Lucas 19

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesus Jeriko taun wõ ye fen, atu iyok ilen.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Tamo taka yana Sakeus an ibodon. Ĩ takis yaleya tamo neid mudur, safina musei ado.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ĩ Jesus ĩ ai bagai anĩ ilouf nigin oron, anĩ ere, ĩ tobega tamo nigin ĩ kisi feleya sã, ere nigin, tamo kayau musei dinonolnen.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Anĩ nigin, ĩ ket gudu ref ile, Jesus ilouf nigin aa fig ilun sõ yen, ere nigin, Jesus naab anĩ dõf, are isi ilauf.Jesus mala ira ken, Sakeus aa fig sõ yale ibodon anĩ ile fen, irokenen.|src="IB04120-bw.tif" size="span" ref="19:4"
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Sain Jesus modoũ anĩ bun ulõ yeis fen, mala ilun ira ken, ĩ irokenen, “Sakeus, kaisã bagai kutũ weis. Gama aya ogon fõ bun abodõf bagai.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Age ye di, ĩ kaisã kutũ yeis fen, wau sere fiya ado Jesus aan fiyen.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Tamo kayau ganan enei dile fen, kosesẽ kurã den, “Ĩ mosor ado tamo nẽ fõ bun mogo ilef.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Anĩ ere, Sakeus ifar fen, Jesus irokenen, “Odug, ulef! Gama yeir aya neu safina atun fara afe fen, sitakã maleg tamo afenẽdiyouf, aya idegẽya bunem tunĩ neid safina alen are, aya idi mugu mugu mala solo aiwa ifenẽya teten ano fen, afenẽdiyouf.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Age ye di, Jesus ĩ irokenen, “Gama kel yaleya anĩ fõ enei bun isil, ere nigin, tamo enĩ, ĩg Abraham naal taka.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ere nigin, Tamo Naal fõ delen anidi imirneĩd fen, kel gei fouf nigin isin.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Idi od enei karĩ de mog, Jesus tobol fe, yaab od taka irokenẽdin, ere nigin, ĩ mogo Jerusalem melsã ifaref, anĩ nigin, tamo kayau Negur nẽ tano kaisã bagai wõ youf de fen, kisi difen.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Anĩ nigin, ĩ iron, “Tamo taka yana odug ado, ĩ king dinenẽ di, kel isiyouf nigin fõ takã gerõ bagai ilen.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Anĩ nigin, ĩ yogon ferfer ten iweig laisi fen, moni wan tausen kina mugu mugu ifeneĩd fen, irokenẽdin, ‘Moni enei kabĩ wenẽg mog, aya kelauf.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Anĩ ere, yogon tamo tar kiwai difen ken, eig de dirõf nigin ĩ dumen arũ tamo sur difen, ‘Amã tamo enei nemã king wõ youf nigin to oromak.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Anĩ ere, ĩ king yana yale fen, fonõ kel isin. Agef fen, ĩ, ferfer moni ifenẽdin idi moni ado naig de kabĩ dalen anĩ ilouf nigin, iweignẽdi di, disin.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Tamo uyu ĩ isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, ten tausen kina taka alen.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Age ye di, yogon odug solof irokenen, ‘Õ ferfer biya, õ de agon! Õ safina naal bagai bun kabĩ biya walen nigin, taun ten lo weid.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Ĩ dõ fiya taka isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, faif tausen kina taka alen.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Age ye di, yogon odug ĩg irokenen, ‘Õ taun faif lo weid.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Age fe di, ferfer taka isi iron, ‘Odug, ogon moni yeir. Aya moni anĩ gabar masak nem sile afe fen, anokon.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Aya õ nigin kumĩ aun, ere nigin, õ tamo totol ado. Õ ereb to unokon anĩ waledig, onom to utenen anĩ kusu wodig.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Yogon odug ĩ irokenen, ‘Aya ogon od bunem es ayõf, õ ferfer sane! Õ kelein, aya tamo totol ado, ayam to anokon anĩ aledig, ayam to atenen anĩ kusu afedig de?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ere wo fen, neu moni benk bun to unon? Ago wom are, sain aya kelauf bun, moni kabĩ yalen anĩ nẽ mala ado, moni õ benk wenen anĩ bagu fiya kel isin ado alem.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Age ye fen, odug idi difaren anidi irokenẽdin, ‘Yogon moni son ge fen, tamo ten tausen kina ado anĩ wenẽg.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Age ye di, idi ĩ dirokenen, ‘Odug, ĩ mogo ten tausen kina ado!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Odug solof iron, ‘Aya ã arokeneik, taka ĩ ado, aya teten anouf, anĩ ere, taka ĩ sã bagai, ereb taka ĩ ado areg, ĩ bun tamal son fouf.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Anĩ ere, neu kiwai tar, aya nedi king ibodõya nigin to orodin anidi, ein wageun gurig urousig fen, malau bun udenkesig.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jesus od enei wogõ yel fen, Jerusalem iseleya nigin, ĩ ketem uyu iselen.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Jesus Moul Arei bun Betfage ado Betani fonõ kelẽ fiye ken, in dõ fiya tar uru sur feid irokenẽdin,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Fonõ wageik anĩ bun uleg, an wõg fen, donki naal difon anĩ ulogouf, are aibem taka anĩ bun to iyon. Anĩ biru weleg fen, ein urou usig.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Taka nem to yeĩf, ‘Ere nigin ã anĩ biru gef?’ urokenẽgouf, ‘Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Anĩ nigin, uyu sur fedin idi dile, Jesus irokenẽdin kilei bagai anĩ fotou difen.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Idi donki naal biru de mog, anĩ nẽ marau tamo idi to difiyẽdin, “Ã ere nigin donki naal anĩ biru gef?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Idi ĩ solo de dirokenen, “Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Idi donki naal anĩ Jesus wagen dirousi fen, idi neid gabar teten dirara ken, ĩ anĩ teten dinenẽ ibodon.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Jesus iyok ile mog, tamo kayau idi neid gabar naabur du difedin.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Sain ĩ iyok isi, naab Moul Arei bunem isileya non, in dõ fiya tar ganan, memelik ganan inodin dilen nigin, waud al fiya ado aiteid odug nem Negur yana dalesen:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “King, Odug yana bunem isif, are ĩ el fiya ado!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Tamo kayau atun, Farisia tamo tunĩ Jesus dirokenen, “Tise, ogon dõ fiya tar sakã wiyeĩd!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Anĩ ere, Jesus solof iron, “Aya ã arokeneik, idi foro dalauf are, meein eneidi diweig dirõf.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ĩ Jerusalem kelẽ fiye ken, taun anĩ ile, wau gudũ fe di, inã yale,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 iron, “Õ Jerusalem naa enei bun, õ nigin erebem waũ inosiya irou isif anĩ õ keleim, are dem, anĩ ere, gama õ malã bun iminek.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Sain taka õ bun isiyouf, ogon kiwai tar, õ bun teneub mudu dino, salili diyokel, afi diyokalauf.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Idi õ tenebur dale dirãyõf, õ ado gerẽ tar ogon kau namen difaref geid. Idi meein taka taka teten ditorõ di, to ibodõf, ere nigin, Negur õ bun isin nẽ naa anĩ to ulegen nigin.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jesus tempel modoũ bun ile, idi ereb ereb na nigin sur de mog, an irudidin.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Agef fen, Jesus idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya bun ibodok, ‘Neu fõ are, kosẽya nẽ fõ ibodõf,’ anĩ ere, ãgem ‘bẽ tamo neid iminẽya fõ’ unogen.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Naa ganan Jesus tempel bun ifelnẽdidin. Anĩ ere, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, tamo kayau neid mudur adodo geid, Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Anĩ ere, idi age difouf nigin naab taka to dilen, ere nigin, tamo kayau ganan in od anĩ diroun.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.