Lucas 19
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB
1 Jesus Jeriko taun wõ ye fen, atu iyok ilen.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Tamo taka yana Sakeus an ibodon. Ĩ takis yaleya tamo neid mudur, safina musei ado.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ĩ Jesus ĩ ai bagai anĩ ilouf nigin oron, anĩ ere, ĩ tobega tamo nigin ĩ kisi feleya sã, ere nigin, tamo kayau musei dinonolnen.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Anĩ nigin, ĩ ket gudu ref ile, Jesus ilouf nigin aa fig ilun sõ yen, ere nigin, Jesus naab anĩ dõf, are isi ilauf.Jesus mala ira ken, Sakeus aa fig sõ yale ibodon anĩ ile fen, irokenen.|src="IB04120-bw.tif" size="span" ref="19:4"
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Sain Jesus modoũ anĩ bun ulõ yeis fen, mala ilun ira ken, ĩ irokenen, “Sakeus, kaisã bagai kutũ weis. Gama aya ogon fõ bun abodõf bagai.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Age ye di, ĩ kaisã kutũ yeis fen, wau sere fiya ado Jesus aan fiyen.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Tamo kayau ganan enei dile fen, kosesẽ kurã den, “Ĩ mosor ado tamo nẽ fõ bun mogo ilef.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Anĩ ere, Sakeus ifar fen, Jesus irokenen, “Odug, ulef! Gama yeir aya neu safina atun fara afe fen, sitakã maleg tamo afenẽdiyouf, aya idegẽya bunem tunĩ neid safina alen are, aya idi mugu mugu mala solo aiwa ifenẽya teten ano fen, afenẽdiyouf.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Age ye di, Jesus ĩ irokenen, “Gama kel yaleya anĩ fõ enei bun isil, ere nigin, tamo enĩ, ĩg Abraham naal taka.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ere nigin, Tamo Naal fõ delen anidi imirneĩd fen, kel gei fouf nigin isin.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Idi od enei karĩ de mog, Jesus tobol fe, yaab od taka irokenẽdin, ere nigin, ĩ mogo Jerusalem melsã ifaref, anĩ nigin, tamo kayau Negur nẽ tano kaisã bagai wõ youf de fen, kisi difen.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Anĩ nigin, ĩ iron, “Tamo taka yana odug ado, ĩ king dinenẽ di, kel isiyouf nigin fõ takã gerõ bagai ilen.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Anĩ nigin, ĩ yogon ferfer ten iweig laisi fen, moni wan tausen kina mugu mugu ifeneĩd fen, irokenẽdin, ‘Moni enei kabĩ wenẽg mog, aya kelauf.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Anĩ ere, yogon tamo tar kiwai difen ken, eig de dirõf nigin ĩ dumen arũ tamo sur difen, ‘Amã tamo enei nemã king wõ youf nigin to oromak.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Anĩ ere, ĩ king yana yale fen, fonõ kel isin. Agef fen, ĩ, ferfer moni ifenẽdin idi moni ado naig de kabĩ dalen anĩ ilouf nigin, iweignẽdi di, disin.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Tamo uyu ĩ isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, ten tausen kina taka alen.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Age ye di, yogon odug solof irokenen, ‘Õ ferfer biya, õ de agon! Õ safina naal bagai bun kabĩ biya walen nigin, taun ten lo weid.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Ĩ dõ fiya taka isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, faif tausen kina taka alen.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Age ye di, yogon odug ĩg irokenen, ‘Õ taun faif lo weid.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Age fe di, ferfer taka isi iron, ‘Odug, ogon moni yeir. Aya moni anĩ gabar masak nem sile afe fen, anokon.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Aya õ nigin kumĩ aun, ere nigin, õ tamo totol ado. Õ ereb to unokon anĩ waledig, onom to utenen anĩ kusu wodig.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Yogon odug ĩ irokenen, ‘Aya ogon od bunem es ayõf, õ ferfer sane! Õ kelein, aya tamo totol ado, ayam to anokon anĩ aledig, ayam to atenen anĩ kusu afedig de?
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Ere wo fen, neu moni benk bun to unon? Ago wom are, sain aya kelauf bun, moni kabĩ yalen anĩ nẽ mala ado, moni õ benk wenen anĩ bagu fiya kel isin ado alem.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Age ye fen, odug idi difaren anidi irokenẽdin, ‘Yogon moni son ge fen, tamo ten tausen kina ado anĩ wenẽg.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Age ye di, idi ĩ dirokenen, ‘Odug, ĩ mogo ten tausen kina ado!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Odug solof iron, ‘Aya ã arokeneik, taka ĩ ado, aya teten anouf, anĩ ere, taka ĩ sã bagai, ereb taka ĩ ado areg, ĩ bun tamal son fouf.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Anĩ ere, neu kiwai tar, aya nedi king ibodõya nigin to orodin anidi, ein wageun gurig urousig fen, malau bun udenkesig.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jesus od enei wogõ yel fen, Jerusalem iseleya nigin, ĩ ketem uyu iselen.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Jesus Moul Arei bun Betfage ado Betani fonõ kelẽ fiye ken, in dõ fiya tar uru sur feid irokenẽdin,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Fonõ wageik anĩ bun uleg, an wõg fen, donki naal difon anĩ ulogouf, are aibem taka anĩ bun to iyon. Anĩ biru weleg fen, ein urou usig.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Taka nem to yeĩf, ‘Ere nigin ã anĩ biru gef?’ urokenẽgouf, ‘Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Anĩ nigin, uyu sur fedin idi dile, Jesus irokenẽdin kilei bagai anĩ fotou difen.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Idi donki naal biru de mog, anĩ nẽ marau tamo idi to difiyẽdin, “Ã ere nigin donki naal anĩ biru gef?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Idi ĩ solo de dirokenen, “Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Idi donki naal anĩ Jesus wagen dirousi fen, idi neid gabar teten dirara ken, ĩ anĩ teten dinenẽ ibodon.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Jesus iyok ile mog, tamo kayau idi neid gabar naabur du difedin.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Sain ĩ iyok isi, naab Moul Arei bunem isileya non, in dõ fiya tar ganan, memelik ganan inodin dilen nigin, waud al fiya ado aiteid odug nem Negur yana dalesen:
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 “King, Odug yana bunem isif, are ĩ el fiya ado!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tamo kayau atun, Farisia tamo tunĩ Jesus dirokenen, “Tise, ogon dõ fiya tar sakã wiyeĩd!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Anĩ ere, Jesus solof iron, “Aya ã arokeneik, idi foro dalauf are, meein eneidi diweig dirõf.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Ĩ Jerusalem kelẽ fiye ken, taun anĩ ile, wau gudũ fe di, inã yale,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 iron, “Õ Jerusalem naa enei bun, õ nigin erebem waũ inosiya irou isif anĩ õ keleim, are dem, anĩ ere, gama õ malã bun iminek.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Sain taka õ bun isiyouf, ogon kiwai tar, õ bun teneub mudu dino, salili diyokel, afi diyokalauf.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Idi õ tenebur dale dirãyõf, õ ado gerẽ tar ogon kau namen difaref geid. Idi meein taka taka teten ditorõ di, to ibodõf, ere nigin, Negur õ bun isin nẽ naa anĩ to ulegen nigin.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesus tempel modoũ bun ile, idi ereb ereb na nigin sur de mog, an irudidin.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Agef fen, Jesus idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya bun ibodok, ‘Neu fõ are, kosẽya nẽ fõ ibodõf,’ anĩ ere, ãgem ‘bẽ tamo neid iminẽya fõ’ unogen.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Naa ganan Jesus tempel bun ifelnẽdidin. Anĩ ere, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, tamo kayau neid mudur adodo geid, Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Anĩ ere, idi age difouf nigin naab taka to dilen, ere nigin, tamo kayau ganan in od anĩ diroun.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.