Lucas 10

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anĩ dumen, Odug sewenti-tu tamo igirneĩd fen, idi, ĩ taun ganan ado modoũ ilauf nẽ bun, uyulil uru uru susur fedin.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Jesus idi irokenẽdin, “Kabier saaf musei biya bure felen, anĩ ere, kabĩ tamo musei sã. Age fiya nigin, kabĩ marau, Odug to wiyẽg, kabĩ tamo sur fedi di, yogon kabier dilauf.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Uleg! Aya ã sipsip naal gen, gaũ kuĩ atun sur ayeik.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ã moni nẽ kodol be, faa be, su be to walogouf, agog fen, naab luwen taka to aan wiyẽgouf.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Fõ taka aaben ulagauf, uruwa urõgouf, ‘Fõ enei wau inosiya ado.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Tamo taka wau inosiya nẽ anĩ an ibodõf are, ãgenei wauĩ inosiya ĩ bun ibodõf, sãf are, ã bun kel isiyouf.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Fõ anĩ bun ubodõgouf, saaf ado naan yõya nigin idi difeneĩf, are wãgauf, ere nigin, kabĩ tamo ĩ mala solo yaleya kisi feleya. Fõ fõ to walegef uyõg.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Ã taun taka bun ulege di, idi ã aan diyeĩf, ã ereb wagein dinouf anĩ wãgauf.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Dagi adodo an difaref, el wiyẽdig fen, idi urokenẽdigouf, ‘Negur nẽ tano mogo ã nigin melsã.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Anĩ ere, ã taun taka bun ulege di, idi ã to aan diyeĩf, naab toko tokõ ge fen, urõgouf,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Ãgenei taun nẽ aas yemã bun degẽ fen anĩg, amã kema ã bun tu mafef. Anĩ ere, ã enei keleĩ youf bagai, Negur nẽ tano mogo melsã.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Aya ã arokeneik, es fiya naa anĩ bun, taun anĩ, in darau Sodom taun darau dalen anĩ wal fiya, yalouf.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Korasin taun, õ malalon ado! Betsaida taun, õ malalon ado! Ã bun memelik musei anodin, age fiya gen anĩ, Taia ado Saidon taun bun wõ yem are, mogo kulu waud falei de fen, wau gudũ fiya nẽ gabar difoun ken, aasur dibodom.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Anĩ nigin, es fiya sain bun, ã, morõ Taia ado Saidon taun dalouf anĩ wal fiya, walogouf.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Õ Kapenaum taun, õ yanã anĩ saa ilun iselauf de? Sã bagai, õ laa neid modoũ bun usilauf.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 “Taka ĩ karĩ yeik, aya karĩ fiyaf, taka ĩ ã iruyeik, are aya iruyaf, anĩ ere, taka ĩ aya iruyaf, are ĩ aya sur fiyan anĩ iruf.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Sewenti-tu tamo idi, kulĩya ado keku de, disi diron, “Odug, õ yanã bunem kaa seseneg morõ di, dõ difen.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Jesus solof iron, “Aya, Satan saa ilunem kolimei lalan gen kakur fen, kubũ ye mog, ailen.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Aya, ã, gogour, ambei lalai wedig fen, kiwai nẽ totol ganan wal gouf nigin, megeir afenein. Ereb takam to tadũ yeĩf.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Anĩ ere, kaa sigoramã dõ difel ge fen, to wauĩ kulĩ youf, anĩ ere, ãgenei yeneĩ saa ilun itoton nigin, wauĩ kulĩ youf.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Sain anĩ bun, Jesus, Awa Uur Fateul bunem, kulĩya isokos fen, iron, “Dei, saa ado teneub nẽ Odug, aya õ yanã alesef, ere nigin, safina eneidi, kisi biya ado keleĩ adodo to dilouf nigin, õ unokon, ago fen, simõ gen dibodon anidi bun yaor won. Dei, enĩ are ogon waũ filolõ fiya biya bunem agon.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Ereb ereb ganan, Dei ĩ aya bun inon. Taka nem Naal ĩ ai ya nigin keleĩ sã, Dei yogo dogol keleĩ. Taka nem Dei ĩ ai ya nigin keleĩ sã, Naal yogo dogol ado, tunĩ idi Naalum Dei ifelnẽdiyouf nigin igirnẽdif anidim dogol keleĩ.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Age ye fen, Jesus falei yel, in dõ fiya tar lo feid fen, idi dogol irokenẽdin, “Meleim ã ulegedif anĩ dilef are el fedif.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Ere nigin, aya ã arokeneik, profet musei, king geid, ã ulegef anĩ dilou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi meledim to dilen, idi ã karĩ gef anĩ karĩ dou fenẽ nigin waud yenen, anĩ ere, idi wederedim to karĩ den.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Sain taka bun, lo keleĩ tamo taka fã ye fen, Jesus kisi fiyen. Ĩ Jesus to fiyen, “Tise, aya naig afe di, mata faimud ibodkeleya anĩ alouf?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jesus ĩ irokenen, “Negur nẽ Itotoya bun Lo ere yef? Õ uwesedig anĩ, ere yõdig?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Lo keleĩ tamom Jesus solof irokenen, “‘Õ, Odug ogon Negur ĩ nigin waũ adok, malãkanon adok, ogon megeir adok, ogon kisi adok bunem, waũ laaf yenẽf.’ Takag, ‘Õ ogo nigin waũ laa fef gen, nẽ tã nigineg ago waũ laa fouf.’”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Jesus tamo anĩ irokenen, “Õ de tutuk solo wol. Enei ago di, õ mata ibodkeleya walouf.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Anĩ ere, lo keleĩ tamo ĩ, Jesus ĩ nigin keleĩ biya sã fiyẽf anĩ itor ken, Jesus to fiyen, “Age fiyauf are, ai anĩ neu tã?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Jesus solof iron, “Tamo taka Jerusalem taun tamal Jeriko taun isil mog, bẽ tamo imeid bun ilen. Idi yogon kolos dinukeis dũ di, laa gen yen mog, ditornẽ diyalelen.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Sain anĩ bun, pris taka naab tekelei anĩ dõf isilen, tamo are de ile fen, ĩ fasis fe tokõ felen.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Age fiya gen, Lewi tamo takag modoũ anĩ bun isi, tamo are de ile fen, ĩ fasis fe tokõ felen.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Anĩ ere, Samaria tamo taka iyok isin, tamo yenen nẽ isi, wõ ye, tamo anĩ ile fen, ĩ nigin wau yun. Samaria tamo tobonunã biya, tamo taka bẽ tamo imeid bun ile, dũ di, laa gen yen mog anĩ isennen.|src="IB04143-bw.tif" size="span" ref="10:33"
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ĩ wagen ilen, moul wain ado gudũ fiya bun fi fel fen, ifokenen. Agef fen, tamo are yales, yogon donki teten ino irou ilen, tamo irouya fõ bun ino fen, kulatun fiyen.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Naa taka di, ĩ tu silwa koin moni yalis, tamo irouya fõ marau ifen ken, iron, ‘Kulatun wiyẽf, sain aya kelauf bun, õ baban mala teten be uran, are aya kela afonõf.’
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 “Õ kisi wof, towo eneidi atun, ai anĩ, bẽ tamo imeid bun ilen anĩ ĩ ne tã?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Lo keleĩ tamo solof iron, “Tamo ĩ nigin wau yun anĩ.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Jesus, in dõ fiya tar geid, naab luwe dile fen, Jesus fonõ taka bun wõ yen, an kayau yana Marta yogon fõ bun Jesus ilauf nigin, Jesus irokenen.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ĩ tura yana Maria, ĩ anĩ, Odug ye gariyan ibod ken, ĩ wogõ yen anĩ karĩ yen.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Anĩ ere, Marta ereb ereb dodok fiya anĩ bun kisi yen ken, Jesus wagen isi to fiyen, “Odug, neu turau itorna di, aya mugu kabĩ alef anĩ nigin, õ to kisi wof de? Ĩ uroken, aya isenna!”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Age ye di, Odug aiten yalen, “Marta, Marta, õ ereb ereb musei nigin suwẽ wo fen, waũ morok,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 anĩ ere, tekelei dogol õ nigin biya. Maria ĩ biya ani igirim, anĩ taka nem to yalelkenẽf.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.