Lucas 15

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Takis yaleya tamo, mosor adodo geid ganan, Jesus karĩ difiyẽf nigin ĩ non disin.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Anĩ ere, Farisia tamo, lo ifelnẽdiya tamo geid, nauseir de fen, diron, “Tamo enei, mosor adodo aan fiyeĩd fen, weim saaf doko.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Age de di, Jesus yaab od enei irokenẽdin,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Ã taka wan handred sipsip ado, anĩ tekelei iminkalauf are, ĩ nainti-nain sipsip yaorin itorneĩd fen, iminkelen anĩ imirek ile fotou fedig, age fiya sã de?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Sain ĩ fotou fouf, ĩ wau adod fen, yale, benerin orowa sef,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 fõ bun ilauf. Agef fen, ĩ ne mou tar ado, ne tã tar gou feid irõf, ‘Ã aya geid kulĩ tauf. Aya neu sipsip fõ yelen anĩ fotou afel.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Aya ã arokeneik, age fiya gen bagai, mosor ado tamo taka wau falei yef bun, saa ilun kulĩya odug adouf anim, nainti-nain madur tamo baban faleiya nẽ sã idi nigin kulĩya wal fiya.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Takag, kayau taka silwa koin moni ten ado, anĩ tekelei iminkalauf are, ĩ lam tõf, fõ waĩf fen, el fe imirek ile fotou fouf, age fiya sã de?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Sain ĩ fotou fouf, ĩ ne mou tar ado, ne tã tar gou feid irõf, ‘Ã aya geid kulĩ tauf. Aya neu silwa koin moni iminkelen anĩ fotou afel.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Age fiya gen bagai, aya ã arokeneik, mosor ado tamo taka wau falei yef ĩ nigin, Negur nẽ engel meleid bun kulĩya odug wõ yef.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesus tobol fe iron, “Tamo taka kesu uru adon.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ibuyem tama irokenen, ‘Dei, akor neu anĩ fara wana.’ Anĩ nigin, temeid yogon safina idi atun foi fen.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Anĩ bure fel fen, sain meluk to ilele di, kesu ibuye, safina ĩ ado ganan kuruf yale irou, teneub taka bun gerõ biya ilen, an in safina tobonunã to biya bun daũ felen.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ĩ ereb ereb ganan daũ fele di, teneub anĩ bun naũ odug wõ yen, age fe di, ĩ bun lau fiya wõ yen.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Anĩ nigin, ĩ ile, fõ morou taka bun kabĩ yalouf nigin to fiyẽ di, fõ moroum ĩ bor saaf ifenẽdiyouf nigin yogon kabier sur fen.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ĩ naũ bagai nigin bor saaf dõ di, ĩg anĩ yõya nigin orodig, anĩ ere, takam ereb taka to ifenẽdig.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Ĩ kisi kelen sain, ĩ iron, ‘Neu dei ĩ kabĩ tamo musei ado, idi saaf barikã. Aya ein naum laa fiyau fenẽ!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Aya fã au, neu dei garan kelau fen, ĩ arokenẽf: Dei, aya saa ilun ado õ bun mosor anon.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Aya to biya nigin, neu kesu to wouf, ogon kabĩ tamo oroi waledin taka gen waleyauf.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Anĩ nigin, ĩ fã ye, tama gein ilen.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Kesum tama irokenen, ‘Dei, aya saa ilun ado õ bun mosor anon. Aya to biya nigin, neu kesu to wouf.’Kesu fõ yelen ĩ, yogon mosor weder tu keleya nigin tama igonek.|src="CN01761B.TIF" size="span" ref="15:21"
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Anĩ ere, tama ĩ yogon ferfer irokenẽdin, ‘Gamanem kolos biya bagai waleg urousig, ĩ ufounnẽg, ima gege bun sai unog fen, ye bun su unokenẽg.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Bulmakau lubu bou dĩya waleg urousig ukesig. Ada tar tano tokon, sigigi tafouf.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ere nigin, neu kesu enei laa fen anĩ baban matal, ĩ fõ yelen anĩ baban fotou tafiyem.’ Anĩ nigin, idi gariya dino sigigi difen.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Sain anĩ bun, kesu matu ĩ kabier ibodon. Dum ĩ iyok isi, fõ kelẽ fiye ken, fõ non kui de gurũ de mog, karĩ yen.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Agef fen, ĩ kabĩ tamo taka iweigne ken, to fiyen, ‘Oun ere naig difef?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kabĩ tamo ĩ aiten yale iron, ‘Turã kel isil, anĩ tamã bulmakau lubu bou dĩya yum, ere nigin, tamam ĩ bouwa totoũ biya bagai ado kel yalel.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Age ye di, tura matu name sane fen, fõ bun ileya nigin itoron. Age fe di, tama mayarẽ ile wowor fiyen.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Anĩ ere, kesu ĩ tama solof irokenen, ‘Ulefe, yar enei ganan aya õ sigor taka to wal afe fen, arunã alef asin. Anĩ ere, õ aya meme lubu taka wana di, neu mou tar geid to sigigi mafen.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Anĩ ere, õ naal enei are, ogon safina, kayau bouweid na nẽ sur difedig anidi bun daũ fel fen, fonõ isi di, õ bulmakau lubu bou dĩya ukenem!’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Tama iron, ‘Neu kesu, õ aya ado faimud tabodõdig. Safina ganan aya ado, are ogon.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Anĩ ere, ada sigigi tafe fen, wauda al fem bagai, ere nigin, turã enei laa fen anĩ baban matal, ĩ fõ yelen anĩ baban fotou tafiyem.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.