Lucas 8
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Anĩ dumen, Jesus taun ado fonõ fonõ iyo ken, Negur nẽ tano nigin, biya od wogõ yen. In dõ fiya tar tuwelf weim,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 kayau tunĩ idi kaa sesen iruid fen, dagi el fedin idig weim: Maria (Magdala tamal) ĩ bun kaa sesen sewen irudi di, diyan,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Joana Kusa nẽ kayau, Kusa ĩ Herod nẽ fõ lo fiya tamo, Susana, musei tunĩ geid. Kayau eneidi, idi neid safineid nem disennẽdin.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Tamo kayau taun ganan bun temeleid, Jesus garan disi, moku de mog, ĩ yaab od enei iron,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Kabĩ marau taka, faat irarãf nigin ilen. Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are teten diyon, ninã ilun temeledim dakasin.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Tunĩ meein tuar kuku ren, are bali fokũ yeid fen, laasi yedin, ere nigin, idi lumi sã.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri, faat anĩ ado, odudug fen, malũ durim sile feledin.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are fokũ yedin, biya imadin, gariya tekelei yogon biya wan handred iman, biya anim gariya anĩ wal fiya.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 In dõ fiya tar, yaab od enĩ nẽ gariya nigin, ĩ to difiyen.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Jesus iron, “Negur tano nigin, iminẽya od nẽ keleĩ are, Negur ã mogo ifenein, anĩ ere, tunĩ bun aya yaab od nem wogõ auf, anĩ bunem,
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Yaab od anĩ nẽ gariya eig fiya. Faat are Negur nẽ od.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Faat tunĩ naab luwen kuku ren are, tamo idi od karĩ den, Satan isi, biya od idi namedin ibodok anĩ yaleledig, anĩ bunem, idi to momoi de di, to isennẽdiyouf.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Faat tunĩ meein tuar iraran are, tamo idi od karĩ de fen, waud bun kulĩya ado od daledig, anĩ ere, idi warumutei sã. Idi sain naal bagai momoi def, anĩ ere, kisi fiya isi di, fara furu de diyaleledig.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Faat malũ duri atun kubũ yen are, tamo idi od karĩ den, anĩ ere, idi diyok dile mog, tenebur mata ibodõya nẽ suwẽya, safina ado ibodõya nẽ kisi, bouwa nẽ oroya anidim idi sile fedi di, idi faat to yũf.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Anĩ ere, faat teneub biya bun kubũ yen are, tamo idi, kisi biya, karĩya biya ado, waud bun ibodok, od karĩ de fen, kafĩ difelef, anĩ totol difaref, faat biya yũf.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Taka nem lam tõf fen, mis kur be, fatar farumen to inodig. Age fiya ban, ĩ yoki bun iseginẽ di, idi aaben disif, lalan dilouf.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Ereb ereb ganan iminẽya yenek anĩ ganan yaor fouf, ereb ereb ganan nar fen yenek anĩ ganan irou isi, biru fel fen, yaau du fe di, keleĩ youf.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Anĩ nigin, ã kisi el ge waleg fen, ã karĩ gouf. Aib taka ĩ ado, aya toru afouf, age fe di, ĩ musei adouf. Taka ĩ sã bagai, ereb taka ĩ ado nigin ĩ kisi fef areg, ĩ bun tamal son fouf.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Jesus nẽ sina, tura tar geid, ĩ dilouf nigin disin. Anĩ ere, idi ĩ wagen ileya kisi feleya sã, ere nigin, tamo kayau musei.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Takam Jesus irokenen, “Ogon sinã, turã tar geid, õ dileyõf nigin serẽ difaref.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Jesus solof iron, “Neu naai ado turau tar, are idi Negur nẽ od karĩ de fen, dõ difef anidi.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Naa taka bun, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada daliyou sitakã talauf.” Anĩ nigin, idi waag bun sõ de dilen.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Idi solĩ de mog, Jesus mulaĩ yenen. Yau odug daliyou bun isi di, maaĩ waag namen isokosen. Idi morõ odug fotou difen.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 In dõ fiya tar dile, Jesus turĩ difiyẽ diron, “Odug, Odug, ada naanũ talalau fenẽ!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Jesus in dõ fiya tar to fiyẽdin, “Ãgenei momoiya nain?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Idi Galili tamal daliyou dibal, Gerasa teneub bun dilen.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Sain Jesus ubun kutũ yesin, taun anĩ bun tamal, tamo taka kaa sesen ado ĩ tarabã fiyen. Sain meluk, tamo enei kolos sã, fõ buneg to ibodõdig, anĩ ere, ĩ matmat bun ibodõdig.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Ĩ Jesus ile fen, kaĩ ye, Jesus ye gariyan kubũ ye, ĩ ait odugem iweig iron, “Õ aya ere naig wiyau fenẽ, Jesus, Negur Ilun Biya nẽ Naal? Aya õ agonok, õ aya to daig wiyauf!”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Ere nigin, Jesus mogo kaa sane tamo anĩ bun tamal ulõ yesiyouf nigin irokenen. Sain musei kaa sanem irounẽ di, ye ima ado, sen nem difofãdig, age de fen, tari difiyẽdig, anĩ ere, ĩ sen kokour fele di, kaa sanem wala ino di, moilin iledig.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Age ye di, Jesus ĩ to fiyen, “Õ yana ai?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Idi ku isil idĩya sã modoũ bun to sur fediyouf nigin, baba baban Jesus digonen.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Arei wala sirin, bor musei biya an saaf doko difaren. Kaa sesen idi, bor namedin dilauf nigin, Jesus digonẽ di, Jesus idi yo fedin.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Kaa sesen, tamo anĩ bun tamal ulolõ deis fen, bor namedin dilelen. Age dife di, bor gududu de, bebeig sane baurin daliyoun disil, naanũ gare desin.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Bor lo fiya tamo, ereb ereb wõ yen anĩ dile fen, diya dile, od anĩ, taun ado fonõ fonõ wogõ den.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Age dife di, tamo kayau, ereb wõ yen anĩ dilou fenẽ dilen. Sain idi Jesus garan disin, kaa sesen tamo anĩ bun tamal diyalelen tamo anĩ, garab yel, kisi biya ado, Jesus ye gariyan ibod mog, dile fen, idi kumĩ den.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Tamo idi meledim dilen anidim, kaa sesenem tamo diroun anĩ, naig be el fiyen anĩ, tamo kayau wogõ difiyẽdin.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Age dife di, Gerasa teneub bun, tamo kayau ganan, Jesus itorneĩd ilauf nigin, ĩ dirokenen, ere nigin, idi kumim lai fedin. Anĩ nigin, Jesus waag bun sõ ye fen, itornẽdin.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Tamo ĩ bun tamal kaa sesen diyalelen anĩ, Jesus ado dilauf nigin igonen, anĩ ere, Jesus ĩ sur fiye ken, iron,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Fonõ kel ule fen, Negur õ nigin age fen anĩ wogõ wouf.” Age ye di, tamo anĩ itor ilen, Jesus ĩ nigin age fen anĩ, taun ganan bun iyo ken, wogõ yen.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Sain Jesus kele di, tamo kayau musei, ĩ aan difiyen, ere nigin, idi ganan ĩ nigin ololo difen.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Age de mog, Juda neid uub fõ lo fiya nẽ mudur taka, yana Jairus isi, Jesus ye gariyan kubũ ye fen, yogon fõ bun ileya nigin igonen,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 ere nigin, ĩ ne barai tekelei bagai, ĩ kayau naal tuwelf yar age fiya, mogo laa fou fenẽ.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Kayau taka an ifaren, ogõ dagi faimud ado, yar tuwelf iyon. Anĩ ere, taka nem ĩ to el fiyen.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Kayau ĩ Jesus dume ise, in kolos iri kobũ fen, age fe di, kaisã bagai, kayau nẽ naud segẽ yelen.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Jesus to fen, “Aim aya kobũ fiyal?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Anĩ ere, Jesus iron, “Aibem aya kobũ fiyal. Aya keleĩ, totol aya bun tamal ul fe yalel.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Age ye di, kayau ĩ imin ken, ileya kisi feleya san, tererẽ ye fen, isi, Jesus ye gariyan kubũ yen. Tamo kayau ganan meleid bun, ĩ ereb nigin Jesus kobũ fiyem ado, naig be ĩ kaisã bagai biya lel anĩ, wogõ yen.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Nau barai, ogon momoiya anim el yom. Waũ inosiya ado ule.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Jesus fau od wogõ ye mog, tamo taka, Juda neid uub fõ lo fiya mudur Jairus nẽ fõ bunem isin. Ĩ iron, “Nẽ barai mogo laa fel. Baban õ tise morõ to wenẽf.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Jesus od enei karĩ ye fen, Jairus irokenen, “To kumĩ wo, momoi dogol wo, ago di, kayau fau el fiyẽf.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Jesus Jairus nẽ fõ bun wõ ye fen, takam ĩ geid, aaben ileya nigin katũ fedin, Pita, Jon, Jems ado, kesu nẽ tama sina dogol.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Tamo kayau ganan, ĩ nigin waud gudũf fen, inã legur mog, Jesus iron, “To inã waleg. Kayau naal ĩ laa fiya sã, ĩ mulã yenek.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Idi Jesus kasã difiyen, idi keleĩ, kayau naal laa fel.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Anĩ ere, Jesus ĩ ima yales fen, iron, “Neu kesu, fã wo!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Kayau nẽ uur kelen, age fe di, kaisã bagai, fã yale ifaren. Age fe di, Jesus, ĩ ereb taka ifen yõya nigin, idi irokenẽdin.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Kayau nẽ sina tama terefeit de di, ereb wõ yel anĩ, taka to dirokenẽf nigin, Jesus idi katũ fedin.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.