Lucas 19
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs BKJ
1 Jesus Jeriko taun wõ ye fen, atu iyok ilen.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Tamo taka yana Sakeus an ibodon. Ĩ takis yaleya tamo neid mudur, safina musei ado.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Ĩ Jesus ĩ ai bagai anĩ ilouf nigin oron, anĩ ere, ĩ tobega tamo nigin ĩ kisi feleya sã, ere nigin, tamo kayau musei dinonolnen.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Anĩ nigin, ĩ ket gudu ref ile, Jesus ilouf nigin aa fig ilun sõ yen, ere nigin, Jesus naab anĩ dõf, are isi ilauf.Jesus mala ira ken, Sakeus aa fig sõ yale ibodon anĩ ile fen, irokenen.|src="IB04120-bw.tif" size="span" ref="19:4"
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Sain Jesus modoũ anĩ bun ulõ yeis fen, mala ilun ira ken, ĩ irokenen, “Sakeus, kaisã bagai kutũ weis. Gama aya ogon fõ bun abodõf bagai.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Age ye di, ĩ kaisã kutũ yeis fen, wau sere fiya ado Jesus aan fiyen.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Tamo kayau ganan enei dile fen, kosesẽ kurã den, “Ĩ mosor ado tamo nẽ fõ bun mogo ilef.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Anĩ ere, Sakeus ifar fen, Jesus irokenen, “Odug, ulef! Gama yeir aya neu safina atun fara afe fen, sitakã maleg tamo afenẽdiyouf, aya idegẽya bunem tunĩ neid safina alen are, aya idi mugu mugu mala solo aiwa ifenẽya teten ano fen, afenẽdiyouf.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Age ye di, Jesus ĩ irokenen, “Gama kel yaleya anĩ fõ enei bun isil, ere nigin, tamo enĩ, ĩg Abraham naal taka.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Ere nigin, Tamo Naal fõ delen anidi imirneĩd fen, kel gei fouf nigin isin.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Idi od enei karĩ de mog, Jesus tobol fe, yaab od taka irokenẽdin, ere nigin, ĩ mogo Jerusalem melsã ifaref, anĩ nigin, tamo kayau Negur nẽ tano kaisã bagai wõ youf de fen, kisi difen.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Anĩ nigin, ĩ iron, “Tamo taka yana odug ado, ĩ king dinenẽ di, kel isiyouf nigin fõ takã gerõ bagai ilen.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Anĩ nigin, ĩ yogon ferfer ten iweig laisi fen, moni wan tausen kina mugu mugu ifeneĩd fen, irokenẽdin, ‘Moni enei kabĩ wenẽg mog, aya kelauf.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Anĩ ere, yogon tamo tar kiwai difen ken, eig de dirõf nigin ĩ dumen arũ tamo sur difen, ‘Amã tamo enei nemã king wõ youf nigin to oromak.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Anĩ ere, ĩ king yana yale fen, fonõ kel isin. Agef fen, ĩ, ferfer moni ifenẽdin idi moni ado naig de kabĩ dalen anĩ ilouf nigin, iweignẽdi di, disin.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Tamo uyu ĩ isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, ten tausen kina taka alen.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Age ye di, yogon odug solof irokenen, ‘Õ ferfer biya, õ de agon! Õ safina naal bagai bun kabĩ biya walen nigin, taun ten lo weid.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Ĩ dõ fiya taka isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, faif tausen kina taka alen.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Age ye di, yogon odug ĩg irokenen, ‘Õ taun faif lo weid.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Age fe di, ferfer taka isi iron, ‘Odug, ogon moni yeir. Aya moni anĩ gabar masak nem sile afe fen, anokon.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Aya õ nigin kumĩ aun, ere nigin, õ tamo totol ado. Õ ereb to unokon anĩ waledig, onom to utenen anĩ kusu wodig.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Yogon odug ĩ irokenen, ‘Aya ogon od bunem es ayõf, õ ferfer sane! Õ kelein, aya tamo totol ado, ayam to anokon anĩ aledig, ayam to atenen anĩ kusu afedig de?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Ere wo fen, neu moni benk bun to unon? Ago wom are, sain aya kelauf bun, moni kabĩ yalen anĩ nẽ mala ado, moni õ benk wenen anĩ bagu fiya kel isin ado alem.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Age ye fen, odug idi difaren anidi irokenẽdin, ‘Yogon moni son ge fen, tamo ten tausen kina ado anĩ wenẽg.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Age ye di, idi ĩ dirokenen, ‘Odug, ĩ mogo ten tausen kina ado!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Odug solof iron, ‘Aya ã arokeneik, taka ĩ ado, aya teten anouf, anĩ ere, taka ĩ sã bagai, ereb taka ĩ ado areg, ĩ bun tamal son fouf.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Anĩ ere, neu kiwai tar, aya nedi king ibodõya nigin to orodin anidi, ein wageun gurig urousig fen, malau bun udenkesig.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jesus od enei wogõ yel fen, Jerusalem iseleya nigin, ĩ ketem uyu iselen.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Jesus Moul Arei bun Betfage ado Betani fonõ kelẽ fiye ken, in dõ fiya tar uru sur feid irokenẽdin,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Fonõ wageik anĩ bun uleg, an wõg fen, donki naal difon anĩ ulogouf, are aibem taka anĩ bun to iyon. Anĩ biru weleg fen, ein urou usig.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Taka nem to yeĩf, ‘Ere nigin ã anĩ biru gef?’ urokenẽgouf, ‘Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Anĩ nigin, uyu sur fedin idi dile, Jesus irokenẽdin kilei bagai anĩ fotou difen.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Idi donki naal biru de mog, anĩ nẽ marau tamo idi to difiyẽdin, “Ã ere nigin donki naal anĩ biru gef?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Idi ĩ solo de dirokenen, “Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Idi donki naal anĩ Jesus wagen dirousi fen, idi neid gabar teten dirara ken, ĩ anĩ teten dinenẽ ibodon.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Jesus iyok ile mog, tamo kayau idi neid gabar naabur du difedin.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Sain ĩ iyok isi, naab Moul Arei bunem isileya non, in dõ fiya tar ganan, memelik ganan inodin dilen nigin, waud al fiya ado aiteid odug nem Negur yana dalesen:
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “King, Odug yana bunem isif, are ĩ el fiya ado!”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tamo kayau atun, Farisia tamo tunĩ Jesus dirokenen, “Tise, ogon dõ fiya tar sakã wiyeĩd!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Anĩ ere, Jesus solof iron, “Aya ã arokeneik, idi foro dalauf are, meein eneidi diweig dirõf.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Ĩ Jerusalem kelẽ fiye ken, taun anĩ ile, wau gudũ fe di, inã yale,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 iron, “Õ Jerusalem naa enei bun, õ nigin erebem waũ inosiya irou isif anĩ õ keleim, are dem, anĩ ere, gama õ malã bun iminek.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Sain taka õ bun isiyouf, ogon kiwai tar, õ bun teneub mudu dino, salili diyokel, afi diyokalauf.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Idi õ tenebur dale dirãyõf, õ ado gerẽ tar ogon kau namen difaref geid. Idi meein taka taka teten ditorõ di, to ibodõf, ere nigin, Negur õ bun isin nẽ naa anĩ to ulegen nigin.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesus tempel modoũ bun ile, idi ereb ereb na nigin sur de mog, an irudidin.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Agef fen, Jesus idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya bun ibodok, ‘Neu fõ are, kosẽya nẽ fõ ibodõf,’ anĩ ere, ãgem ‘bẽ tamo neid iminẽya fõ’ unogen.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Naa ganan Jesus tempel bun ifelnẽdidin. Anĩ ere, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, tamo kayau neid mudur adodo geid, Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Anĩ ere, idi age difouf nigin naab taka to dilen, ere nigin, tamo kayau ganan in od anĩ diroun.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.