Lucas 15

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Takis yaleya tamo, mosor adodo geid ganan, Jesus karĩ difiyẽf nigin ĩ non disin.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Anĩ ere, Farisia tamo, lo ifelnẽdiya tamo geid, nauseir de fen, diron, “Tamo enei, mosor adodo aan fiyeĩd fen, weim saaf doko.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Age de di, Jesus yaab od enei irokenẽdin,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Ã taka wan handred sipsip ado, anĩ tekelei iminkalauf are, ĩ nainti-nain sipsip yaorin itorneĩd fen, iminkelen anĩ imirek ile fotou fedig, age fiya sã de?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Sain ĩ fotou fouf, ĩ wau adod fen, yale, benerin orowa sef,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 fõ bun ilauf. Agef fen, ĩ ne mou tar ado, ne tã tar gou feid irõf, ‘Ã aya geid kulĩ tauf. Aya neu sipsip fõ yelen anĩ fotou afel.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Aya ã arokeneik, age fiya gen bagai, mosor ado tamo taka wau falei yef bun, saa ilun kulĩya odug adouf anim, nainti-nain madur tamo baban faleiya nẽ sã idi nigin kulĩya wal fiya.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Takag, kayau taka silwa koin moni ten ado, anĩ tekelei iminkalauf are, ĩ lam tõf, fõ waĩf fen, el fe imirek ile fotou fouf, age fiya sã de?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Sain ĩ fotou fouf, ĩ ne mou tar ado, ne tã tar gou feid irõf, ‘Ã aya geid kulĩ tauf. Aya neu silwa koin moni iminkelen anĩ fotou afel.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Age fiya gen bagai, aya ã arokeneik, mosor ado tamo taka wau falei yef ĩ nigin, Negur nẽ engel meleid bun kulĩya odug wõ yef.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesus tobol fe iron, “Tamo taka kesu uru adon.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ibuyem tama irokenen, ‘Dei, akor neu anĩ fara wana.’ Anĩ nigin, temeid yogon safina idi atun foi fen.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Anĩ bure fel fen, sain meluk to ilele di, kesu ibuye, safina ĩ ado ganan kuruf yale irou, teneub taka bun gerõ biya ilen, an in safina tobonunã to biya bun daũ felen.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ĩ ereb ereb ganan daũ fele di, teneub anĩ bun naũ odug wõ yen, age fe di, ĩ bun lau fiya wõ yen.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Anĩ nigin, ĩ ile, fõ morou taka bun kabĩ yalouf nigin to fiyẽ di, fõ moroum ĩ bor saaf ifenẽdiyouf nigin yogon kabier sur fen.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ĩ naũ bagai nigin bor saaf dõ di, ĩg anĩ yõya nigin orodig, anĩ ere, takam ereb taka to ifenẽdig.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Ĩ kisi kelen sain, ĩ iron, ‘Neu dei ĩ kabĩ tamo musei ado, idi saaf barikã. Aya ein naum laa fiyau fenẽ!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Aya fã au, neu dei garan kelau fen, ĩ arokenẽf: Dei, aya saa ilun ado õ bun mosor anon.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Aya to biya nigin, neu kesu to wouf, ogon kabĩ tamo oroi waledin taka gen waleyauf.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Anĩ nigin, ĩ fã ye, tama gein ilen.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Kesum tama irokenen, ‘Dei, aya saa ilun ado õ bun mosor anon. Aya to biya nigin, neu kesu to wouf.’Kesu fõ yelen ĩ, yogon mosor weder tu keleya nigin tama igonek.|src="CN01761B.TIF" size="span" ref="15:21"
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Anĩ ere, tama ĩ yogon ferfer irokenẽdin, ‘Gamanem kolos biya bagai waleg urousig, ĩ ufounnẽg, ima gege bun sai unog fen, ye bun su unokenẽg.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Bulmakau lubu bou dĩya waleg urousig ukesig. Ada tar tano tokon, sigigi tafouf.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ere nigin, neu kesu enei laa fen anĩ baban matal, ĩ fõ yelen anĩ baban fotou tafiyem.’ Anĩ nigin, idi gariya dino sigigi difen.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Sain anĩ bun, kesu matu ĩ kabier ibodon. Dum ĩ iyok isi, fõ kelẽ fiye ken, fõ non kui de gurũ de mog, karĩ yen.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Agef fen, ĩ kabĩ tamo taka iweigne ken, to fiyen, ‘Oun ere naig difef?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kabĩ tamo ĩ aiten yale iron, ‘Turã kel isil, anĩ tamã bulmakau lubu bou dĩya yum, ere nigin, tamam ĩ bouwa totoũ biya bagai ado kel yalel.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Age ye di, tura matu name sane fen, fõ bun ileya nigin itoron. Age fe di, tama mayarẽ ile wowor fiyen.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Anĩ ere, kesu ĩ tama solof irokenen, ‘Ulefe, yar enei ganan aya õ sigor taka to wal afe fen, arunã alef asin. Anĩ ere, õ aya meme lubu taka wana di, neu mou tar geid to sigigi mafen.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Anĩ ere, õ naal enei are, ogon safina, kayau bouweid na nẽ sur difedig anidi bun daũ fel fen, fonõ isi di, õ bulmakau lubu bou dĩya ukenem!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Tama iron, ‘Neu kesu, õ aya ado faimud tabodõdig. Safina ganan aya ado, are ogon.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Anĩ ere, ada sigigi tafe fen, wauda al fem bagai, ere nigin, turã enei laa fen anĩ baban matal, ĩ fõ yelen anĩ baban fotou tafiyem.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.