Lucas 19
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Jesus Jeriko taun wõ ye fen, atu iyok ilen.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Tamo taka yana Sakeus an ibodon. Ĩ takis yaleya tamo neid mudur, safina musei ado.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ĩ Jesus ĩ ai bagai anĩ ilouf nigin oron, anĩ ere, ĩ tobega tamo nigin ĩ kisi feleya sã, ere nigin, tamo kayau musei dinonolnen.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Anĩ nigin, ĩ ket gudu ref ile, Jesus ilouf nigin aa fig ilun sõ yen, ere nigin, Jesus naab anĩ dõf, are isi ilauf.Jesus mala ira ken, Sakeus aa fig sõ yale ibodon anĩ ile fen, irokenen.|src="IB04120-bw.tif" size="span" ref="19:4"
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Sain Jesus modoũ anĩ bun ulõ yeis fen, mala ilun ira ken, ĩ irokenen, “Sakeus, kaisã bagai kutũ weis. Gama aya ogon fõ bun abodõf bagai.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Age ye di, ĩ kaisã kutũ yeis fen, wau sere fiya ado Jesus aan fiyen.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Tamo kayau ganan enei dile fen, kosesẽ kurã den, “Ĩ mosor ado tamo nẽ fõ bun mogo ilef.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Anĩ ere, Sakeus ifar fen, Jesus irokenen, “Odug, ulef! Gama yeir aya neu safina atun fara afe fen, sitakã maleg tamo afenẽdiyouf, aya idegẽya bunem tunĩ neid safina alen are, aya idi mugu mugu mala solo aiwa ifenẽya teten ano fen, afenẽdiyouf.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Age ye di, Jesus ĩ irokenen, “Gama kel yaleya anĩ fõ enei bun isil, ere nigin, tamo enĩ, ĩg Abraham naal taka.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Ere nigin, Tamo Naal fõ delen anidi imirneĩd fen, kel gei fouf nigin isin.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Idi od enei karĩ de mog, Jesus tobol fe, yaab od taka irokenẽdin, ere nigin, ĩ mogo Jerusalem melsã ifaref, anĩ nigin, tamo kayau Negur nẽ tano kaisã bagai wõ youf de fen, kisi difen.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Anĩ nigin, ĩ iron, “Tamo taka yana odug ado, ĩ king dinenẽ di, kel isiyouf nigin fõ takã gerõ bagai ilen.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Anĩ nigin, ĩ yogon ferfer ten iweig laisi fen, moni wan tausen kina mugu mugu ifeneĩd fen, irokenẽdin, ‘Moni enei kabĩ wenẽg mog, aya kelauf.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Anĩ ere, yogon tamo tar kiwai difen ken, eig de dirõf nigin ĩ dumen arũ tamo sur difen, ‘Amã tamo enei nemã king wõ youf nigin to oromak.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Anĩ ere, ĩ king yana yale fen, fonõ kel isin. Agef fen, ĩ, ferfer moni ifenẽdin idi moni ado naig de kabĩ dalen anĩ ilouf nigin, iweignẽdi di, disin.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Tamo uyu ĩ isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, ten tausen kina taka alen.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 “Age ye di, yogon odug solof irokenen, ‘Õ ferfer biya, õ de agon! Õ safina naal bagai bun kabĩ biya walen nigin, taun ten lo weid.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Ĩ dõ fiya taka isi iron, ‘Odug, aya ogon wan tausen kina bun, faif tausen kina taka alen.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 “Age ye di, yogon odug ĩg irokenen, ‘Õ taun faif lo weid.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Age fe di, ferfer taka isi iron, ‘Odug, ogon moni yeir. Aya moni anĩ gabar masak nem sile afe fen, anokon.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Aya õ nigin kumĩ aun, ere nigin, õ tamo totol ado. Õ ereb to unokon anĩ waledig, onom to utenen anĩ kusu wodig.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Yogon odug ĩ irokenen, ‘Aya ogon od bunem es ayõf, õ ferfer sane! Õ kelein, aya tamo totol ado, ayam to anokon anĩ aledig, ayam to atenen anĩ kusu afedig de?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Ere wo fen, neu moni benk bun to unon? Ago wom are, sain aya kelauf bun, moni kabĩ yalen anĩ nẽ mala ado, moni õ benk wenen anĩ bagu fiya kel isin ado alem.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Age ye fen, odug idi difaren anidi irokenẽdin, ‘Yogon moni son ge fen, tamo ten tausen kina ado anĩ wenẽg.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Age ye di, idi ĩ dirokenen, ‘Odug, ĩ mogo ten tausen kina ado!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Odug solof iron, ‘Aya ã arokeneik, taka ĩ ado, aya teten anouf, anĩ ere, taka ĩ sã bagai, ereb taka ĩ ado areg, ĩ bun tamal son fouf.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Anĩ ere, neu kiwai tar, aya nedi king ibodõya nigin to orodin anidi, ein wageun gurig urousig fen, malau bun udenkesig.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jesus od enei wogõ yel fen, Jerusalem iseleya nigin, ĩ ketem uyu iselen.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Jesus Moul Arei bun Betfage ado Betani fonõ kelẽ fiye ken, in dõ fiya tar uru sur feid irokenẽdin,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Fonõ wageik anĩ bun uleg, an wõg fen, donki naal difon anĩ ulogouf, are aibem taka anĩ bun to iyon. Anĩ biru weleg fen, ein urou usig.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Taka nem to yeĩf, ‘Ere nigin ã anĩ biru gef?’ urokenẽgouf, ‘Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.’”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Anĩ nigin, uyu sur fedin idi dile, Jesus irokenẽdin kilei bagai anĩ fotou difen.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Idi donki naal biru de mog, anĩ nẽ marau tamo idi to difiyẽdin, “Ã ere nigin donki naal anĩ biru gef?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Idi ĩ solo de dirokenen, “Odug anĩ kabĩ ifenẽf nigin.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Idi donki naal anĩ Jesus wagen dirousi fen, idi neid gabar teten dirara ken, ĩ anĩ teten dinenẽ ibodon.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Jesus iyok ile mog, tamo kayau idi neid gabar naabur du difedin.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Sain ĩ iyok isi, naab Moul Arei bunem isileya non, in dõ fiya tar ganan, memelik ganan inodin dilen nigin, waud al fiya ado aiteid odug nem Negur yana dalesen:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “King, Odug yana bunem isif, are ĩ el fiya ado!”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tamo kayau atun, Farisia tamo tunĩ Jesus dirokenen, “Tise, ogon dõ fiya tar sakã wiyeĩd!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Anĩ ere, Jesus solof iron, “Aya ã arokeneik, idi foro dalauf are, meein eneidi diweig dirõf.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ĩ Jerusalem kelẽ fiye ken, taun anĩ ile, wau gudũ fe di, inã yale,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 iron, “Õ Jerusalem naa enei bun, õ nigin erebem waũ inosiya irou isif anĩ õ keleim, are dem, anĩ ere, gama õ malã bun iminek.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Sain taka õ bun isiyouf, ogon kiwai tar, õ bun teneub mudu dino, salili diyokel, afi diyokalauf.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Idi õ tenebur dale dirãyõf, õ ado gerẽ tar ogon kau namen difaref geid. Idi meein taka taka teten ditorõ di, to ibodõf, ere nigin, Negur õ bun isin nẽ naa anĩ to ulegen nigin.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jesus tempel modoũ bun ile, idi ereb ereb na nigin sur de mog, an irudidin.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Agef fen, Jesus idi irokenẽdin, “Negur nẽ Itotoya bun ibodok, ‘Neu fõ are, kosẽya nẽ fõ ibodõf,’ anĩ ere, ãgem ‘bẽ tamo neid iminẽya fõ’ unogen.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Naa ganan Jesus tempel bun ifelnẽdidin. Anĩ ere, pris odudug, lo ifelnẽdiya tamo, tamo kayau neid mudur adodo geid, Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Anĩ ere, idi age difouf nigin naab taka to dilen, ere nigin, tamo kayau ganan in od anĩ diroun.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.