Lucas 15
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs BKJ
1 Takis yaleya tamo, mosor adodo geid ganan, Jesus karĩ difiyẽf nigin ĩ non disin.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Anĩ ere, Farisia tamo, lo ifelnẽdiya tamo geid, nauseir de fen, diron, “Tamo enei, mosor adodo aan fiyeĩd fen, weim saaf doko.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Age de di, Jesus yaab od enei irokenẽdin,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ã taka wan handred sipsip ado, anĩ tekelei iminkalauf are, ĩ nainti-nain sipsip yaorin itorneĩd fen, iminkelen anĩ imirek ile fotou fedig, age fiya sã de?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Sain ĩ fotou fouf, ĩ wau adod fen, yale, benerin orowa sef,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 fõ bun ilauf. Agef fen, ĩ ne mou tar ado, ne tã tar gou feid irõf, ‘Ã aya geid kulĩ tauf. Aya neu sipsip fõ yelen anĩ fotou afel.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Aya ã arokeneik, age fiya gen bagai, mosor ado tamo taka wau falei yef bun, saa ilun kulĩya odug adouf anim, nainti-nain madur tamo baban faleiya nẽ sã idi nigin kulĩya wal fiya.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Takag, kayau taka silwa koin moni ten ado, anĩ tekelei iminkalauf are, ĩ lam tõf, fõ waĩf fen, el fe imirek ile fotou fouf, age fiya sã de?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Sain ĩ fotou fouf, ĩ ne mou tar ado, ne tã tar gou feid irõf, ‘Ã aya geid kulĩ tauf. Aya neu silwa koin moni iminkelen anĩ fotou afel.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Age fiya gen bagai, aya ã arokeneik, mosor ado tamo taka wau falei yef ĩ nigin, Negur nẽ engel meleid bun kulĩya odug wõ yef.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesus tobol fe iron, “Tamo taka kesu uru adon.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ibuyem tama irokenen, ‘Dei, akor neu anĩ fara wana.’ Anĩ nigin, temeid yogon safina idi atun foi fen.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Anĩ bure fel fen, sain meluk to ilele di, kesu ibuye, safina ĩ ado ganan kuruf yale irou, teneub taka bun gerõ biya ilen, an in safina tobonunã to biya bun daũ felen.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ĩ ereb ereb ganan daũ fele di, teneub anĩ bun naũ odug wõ yen, age fe di, ĩ bun lau fiya wõ yen.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Anĩ nigin, ĩ ile, fõ morou taka bun kabĩ yalouf nigin to fiyẽ di, fõ moroum ĩ bor saaf ifenẽdiyouf nigin yogon kabier sur fen.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ĩ naũ bagai nigin bor saaf dõ di, ĩg anĩ yõya nigin orodig, anĩ ere, takam ereb taka to ifenẽdig.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Ĩ kisi kelen sain, ĩ iron, ‘Neu dei ĩ kabĩ tamo musei ado, idi saaf barikã. Aya ein naum laa fiyau fenẽ!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Aya fã au, neu dei garan kelau fen, ĩ arokenẽf: Dei, aya saa ilun ado õ bun mosor anon.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Aya to biya nigin, neu kesu to wouf, ogon kabĩ tamo oroi waledin taka gen waleyauf.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Anĩ nigin, ĩ fã ye, tama gein ilen.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Kesum tama irokenen, ‘Dei, aya saa ilun ado õ bun mosor anon. Aya to biya nigin, neu kesu to wouf.’Kesu fõ yelen ĩ, yogon mosor weder tu keleya nigin tama igonek.|src="CN01761B.TIF" size="span" ref="15:21"
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Anĩ ere, tama ĩ yogon ferfer irokenẽdin, ‘Gamanem kolos biya bagai waleg urousig, ĩ ufounnẽg, ima gege bun sai unog fen, ye bun su unokenẽg.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Bulmakau lubu bou dĩya waleg urousig ukesig. Ada tar tano tokon, sigigi tafouf.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ere nigin, neu kesu enei laa fen anĩ baban matal, ĩ fõ yelen anĩ baban fotou tafiyem.’ Anĩ nigin, idi gariya dino sigigi difen.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Sain anĩ bun, kesu matu ĩ kabier ibodon. Dum ĩ iyok isi, fõ kelẽ fiye ken, fõ non kui de gurũ de mog, karĩ yen.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Agef fen, ĩ kabĩ tamo taka iweigne ken, to fiyen, ‘Oun ere naig difef?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kabĩ tamo ĩ aiten yale iron, ‘Turã kel isil, anĩ tamã bulmakau lubu bou dĩya yum, ere nigin, tamam ĩ bouwa totoũ biya bagai ado kel yalel.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Age ye di, tura matu name sane fen, fõ bun ileya nigin itoron. Age fe di, tama mayarẽ ile wowor fiyen.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Anĩ ere, kesu ĩ tama solof irokenen, ‘Ulefe, yar enei ganan aya õ sigor taka to wal afe fen, arunã alef asin. Anĩ ere, õ aya meme lubu taka wana di, neu mou tar geid to sigigi mafen.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Anĩ ere, õ naal enei are, ogon safina, kayau bouweid na nẽ sur difedig anidi bun daũ fel fen, fonõ isi di, õ bulmakau lubu bou dĩya ukenem!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Tama iron, ‘Neu kesu, õ aya ado faimud tabodõdig. Safina ganan aya ado, are ogon.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Anĩ ere, ada sigigi tafe fen, wauda al fem bagai, ere nigin, turã enei laa fen anĩ baban matal, ĩ fõ yelen anĩ baban fotou tafiyem.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.