João 10
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs BKJ
1 “Aya momoi bagai arokeneik, tamo taka ĩ, sipsip nẽ kauwor bobog bunem to ilauf, anĩ ere, naab taka bunem gar ye isilauf are, ĩ bẽ tamo, bẽ yaledig.
1 Na verdade, na verdade, eu vos digo: Aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outros caminhos, esse é ladrão e salteador.
2 Tamo ĩ bobog bunem ilef are, ĩ yogo sipsip marau.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Lo fedig tamo ĩ bobog kãf kenẽdidig, age fe di, sipsip ĩ ait karĩ dedig. Ĩ yogon sipsip yana yaleid fen, mayarẽ guri feid, irouledig. Sipsip lo fedig tamo ĩ bobog kãf kenẽdidig, age fe di, sipsip idi ĩ ait karĩ dedig.|src="lb00014c.tif" size="span" ref="10:3"
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome, e as conduz para fora.
4 Sain ĩ yogon ganan mayarẽ guri feid iroule fen, ĩ ketem uyu iledig, age fe di, yogon sipsip dõ difedig, ere nigin, idi yogon ait keleĩ.
4 E, quando ele coloca para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque elas conhecem a sua voz.
5 Anĩ ere, idi tamo urug to dõ difedig, idi ĩ mã diyawauf, ere nigin, ĩ ait urug nigin idi keleĩ sã.”
5 E não seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque elas não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesus yaab od enei nem wogõ fiyẽdin, anĩ ere, ĩ idi ereb gariya nigin irokenẽdin anĩ, idi to kelein.
6 Jesus falava-lhes esta parábola; mas eles não compreendiam as coisas que ele lhes falava.
7 Anĩ nigin, Jesus baban iron, “Aya ã momoi bagai arokeneik, aya sipsip neid bobog.
7 Então disse-lhes Jesus novamente: Na verdade, na verdade, eu vos digo: Eu sou a porta das ovelhas.
8 Ganan uyulil disin are, idi bẽ tamo, bẽ daledig, anĩ ere, sipsip idi to karĩ difiyẽdin.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Bobog are aya, taka ĩ aya bunem isiyouf are, mata kel yalouf. Ĩ namen isi fen, ulõ yeis ilauf, agef fen, fisir yõya nẽ fotou fouf.
9 Eu sou a porta; se algum homem entrar por mim, ele será salvo, e entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Bẽ tamo are bẽ nigin, yukesiyouf nigin ado, narĩ fouf nigin dogol isif, aya idi mata dale fen, barikãuf nigin asin.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Aya sipsip lo fiya tamo biya, sipsip lo fiya tamo biya, yogon mata sipsip nigin itorõdig.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Oroi tamo are ĩ sipsip marau sã. Anĩ nigin, ĩ gaũ kuĩ isi di, ile fen, sipsip itorarã iyadig. Age fe di, gaũ kuĩ sipsip kaka feid fen, firagagaũ fedidig.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vê o lobo vindo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as apanha, e dispersa as ovelhas.
13 Tamo are iyadig, ere nigin, ĩ oroi tamo, sipsip nigin to karĩ yedig.
13 O mercenário foge, porque ele é mercenário, e não cuida das ovelhas.
14 “Aya sipsip lo fiya tamo biya, aya neu sipsip keleĩ, neu sipsip idi aya keleĩ,
14 Eu sou o bom pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 are Dei ĩ aya keleĩ, aya Dei keleĩ gen. Anĩ nigin, aya neu mata sipsip nigin atorok.
15 Assim como o Pai me conhece, também eu conheço o Pai; e eu dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Aya sipsip tunĩ ado, are sipsip kau enei bun temeleid sã, aya idig de guri afeid, arou asiyouf. Idig aitou karĩ douf, age fe di, idi uũ tekelei, sipsip lo fiya tamo tekelei youf.
16 E eu tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho, e um pastor.
17 Neu Dei, aya nigin wau laa fef nẽ gariya are, aya neu mata baban kel yalouf nigin anĩ atorok.
17 Por isto o meu Pai me ama, porque dou a minha vida para que possa tomá-la novamente.
18 Taka nem neu mata to son fiyauf, anĩ ere, aya neu oroyam neu mata atorok. Aya neu mata itorõya nigin megeir ado, kel yaleya nigineg megeir ado. Od enei neu Dei bun tamal alen.”
18 Nenhum homem a tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou. Eu tenho poder para a dar, e eu tenho poder para tomá-la novamente. Esse mandamento eu recebi de meu Pai.
19 Juda tamo od enei nigin baban fara difen.
19 Houve, pois, novamente uma divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Musei idi diron, “Ĩ kaa sane ado, agef fen, wadak. Ere nigin ĩ karĩ wiyẽgef?”
20 E muitos deles diziam: Ele tem demônio e é louco, por que o escutais?
21 Anĩ ere, tunĩ diron, “Wogõya enei are, tamo kaa sane ado nẽ sã. Kaa sane ĩ mala ifofakeleya birikã feleya kisi feleya de?”
21 Outros diziam: Essas palavras não são de quem tem demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?
22 Sain anĩ bun, Negur bun Kel Inoya nẽ Sifa naa Jerusalem wõ yen. Are saneya sain.
22 E celebrava-se em Jerusalém a festa da dedicação, e era inverno.
23 Anĩ Jesus tempel modoũ bun, Solomon nẽ Waranda dõ fef iyon.
23 E Jesus caminhava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Juda tamo guru de, Jesus salili difiye ken, dirokenen, “Sain ganĩ amã lo wamã di, nene mauf? Õ Kristus ouf are, amã el wo, faded wamãf.”
24 Então, vindo os judeus o rodearam, e disseram-lhe: Até quando tu irás deixar-nos em dúvida? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Jesus aitedin yale irokenẽdin, “Aya mogo arokenein, anĩ ere, ã to momoi gef. Memelik neu Dei yana nem anodif, are aya nigin irok.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vos tenho dito, e não o credes; as obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testemunham de mim.
26 Anĩ ere, ã to momoi gef, ere nigin, ã neu sipsip sã.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como eu já vos tenho dito.
27 Neu sipsip aya aitou karĩ dedig, aya idi keleĩ, anĩ nigin, idi aya dõ difiyadig.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Aya idi mata faimud ibodkeleya afenẽdidig, age afe di, idi to bagai inanakalauf. Takam idi imaun tamal to sosoin fiyauf.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e nenhum homem as arrancará da minha mão.
29 Neu Dei idi aya ifanan ĩ, ereb ereb ganan wal fiya. Takam idi neu Dei ima bun tamal son fiya kisi feleya sã.
29 Meu Pai, que as deu a mim, é maior do que todos; e nenhum homem pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Aya Dei ado tekelei.”
30 Eu e o meu Pai somos um.
31 Juda tamo baban ĩ meein tulu difiyẽf nigin, meein gei difen.
31 Então, os judeus pegaram outra vez pedras para o apedrejarem.
32 Anĩ ere, Jesus idi irokenẽdin, “Aya Dei bun tamal, ã memelik odudug musei afelnein. Anidi atun nanĩ anĩ nigin, ã aya meein tulu wiyagau fenẽ?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai eu vos tenho mostrado; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Juda tamo aiten dale diron, “Amã anidi taka nigin meein to tulu mayõf, anĩ ere, Negur kono fiya nigin, ere nigin, õ tamo maug anĩ, ‘aya Negur’ wof.”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Jesus idi aitedin yale irokenẽdin, “Ãgenei Lo bun itotoya anĩ to ibodok de, ‘Aya aron, ã waitou’?
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Negur nẽ od idi bun isin are, Negur idi anĩ waitou yen. Negur nẽ Itotoya are narĩ fiya kisi feleya sã.
35 Se ele os chamou de deuses a quem veio a palavra de Deus, e a escritura não pode ser anulada,
36 Age yen ouf are, Dei yogon bagai igirna fen, ein tenebur sur fiyan anĩ, aya Negur Naal aul anĩ, ere nigin aya kono afel wiyagef?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Tu blasfemas, porque eu disse: Eu sou filho de Deus?
37 Aya ereb neu Dei age fedig anĩ, to age afef are, aya to momoi wiyagauf.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não acrediteis em mim.
38 Anĩ ere, aya age afe di, ã neu od to momoi goufeg, memelik anodif anĩ momoi gouf, anĩ bunem Dei aya bun ibodok, aya Dei bun abodok ya anĩ, ã karĩg fen, keleĩ youf.”
38 Mas, se as faço, ainda que não creiais em mim, crede nas obras; para que saibais e creiais que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Idi baban Jesus ka difiyẽf nigin age difen, anĩ ere, ĩ oreis iyawon.
39 Por isso, eles procuravam novamente prendê-lo; mas ele escapou de suas mãos,
40 Agef fen, Jesus ĩ, Jordan naan sitakã, uruwa bun Jon naan igunẽdin modoũ bun, kel ile, an ibodõ di,
40 e retirou-se novamente para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e ali ele permaneceu.
41 tamo kayau musei ĩ garan disi diron, “Jon memelik taka to inon, anĩ ere, Jon tamo enei nigin wogõ yen ganan, are momoi.”
41 E muitos recorriam a ele e diziam: João não fez milagre algum, mas todas as coisas que João falava sobre este homem eram verdadeiras.
42 Age de fen, an musei idi Jesus nigin momoi den.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.