Atos 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Sain anĩ bun, Sol ĩ fau fau Odug nẽ dõ fiya tar idenkesiya nigin wau ifokel fen, kumĩ ifenẽdif isin. Anĩ nigin, ĩ pris neid mudur garan ile fen,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Damaskus taun oun Juda neid uub fõ fõ bun pas itotkenẽdiyouf nigin irokenen, are ĩ an Odug nẽ naab dõ difef anidi, tamo be kayau be, taka fotou fiyẽf are, ifokel yale, Jerusalem irou ilauf nigin age fen.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Sol ĩ ile Damaskus wõ you fenẽ mog, kaisã bagai, fula fiya taka saa ilun tamal, ĩ bun fulaf irailen.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Age fe di, ĩ tenebur kubũ ye isil fen, ait taka wogõ fiyẽ mog, karĩ yen, “Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Age ye di, Sol to fen, “Odug, õ aim?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Fã wale fen, taun ule, an õ ereb ago wouf nigin irokonõf.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Tamo tunĩ Sol geid dilen idi, an terefeit de mã, mutũ difaren. Idi ait karĩ den, anĩ ere, aib taka to dilen.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sol tenebur tamal fã yale, mala birikã felen, anĩ ere, ĩ ereb taka ileya kisi feleya san. Anĩ nigin, idi ima gim de, Damaskus diroulen.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Ĩ naa towo lo fiya kisi feleya san, agef fen, saaf ado naaneg to yon.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Damaskus an, dõ fiya tamo taka yana Ananias ibodon. Ĩ mala seleulã kurã fen sain, Odug ĩ irokenen, “Ananias!” fiyẽ di,
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Odug Ananias irokenen, “Fã wale, naab yana Naab Madur dedig an, Judas nẽ fõ bun ule fen, tamo taka Tasus tamal, yana Sol nigin to wouf. Ĩ kosẽ yef ibodok.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Ĩ mala seleulã kurãf fen, tamo taka yana Ananias isi, baban mala lo fouf nigin ima teten ino mog, ilen.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananias solof iron, “Odug, aya tamo enĩ nẽ od, Jerusalem oun ogon tamo kayau fateul daig fiyẽdin, are museim mogo dirokana di, karĩ aun.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Ĩ, tamo kayau ganan õ yana seli dabidig anidi, kafĩ fiya bun inenẽdiyouf nigin, pris odudug bun tamal megeir yale fen, ein isin.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Anĩ ere, Odug Ananias irokenen, “Õ ulauf, tamo enei are, neu yanau, haiden, dogo neid king ado, Israel tamo kayau bun irou ilauf nigin agirnen.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ĩ aya yanau nigin darau naig be fiya yalouf are, fau aya yug afelnẽf.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Age ye di, Ananias fõ anĩ bun ilen, aaben ile fen, ima Sol teten ino fen, iron, “Turau Sol, Odug Jesus õ ein usi mog, naabur õ bun wõ yen ĩ, õ baban malã kelẽ wol fen, Awa Uur Fateul aura yõf nigin sur fiyal.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Kaisã bagai, Sol mala bun tamal, ereb gau genĩ gen anĩ kuku ralaisin, age fe di, ĩ baban mala kelẽ yelen. Ĩ fã yale di, naan igunen.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Age fel fen, saaf yõ di, ĩ bouwa baban totol kel yalen.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ĩ kaisã bagai gariya ino, Juda neid uub fõ fõ bun od wogõ ye iron, Jesus ĩ Negur Naal yen.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Idi ganan ĩ karĩ difiyen idi terẽ de fen, to difen, “Im anĩ, Jerusalem oun Jesus yana diweignẽdig tamo kayau tadũ fedin anĩ sã de? Im anĩ, tamo kayau ifofã, pris odudug gedin irou ilauf nigin isin anĩ sã de?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Anĩ ere, Sol nẽ od wogõya totolef ilen, agef fen, Jesus anĩ Kristus ye yaor fe, wogõ ye di, Juda tamo idi Damaskus dibodon anidi, yogon od solo fiyẽya kisi feleya sã.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Naa musei ilele di, Juda tamo idi, Sol yukesiya nigin kisi katõ difen,
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 anĩ ere, Sol idi kisi dinon are kelein. Idi Sol dukesiyouf nigin, naa ganan bõ ado gaa ado, taun nẽ kau bobog bun ololo difiyen.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Anĩ ere, bõ taka bun, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen. Sol, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen.|src="lb00333c.tif" size="span" ref="9:25"
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Sain Sol Jerusalem ile fen, dõ fiya tar geid weim bagu difouf nigin age fen. Anĩ ere, idi Sol ĩ dõ fiya tamo taka wõ yen anĩ to momoi de fen, ganan ĩ nigin kumĩ den.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Anĩ ere, Banabas ĩ Sol yale, aposel gedin iroule fen, Sol ĩ naab luwen Odug ile di, ĩ wogõ fiyen ado, Sol Damaskus oun, kumĩ sã Jesus yana bunem wogõ yen anĩ, aposel faded fedin.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Anĩ nigin, Sol idi weim dibod ken, Jerusalem oun karika bagai iyo ken, Odug yana bunem, kumĩ sã biya od wogõ yef iyon.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ĩ Juda tamo Grik od wogõ dedig anidi geid, od wogõ de fefe den, ani ere, idi ĩ dukesiyouf nigin age difen.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Kabĩ tura tar enei kelei ken, idi ĩ dale, Sisaria taun dirou dilen, anenem Tasus taun sur de dirã di, ilen.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Anĩ nigin, sios an Judia, Galili ado Samaria teneub ganan bun, idi wau inosiya sain biya ado fen, megeir ifenẽdin. Idi Awa Uur Fateul nem waud yalese di, Odug nigin aniniya ado dibodok dile di, momoiya tamo kayau musei len.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Pita ĩ modoũ ganan iyokelen, agef fen, ĩ Lida tauneg Negur nẽ tamo kayau ki fediyouf nigin ilen.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Pita, an tamo taka yana Ainias bouwa ilolaisin, ĩ yar eit fataren yenẽyai yedig fotou fiyen.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Pita Ainias irokenen, “Ainias, Jesus Kristus õ el yok. Fã wale fen, ogon bedu madur wo.” Kaisã bagai, Ainias fã yalen.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Tamo kayau, Lida taun ado Saron fonõ dibodon idi ganan ĩ dile fen, waud falei ye, Odug nigin momoi den.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Jopa an, dõ fiya kayau taka, yana Tabita (anĩ Grik od bun Dokas dedig) ibodon. Ĩ faimud tobonunã biya inodidig ado maleg isennẽdidig.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Sain anĩ bun, Tabita dagi yale fen, laa fen. Ĩ laa fe di, yogon bouwa buru naan digune kel, fõ aab ilun dinenẽ di, yenen.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Lida taun are Jopa taun non. Anĩ nigin, dõ fiya tar, Pita Lida ibodok yeya karĩ de fen, tamo uru sur dife di, ĩ gein dile, totol bagai dirokenen, “Kaisã bagai talauf!”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Anĩ nigin, Pita idi geid dile, an ulõ yesi di, idi Pita fõ aab ilun dale dirou diselen. Kayau waab ganan an Pita salili difiye ken, idi inã dale fen, Dokas ĩ fau matan ibod ken, kolos ado saket iwadin anĩ ganan difelnen.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Anĩ ere, Pita idi ganan mayarẽ sur feid fen, ĩ ibor bobou fe kosẽ yen. Agef fen, ĩ falei yel, kayau nẽ bouwa buru irokenen, “Tabita, fã wale.” Kayau ĩ mala birikã feid, Pita ile fen, fã yale ibodon.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Age fe di, Pita kayau ima irou yalesnẽ di, ĩ fã ye ifaren. Age fel fen, Pita, momoiya tamo kayau ado kayau waab geid iweigneĩd fen, Dokas ĩ mata kel fã yel anĩ ifelnẽdin.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Pita enei age fen are, Jopa taun ganan od iyokelen, age fe di, tamo kayau musei Odug nigin momoi den.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita Jopa an, gaar gabar el fiya tamo yana Simon dedig ĩ ado, naa musei dibodon.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.