Lucas 8

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Anĩ dumen, Jesus taun ado fonõ fonõ iyo ken, Negur nẽ tano nigin, biya od wogõ yen. In dõ fiya tar tuwelf weim,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 kayau tunĩ idi kaa sesen iruid fen, dagi el fedin idig weim: Maria (Magdala tamal) ĩ bun kaa sesen sewen irudi di, diyan,
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Joana Kusa nẽ kayau, Kusa ĩ Herod nẽ fõ lo fiya tamo, Susana, musei tunĩ geid. Kayau eneidi, idi neid safineid nem disennẽdin.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Tamo kayau taun ganan bun temeleid, Jesus garan disi, moku de mog, ĩ yaab od enei iron,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Kabĩ marau taka, faat irarãf nigin ilen. Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are teten diyon, ninã ilun temeledim dakasin.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tunĩ meein tuar kuku ren, are bali fokũ yeid fen, laasi yedin, ere nigin, idi lumi sã.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri, faat anĩ ado, odudug fen, malũ durim sile feledin.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are fokũ yedin, biya imadin, gariya tekelei yogon biya wan handred iman, biya anim gariya anĩ wal fiya.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 In dõ fiya tar, yaab od enĩ nẽ gariya nigin, ĩ to difiyen.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Jesus iron, “Negur tano nigin, iminẽya od nẽ keleĩ are, Negur ã mogo ifenein, anĩ ere, tunĩ bun aya yaab od nem wogõ auf, anĩ bunem,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Yaab od anĩ nẽ gariya eig fiya. Faat are Negur nẽ od.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Faat tunĩ naab luwen kuku ren are, tamo idi od karĩ den, Satan isi, biya od idi namedin ibodok anĩ yaleledig, anĩ bunem, idi to momoi de di, to isennẽdiyouf.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Faat tunĩ meein tuar iraran are, tamo idi od karĩ de fen, waud bun kulĩya ado od daledig, anĩ ere, idi warumutei sã. Idi sain naal bagai momoi def, anĩ ere, kisi fiya isi di, fara furu de diyaleledig.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Faat malũ duri atun kubũ yen are, tamo idi od karĩ den, anĩ ere, idi diyok dile mog, tenebur mata ibodõya nẽ suwẽya, safina ado ibodõya nẽ kisi, bouwa nẽ oroya anidim idi sile fedi di, idi faat to yũf.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Anĩ ere, faat teneub biya bun kubũ yen are, tamo idi, kisi biya, karĩya biya ado, waud bun ibodok, od karĩ de fen, kafĩ difelef, anĩ totol difaref, faat biya yũf.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Taka nem lam tõf fen, mis kur be, fatar farumen to inodig. Age fiya ban, ĩ yoki bun iseginẽ di, idi aaben disif, lalan dilouf.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Ereb ereb ganan iminẽya yenek anĩ ganan yaor fouf, ereb ereb ganan nar fen yenek anĩ ganan irou isi, biru fel fen, yaau du fe di, keleĩ youf.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Anĩ nigin, ã kisi el ge waleg fen, ã karĩ gouf. Aib taka ĩ ado, aya toru afouf, age fe di, ĩ musei adouf. Taka ĩ sã bagai, ereb taka ĩ ado nigin ĩ kisi fef areg, ĩ bun tamal son fouf.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jesus nẽ sina, tura tar geid, ĩ dilouf nigin disin. Anĩ ere, idi ĩ wagen ileya kisi feleya sã, ere nigin, tamo kayau musei.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Takam Jesus irokenen, “Ogon sinã, turã tar geid, õ dileyõf nigin serẽ difaref.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jesus solof iron, “Neu naai ado turau tar, are idi Negur nẽ od karĩ de fen, dõ difef anidi.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Naa taka bun, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada daliyou sitakã talauf.” Anĩ nigin, idi waag bun sõ de dilen.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Idi solĩ de mog, Jesus mulaĩ yenen. Yau odug daliyou bun isi di, maaĩ waag namen isokosen. Idi morõ odug fotou difen.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 In dõ fiya tar dile, Jesus turĩ difiyẽ diron, “Odug, Odug, ada naanũ talalau fenẽ!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Jesus in dõ fiya tar to fiyẽdin, “Ãgenei momoiya nain?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Idi Galili tamal daliyou dibal, Gerasa teneub bun dilen.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Sain Jesus ubun kutũ yesin, taun anĩ bun tamal, tamo taka kaa sesen ado ĩ tarabã fiyen. Sain meluk, tamo enei kolos sã, fõ buneg to ibodõdig, anĩ ere, ĩ matmat bun ibodõdig.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Ĩ Jesus ile fen, kaĩ ye, Jesus ye gariyan kubũ ye, ĩ ait odugem iweig iron, “Õ aya ere naig wiyau fenẽ, Jesus, Negur Ilun Biya nẽ Naal? Aya õ agonok, õ aya to daig wiyauf!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ere nigin, Jesus mogo kaa sane tamo anĩ bun tamal ulõ yesiyouf nigin irokenen. Sain musei kaa sanem irounẽ di, ye ima ado, sen nem difofãdig, age de fen, tari difiyẽdig, anĩ ere, ĩ sen kokour fele di, kaa sanem wala ino di, moilin iledig.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Age ye di, Jesus ĩ to fiyen, “Õ yana ai?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Idi ku isil idĩya sã modoũ bun to sur fediyouf nigin, baba baban Jesus digonen.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Arei wala sirin, bor musei biya an saaf doko difaren. Kaa sesen idi, bor namedin dilauf nigin, Jesus digonẽ di, Jesus idi yo fedin.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Kaa sesen, tamo anĩ bun tamal ulolõ deis fen, bor namedin dilelen. Age dife di, bor gududu de, bebeig sane baurin daliyoun disil, naanũ gare desin.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Bor lo fiya tamo, ereb ereb wõ yen anĩ dile fen, diya dile, od anĩ, taun ado fonõ fonõ wogõ den.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Age dife di, tamo kayau, ereb wõ yen anĩ dilou fenẽ dilen. Sain idi Jesus garan disin, kaa sesen tamo anĩ bun tamal diyalelen tamo anĩ, garab yel, kisi biya ado, Jesus ye gariyan ibod mog, dile fen, idi kumĩ den.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Tamo idi meledim dilen anidim, kaa sesenem tamo diroun anĩ, naig be el fiyen anĩ, tamo kayau wogõ difiyẽdin.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Age dife di, Gerasa teneub bun, tamo kayau ganan, Jesus itorneĩd ilauf nigin, ĩ dirokenen, ere nigin, idi kumim lai fedin. Anĩ nigin, Jesus waag bun sõ ye fen, itornẽdin.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Tamo ĩ bun tamal kaa sesen diyalelen anĩ, Jesus ado dilauf nigin igonen, anĩ ere, Jesus ĩ sur fiye ken, iron,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Fonõ kel ule fen, Negur õ nigin age fen anĩ wogõ wouf.” Age ye di, tamo anĩ itor ilen, Jesus ĩ nigin age fen anĩ, taun ganan bun iyo ken, wogõ yen.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Sain Jesus kele di, tamo kayau musei, ĩ aan difiyen, ere nigin, idi ganan ĩ nigin ololo difen.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Age de mog, Juda neid uub fõ lo fiya nẽ mudur taka, yana Jairus isi, Jesus ye gariyan kubũ ye fen, yogon fõ bun ileya nigin igonen,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 ere nigin, ĩ ne barai tekelei bagai, ĩ kayau naal tuwelf yar age fiya, mogo laa fou fenẽ.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Kayau taka an ifaren, ogõ dagi faimud ado, yar tuwelf iyon. Anĩ ere, taka nem ĩ to el fiyen.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Kayau ĩ Jesus dume ise, in kolos iri kobũ fen, age fe di, kaisã bagai, kayau nẽ naud segẽ yelen.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Jesus to fen, “Aim aya kobũ fiyal?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Anĩ ere, Jesus iron, “Aibem aya kobũ fiyal. Aya keleĩ, totol aya bun tamal ul fe yalel.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Age ye di, kayau ĩ imin ken, ileya kisi feleya san, tererẽ ye fen, isi, Jesus ye gariyan kubũ yen. Tamo kayau ganan meleid bun, ĩ ereb nigin Jesus kobũ fiyem ado, naig be ĩ kaisã bagai biya lel anĩ, wogõ yen.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Nau barai, ogon momoiya anim el yom. Waũ inosiya ado ule.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesus fau od wogõ ye mog, tamo taka, Juda neid uub fõ lo fiya mudur Jairus nẽ fõ bunem isin. Ĩ iron, “Nẽ barai mogo laa fel. Baban õ tise morõ to wenẽf.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Jesus od enei karĩ ye fen, Jairus irokenen, “To kumĩ wo, momoi dogol wo, ago di, kayau fau el fiyẽf.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Jesus Jairus nẽ fõ bun wõ ye fen, takam ĩ geid, aaben ileya nigin katũ fedin, Pita, Jon, Jems ado, kesu nẽ tama sina dogol.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Tamo kayau ganan, ĩ nigin waud gudũf fen, inã legur mog, Jesus iron, “To inã waleg. Kayau naal ĩ laa fiya sã, ĩ mulã yenek.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Idi Jesus kasã difiyen, idi keleĩ, kayau naal laa fel.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Anĩ ere, Jesus ĩ ima yales fen, iron, “Neu kesu, fã wo!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Kayau nẽ uur kelen, age fe di, kaisã bagai, fã yale ifaren. Age fe di, Jesus, ĩ ereb taka ifen yõya nigin, idi irokenẽdin.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Kayau nẽ sina tama terefeit de di, ereb wõ yel anĩ, taka to dirokenẽf nigin, Jesus idi katũ fedin.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.