, kesu anĩ el fiye ken, ĩ tama kel ifenen.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Age fe di, idi ganan, Negur nẽ megeir odug nigin terefeit den.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Ereb aya arokeneĩf anĩ wedereĩ unog. Tamo Naal ĩ fau kiwai tamo imeid bun dinou fenẽ.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Anĩ ere, idi od enĩ nẽ gariya nigin nene den. Idi nigin gariya anĩ inokon, anĩ nigin, idi od anĩ to kelei ken, ĩ to fiyẽya nigin kumĩ den.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Jesus nẽ dõ fiya tar idi, aim anĩ idi atun odug ibodõf nigin, luwa diroun.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesus idi neid kisi kelei ken, kesu naal taka yale iroule, ĩ sirin ifarnen.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Agef fen, ĩ idi irokenẽdin, “Aib taka, aya yanau bunem, kesu naal eig fiya taka yalef are, ĩ aya yaleyaf. Aib taka ĩ aya yaleyaf are, ĩ aya sur fiyan anĩ yalef. Ã ganan atun, taka ĩ naal bagai are, ĩ anĩ odug bagai.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Jon iron, “Odug, tamo taka, õ yanã nem kaa sesen iruid mog, amã mailen. Anĩ nigin, amã ĩ katũ mafiyẽf nigin age mafen, ere nigin, ĩ neda takam sã.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Anĩ ere, Jesus iron, “To katũ wiyẽg, taka ĩ kiwai to ifeneik, are ãgenei.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Jesus saa ilun yale irou iseleya nẽ naa dodole di, ĩ Jerusalem ileya nigin wau kuturolen.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Age fe di, ĩ arũ tamo uyu sur fedi di, idi Jesus nẽ ereb ereb dodok fiya nigin, Samaria fonõ dilen.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Anĩ ere, tamo kayau an to aan difiyen, ere nigin, ĩ Jerusalem ilauf nigin age fen.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Sain in dõ fiya tar Jems Jon ado, anĩ dile fen, idi to difen, “Odug, õ amã yã saa ilun tamal maweig di, isi, idi daũ fediyouf nigin oroyok de?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Anĩ ere, Jesus falei yel, ou fiyẽdin,
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 age de fen, idi fonõ taka bun dilen.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Idi naab luwe dile fen, tamo taka Jesus irokenen, “Õ narib ulauf are, aya õ dõ ayõf.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jesus aiten yale iron, “Gaũ kuĩ idi, yenẽya nẽ modoũ ku ado, ninã lalo bun diyok idi, uru ado, anĩ ere, Tamo Naal ĩ mudur inoya nẽ modoũ sã.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jesus tamo takag irokenen, “Dõ wiya.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jesus ĩ irokenen, “Laa tamo idi, laa tutur abob mumã difouf. Anĩ ere, õ ule, Negur nẽ tano nigin wogõ wo.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Baban takag iron, “Odug, aya õ dõ ayõf, anĩ ere, folõ wiya len, kelau ele, neu ibor tar dabuo afiyeĩd fen.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Jesus solof iron, “Taka ĩ dur bun ima ino fen, koriri yedig anĩ, Negur nẽ tano nigin kabĩ yaleya to kisi falauf.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.