Lucas 8

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anĩ dumen, Jesus taun ado fonõ fonõ iyo ken, Negur nẽ tano nigin, biya od wogõ yen. In dõ fiya tar tuwelf weim,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 kayau tunĩ idi kaa sesen iruid fen, dagi el fedin idig weim: Maria (Magdala tamal) ĩ bun kaa sesen sewen irudi di, diyan,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joana Kusa nẽ kayau, Kusa ĩ Herod nẽ fõ lo fiya tamo, Susana, musei tunĩ geid. Kayau eneidi, idi neid safineid nem disennẽdin.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Tamo kayau taun ganan bun temeleid, Jesus garan disi, moku de mog, ĩ yaab od enei iron,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Kabĩ marau taka, faat irarãf nigin ilen. Sain ĩ irarak ile mog, tunĩ naab luwen kuku ren, are teten diyon, ninã ilun temeledim dakasin.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Tunĩ meein tuar kuku ren, are bali fokũ yeid fen, laasi yedin, ere nigin, idi lumi sã.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Faat tunĩ malũ duri atun kuku ren, are malũ duri, faat anĩ ado, odudug fen, malũ durim sile feledin.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Faat tunĩ teneub biya bun kuku ren, are fokũ yedin, biya imadin, gariya tekelei yogon biya wan handred iman, biya anim gariya anĩ wal fiya.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 In dõ fiya tar, yaab od enĩ nẽ gariya nigin, ĩ to difiyen.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Jesus iron, “Negur tano nigin, iminẽya od nẽ keleĩ are, Negur ã mogo ifenein, anĩ ere, tunĩ bun aya yaab od nem wogõ auf, anĩ bunem,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Yaab od anĩ nẽ gariya eig fiya. Faat are Negur nẽ od.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Faat tunĩ naab luwen kuku ren are, tamo idi od karĩ den, Satan isi, biya od idi namedin ibodok anĩ yaleledig, anĩ bunem, idi to momoi de di, to isennẽdiyouf.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Faat tunĩ meein tuar iraran are, tamo idi od karĩ de fen, waud bun kulĩya ado od daledig, anĩ ere, idi warumutei sã. Idi sain naal bagai momoi def, anĩ ere, kisi fiya isi di, fara furu de diyaleledig.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Faat malũ duri atun kubũ yen are, tamo idi od karĩ den, anĩ ere, idi diyok dile mog, tenebur mata ibodõya nẽ suwẽya, safina ado ibodõya nẽ kisi, bouwa nẽ oroya anidim idi sile fedi di, idi faat to yũf.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Anĩ ere, faat teneub biya bun kubũ yen are, tamo idi, kisi biya, karĩya biya ado, waud bun ibodok, od karĩ de fen, kafĩ difelef, anĩ totol difaref, faat biya yũf.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Taka nem lam tõf fen, mis kur be, fatar farumen to inodig. Age fiya ban, ĩ yoki bun iseginẽ di, idi aaben disif, lalan dilouf.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ereb ereb ganan iminẽya yenek anĩ ganan yaor fouf, ereb ereb ganan nar fen yenek anĩ ganan irou isi, biru fel fen, yaau du fe di, keleĩ youf.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Anĩ nigin, ã kisi el ge waleg fen, ã karĩ gouf. Aib taka ĩ ado, aya toru afouf, age fe di, ĩ musei adouf. Taka ĩ sã bagai, ereb taka ĩ ado nigin ĩ kisi fef areg, ĩ bun tamal son fouf.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Jesus nẽ sina, tura tar geid, ĩ dilouf nigin disin. Anĩ ere, idi ĩ wagen ileya kisi feleya sã, ere nigin, tamo kayau musei.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Takam Jesus irokenen, “Ogon sinã, turã tar geid, õ dileyõf nigin serẽ difaref.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Jesus solof iron, “Neu naai ado turau tar, are idi Negur nẽ od karĩ de fen, dõ difef anidi.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Naa taka bun, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada daliyou sitakã talauf.” Anĩ nigin, idi waag bun sõ de dilen.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Idi solĩ de mog, Jesus mulaĩ yenen. Yau odug daliyou bun isi di, maaĩ waag namen isokosen. Idi morõ odug fotou difen.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 In dõ fiya tar dile, Jesus turĩ difiyẽ diron, “Odug, Odug, ada naanũ talalau fenẽ!”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Jesus in dõ fiya tar to fiyẽdin, “Ãgenei momoiya nain?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Idi Galili tamal daliyou dibal, Gerasa teneub bun dilen.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Sain Jesus ubun kutũ yesin, taun anĩ bun tamal, tamo taka kaa sesen ado ĩ tarabã fiyen. Sain meluk, tamo enei kolos sã, fõ buneg to ibodõdig, anĩ ere, ĩ matmat bun ibodõdig.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Ĩ Jesus ile fen, kaĩ ye, Jesus ye gariyan kubũ ye, ĩ ait odugem iweig iron, “Õ aya ere naig wiyau fenẽ, Jesus, Negur Ilun Biya nẽ Naal? Aya õ agonok, õ aya to daig wiyauf!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ere nigin, Jesus mogo kaa sane tamo anĩ bun tamal ulõ yesiyouf nigin irokenen. Sain musei kaa sanem irounẽ di, ye ima ado, sen nem difofãdig, age de fen, tari difiyẽdig, anĩ ere, ĩ sen kokour fele di, kaa sanem wala ino di, moilin iledig.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Age ye di, Jesus ĩ to fiyen, “Õ yana ai?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Idi ku isil idĩya sã modoũ bun to sur fediyouf nigin, baba baban Jesus digonen.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Arei wala sirin, bor musei biya an saaf doko difaren. Kaa sesen idi, bor namedin dilauf nigin, Jesus digonẽ di, Jesus idi yo fedin.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Kaa sesen, tamo anĩ bun tamal ulolõ deis fen, bor namedin dilelen. Age dife di, bor gududu de, bebeig sane baurin daliyoun disil, naanũ gare desin.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Bor lo fiya tamo, ereb ereb wõ yen anĩ dile fen, diya dile, od anĩ, taun ado fonõ fonõ wogõ den.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Age dife di, tamo kayau, ereb wõ yen anĩ dilou fenẽ dilen. Sain idi Jesus garan disin, kaa sesen tamo anĩ bun tamal diyalelen tamo anĩ, garab yel, kisi biya ado, Jesus ye gariyan ibod mog, dile fen, idi kumĩ den.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Tamo idi meledim dilen anidim, kaa sesenem tamo diroun anĩ, naig be el fiyen anĩ, tamo kayau wogõ difiyẽdin.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Age dife di, Gerasa teneub bun, tamo kayau ganan, Jesus itorneĩd ilauf nigin, ĩ dirokenen, ere nigin, idi kumim lai fedin. Anĩ nigin, Jesus waag bun sõ ye fen, itornẽdin.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Tamo ĩ bun tamal kaa sesen diyalelen anĩ, Jesus ado dilauf nigin igonen, anĩ ere, Jesus ĩ sur fiye ken, iron,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Fonõ kel ule fen, Negur õ nigin age fen anĩ wogõ wouf.” Age ye di, tamo anĩ itor ilen, Jesus ĩ nigin age fen anĩ, taun ganan bun iyo ken, wogõ yen.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Sain Jesus kele di, tamo kayau musei, ĩ aan difiyen, ere nigin, idi ganan ĩ nigin ololo difen.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Age de mog, Juda neid uub fõ lo fiya nẽ mudur taka, yana Jairus isi, Jesus ye gariyan kubũ ye fen, yogon fõ bun ileya nigin igonen,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 ere nigin, ĩ ne barai tekelei bagai, ĩ kayau naal tuwelf yar age fiya, mogo laa fou fenẽ.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Kayau taka an ifaren, ogõ dagi faimud ado, yar tuwelf iyon. Anĩ ere, taka nem ĩ to el fiyen.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Kayau ĩ Jesus dume ise, in kolos iri kobũ fen, age fe di, kaisã bagai, kayau nẽ naud segẽ yelen.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Jesus to fen, “Aim aya kobũ fiyal?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Anĩ ere, Jesus iron, “Aibem aya kobũ fiyal. Aya keleĩ, totol aya bun tamal ul fe yalel.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Age ye di, kayau ĩ imin ken, ileya kisi feleya san, tererẽ ye fen, isi, Jesus ye gariyan kubũ yen. Tamo kayau ganan meleid bun, ĩ ereb nigin Jesus kobũ fiyem ado, naig be ĩ kaisã bagai biya lel anĩ, wogõ yen.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Nau barai, ogon momoiya anim el yom. Waũ inosiya ado ule.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesus fau od wogõ ye mog, tamo taka, Juda neid uub fõ lo fiya mudur Jairus nẽ fõ bunem isin. Ĩ iron, “Nẽ barai mogo laa fel. Baban õ tise morõ to wenẽf.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Jesus od enei karĩ ye fen, Jairus irokenen, “To kumĩ wo, momoi dogol wo, ago di, kayau fau el fiyẽf.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Jesus Jairus nẽ fõ bun wõ ye fen, takam ĩ geid, aaben ileya nigin katũ fedin, Pita, Jon, Jems ado, kesu nẽ tama sina dogol.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Tamo kayau ganan, ĩ nigin waud gudũf fen, inã legur mog, Jesus iron, “To inã waleg. Kayau naal ĩ laa fiya sã, ĩ mulã yenek.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Idi Jesus kasã difiyen, idi keleĩ, kayau naal laa fel.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Anĩ ere, Jesus ĩ ima yales fen, iron, “Neu kesu, fã wo!”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Kayau nẽ uur kelen, age fe di, kaisã bagai, fã yale ifaren. Age fe di, Jesus, ĩ ereb taka ifen yõya nigin, idi irokenẽdin.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Kayau nẽ sina tama terefeit de di, ereb wõ yel anĩ, taka to dirokenẽf nigin, Jesus idi katũ fedin.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.