Lucas 20

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Naa taka bun, Jesus tempel bun tamo kayau ifelneĩd fen, biya od wogõ yen. Agef mog, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, mudur adodo geid, ĩ gein disin.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Idi diron, “Aim õ igirnõ di, õ ereb ereb enĩ ago wof anĩ urokanamã. Aim õ igirnon?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Jesus aitedin yale iron, “Ayag to fiya taka afeneĩf. Solog urokanag,
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Jon naan igunẽdin are saa ilun tamal de, tamo bunem?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Idi dogo dogol katõ de fen, diron, “Ada, ‘Saa ilun tamal,’ tauf are, ĩ to fouf, ‘Ere nigin ã ĩ nigin to momoi wiyẽgen?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Anĩ ere, ada, ‘Tamo bunem,’ tauf are, tamo kayau ganan meeinem dinadauf, ere nigin, idi Jon ĩ profet den.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Anĩ nigin, idi solo de diron, “Ĩ nain be tamal are amã keleĩ sã.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Age de di, Jesus iron, “Ayag ã to arokeneĩf, aim aya igirna di, aya ereb ereb enĩ age afedif.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jesus tobol fe, yaab od enei tamo kayau irokenẽdin, “Tamo taka wain kabĩ yale, ĩ mala solo yalouf nigin wain kabĩ, kabĩ tamo tunĩ imeid bun ino fen, sain meluk uyu takã ilen.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Fito fiya sain, ĩ ferfer taka wain kabĩ lo fiya tamo gedin, wain biya tunĩ difenẽf nigin sur fen. Anĩ ere, idi ĩ du ken, sur difiyẽ di, ima sãsã ilen.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Ĩ ferfer taka sur fen, anĩ ere, idi tamo anĩg du ken, mama difenẽ di, ima sãsã ilen.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Ĩ baban takag sur fe di, idi ĩg darau difen ken, dumeitur diran.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 “Age dife di, wain kabĩ marau iron, ‘Aya ere naig afouf? Aya neu kesu, oboiyou, sur afouf. Idi ĩ anĩ karĩ difiyẽf be.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 “Anĩ ere, kabĩ lo fiya tamo idi ĩ dile fen, abob dirokenen. Idi diron, ‘Eĩ ĩ akorouf. Ada ĩ taukeis fen, akor eĩ nedauf.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Anĩ nigin, idi ĩ wain kabĩ dumeitur dira ken, dukesin.”
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ĩ isi, kabĩ lo fiya tamo idenkeis fen, wain kabĩ anĩ tamo tunĩ ifenẽdiyouf.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Anĩ ere, Jesus idi lo feid le fen, to fedin, “Age fiyauf are, ere gariya nigin Negur nẽ Itotoya bun eig ye irok:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Aib taka meein anĩ teten kubũ youf, mereb fe fisik fouf, takag, aib taka meein anĩ ĩ teten kubũ youf, ĩ danĩf aas lauf.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Lo ifelnẽdiya tamo, pris odudug geid, Jesus kaisã bagai irounẽya nigin naab dimiren, ere nigin, idi kelein, ĩ idi nigin yaab od enei wogõ yen. Anĩ ere, idi tamo kayau nigin kumĩ den.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Anĩ nigin, idi Jesus ololo difiye ken, kofo tamo sur difedin, kofo tamo idi idegẽya bun madur tamo gen dilen. Idi Jesus ereb od wogõya bun kũ fenẽ di, diroune ken, Rom gawaman mudur nẽ lo fiya ado megeir bun dinenẽf nigin kisi difen.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Anĩ nigin, kofo tamo Jesus to difiyen, “Tise, amã keleĩ, ogon wogõya ifelnẽya ado madur. Õ takam in oroya dõ wouf nigin wewu yõ di, in oroya dõ fen, taka wau morõ to wenẽdig, anĩ ere, õ momoi bun Negur nẽ naab ufelnamãdig.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Amã Sisa takis mafenẽf anĩ lo dõ fiya de, sã?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Anĩ ere, Jesus idi namedin idegẽya anĩ ile fen, irokenẽdin,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Koin moni taka ufelnag. Ai nẽ malakanon ado itotoya anĩ bun ibodok?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Idi aiten dale diron, “Sisa nẽ.” Age de di, Jesus idi irokenẽdin, “Age fiyauf are, Sisa nẽ are Sisa wenẽg, Negur nẽ are Negur wenẽg.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 An Jesus mal atun wogõ yen bun, idi ĩ irounẽya kisi feleya sã. Idi ĩ solof iron anĩ bunem terefeit de fen, foro delen.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadusia tamo idi dirõdig, laa bun tamal mata to ke de fã dedig, dedig anĩ tunim, to fiya eig fiya ado Jesus wagen disin.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Idi diron, “Tise, Moses itotkanaman, are tamo taka, ne tura laaf fen, aiwa itornen, anĩ ere, kesu sãf are, tamo ĩ kayau waab anĩ yale fen, tura nẽ kesu diroukenẽf.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Gama tura tura sewen dibodon. Matu ketem kayau taka yalen, anĩ ere, kesu yaleya sã mog, tamo laa fen.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Matu dõ fiya bagam kayau anĩ yalen, ĩ laa fe di,
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 ĩ dõ fiya bagam kayau anĩ yalen, age de dile dile, tura tura sewen ganan kesu sã gare desin.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Dum kayau areg laa fen.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Anĩ nigin, dum laa bun tamal mata kel fãya sain bun, ĩ ai nẽ kayau ibodõf, ere nigin, tura tura sewen anidi adok ĩ dale dogolen?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Jesus aitedin yale iron, “Gama sain enei bun, tamo kayau yalef, kayau tamo yalef ya ibodok.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Anĩ ere, sain anĩ bun, idi laa bun tamal mata kel fãya sain bun dibodõf nigin kisi feleya anidi, an tamo kayau yalef, kayau tamo yalef ya sãf,
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 idi baban gare deyag kisi feleya sã, ere nigin, idi engel gen. Idi laa bun tamal mata ke de fã def nigin, idi Negur nẽ gere tar.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Anĩ ere, arein aa yã wõ yen nigin Negur nẽ Itotoya bun, Moseseg tamo gare den anĩ mata ke de fã douf nigin ifelnen, ere nigin, ĩ Odug nigin iron, ‘Abraham nẽ Negur, Isak nẽ Negur, Jakop nẽ Negur.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ĩ laa neid Negur sã, ĩ mata ibodõya neid Negur, ere nigin, ĩ bun ganan mata dibodok.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Lo ifelnẽdiya tamo tunĩ aiten dale diron, “Tise, õ de urok!”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Anĩ bunem idi kumĩ de fen, taka nem ereb taka nigin baban Jesus to, to fiyen.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Age dife di, Jesus idi irokenẽdin, “Naig fe di, idi Kristus ĩ Dawid nẽ Naal dedig?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Dawid ĩ yogo Buk Sam bun kurõ falaisin:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ogon kiwai tar
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Dawid ĩ nigin ‘Odug’ yef, age fiyauf are, naig fe di, ĩ Dawid naaluouf?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Tamo kayau ganan karĩ difiyẽ mog, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Lo ifelnẽdiya tamo nigin lo welegei. Idi gabar meluluk difonunakel diyo ken, maket modoũ bun aan difiyẽdiyouf anĩ orodidig. Age de fen, idi Juda neid uub fõ bun sia biyai biyai bun dibod ken, tar inoya bun modoũ malabag malabag bun dibodõdig.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Idi kayau waab idegnẽdiya bunem nedi fõ sosoin difeid fen, meleid yaleya nigin meluk bagai kosẽ dedig. Tamo age fediya, mala solo darau sane bagai dalouf.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.