Atos 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA
1 Sain anĩ bun, Sol ĩ fau fau Odug nẽ dõ fiya tar idenkesiya nigin wau ifokel fen, kumĩ ifenẽdif isin. Anĩ nigin, ĩ pris neid mudur garan ile fen,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Damaskus taun oun Juda neid uub fõ fõ bun pas itotkenẽdiyouf nigin irokenen, are ĩ an Odug nẽ naab dõ difef anidi, tamo be kayau be, taka fotou fiyẽf are, ifokel yale, Jerusalem irou ilauf nigin age fen.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sol ĩ ile Damaskus wõ you fenẽ mog, kaisã bagai, fula fiya taka saa ilun tamal, ĩ bun fulaf irailen.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Age fe di, ĩ tenebur kubũ ye isil fen, ait taka wogõ fiyẽ mog, karĩ yen, “Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Age ye di, Sol to fen, “Odug, õ aim?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Fã wale fen, taun ule, an õ ereb ago wouf nigin irokonõf.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Tamo tunĩ Sol geid dilen idi, an terefeit de mã, mutũ difaren. Idi ait karĩ den, anĩ ere, aib taka to dilen.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sol tenebur tamal fã yale, mala birikã felen, anĩ ere, ĩ ereb taka ileya kisi feleya san. Anĩ nigin, idi ima gim de, Damaskus diroulen.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ĩ naa towo lo fiya kisi feleya san, agef fen, saaf ado naaneg to yon.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Damaskus an, dõ fiya tamo taka yana Ananias ibodon. Ĩ mala seleulã kurã fen sain, Odug ĩ irokenen, “Ananias!” fiyẽ di,
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Odug Ananias irokenen, “Fã wale, naab yana Naab Madur dedig an, Judas nẽ fõ bun ule fen, tamo taka Tasus tamal, yana Sol nigin to wouf. Ĩ kosẽ yef ibodok.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Ĩ mala seleulã kurãf fen, tamo taka yana Ananias isi, baban mala lo fouf nigin ima teten ino mog, ilen.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananias solof iron, “Odug, aya tamo enĩ nẽ od, Jerusalem oun ogon tamo kayau fateul daig fiyẽdin, are museim mogo dirokana di, karĩ aun.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ĩ, tamo kayau ganan õ yana seli dabidig anidi, kafĩ fiya bun inenẽdiyouf nigin, pris odudug bun tamal megeir yale fen, ein isin.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Anĩ ere, Odug Ananias irokenen, “Õ ulauf, tamo enei are, neu yanau, haiden, dogo neid king ado, Israel tamo kayau bun irou ilauf nigin agirnen.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ĩ aya yanau nigin darau naig be fiya yalouf are, fau aya yug afelnẽf.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Age ye di, Ananias fõ anĩ bun ilen, aaben ile fen, ima Sol teten ino fen, iron, “Turau Sol, Odug Jesus õ ein usi mog, naabur õ bun wõ yen ĩ, õ baban malã kelẽ wol fen, Awa Uur Fateul aura yõf nigin sur fiyal.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Kaisã bagai, Sol mala bun tamal, ereb gau genĩ gen anĩ kuku ralaisin, age fe di, ĩ baban mala kelẽ yelen. Ĩ fã yale di, naan igunen.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Age fel fen, saaf yõ di, ĩ bouwa baban totol kel yalen.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Ĩ kaisã bagai gariya ino, Juda neid uub fõ fõ bun od wogõ ye iron, Jesus ĩ Negur Naal yen.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Idi ganan ĩ karĩ difiyen idi terẽ de fen, to difen, “Im anĩ, Jerusalem oun Jesus yana diweignẽdig tamo kayau tadũ fedin anĩ sã de? Im anĩ, tamo kayau ifofã, pris odudug gedin irou ilauf nigin isin anĩ sã de?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Anĩ ere, Sol nẽ od wogõya totolef ilen, agef fen, Jesus anĩ Kristus ye yaor fe, wogõ ye di, Juda tamo idi Damaskus dibodon anidi, yogon od solo fiyẽya kisi feleya sã.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Naa musei ilele di, Juda tamo idi, Sol yukesiya nigin kisi katõ difen,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 anĩ ere, Sol idi kisi dinon are kelein. Idi Sol dukesiyouf nigin, naa ganan bõ ado gaa ado, taun nẽ kau bobog bun ololo difiyen.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Anĩ ere, bõ taka bun, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen. Sol, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen.|src="lb00333c.tif" size="span" ref="9:25"
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sain Sol Jerusalem ile fen, dõ fiya tar geid weim bagu difouf nigin age fen. Anĩ ere, idi Sol ĩ dõ fiya tamo taka wõ yen anĩ to momoi de fen, ganan ĩ nigin kumĩ den.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Anĩ ere, Banabas ĩ Sol yale, aposel gedin iroule fen, Sol ĩ naab luwen Odug ile di, ĩ wogõ fiyen ado, Sol Damaskus oun, kumĩ sã Jesus yana bunem wogõ yen anĩ, aposel faded fedin.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Anĩ nigin, Sol idi weim dibod ken, Jerusalem oun karika bagai iyo ken, Odug yana bunem, kumĩ sã biya od wogõ yef iyon.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ĩ Juda tamo Grik od wogõ dedig anidi geid, od wogõ de fefe den, ani ere, idi ĩ dukesiyouf nigin age difen.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Kabĩ tura tar enei kelei ken, idi ĩ dale, Sisaria taun dirou dilen, anenem Tasus taun sur de dirã di, ilen.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Anĩ nigin, sios an Judia, Galili ado Samaria teneub ganan bun, idi wau inosiya sain biya ado fen, megeir ifenẽdin. Idi Awa Uur Fateul nem waud yalese di, Odug nigin aniniya ado dibodok dile di, momoiya tamo kayau musei len.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita ĩ modoũ ganan iyokelen, agef fen, ĩ Lida tauneg Negur nẽ tamo kayau ki fediyouf nigin ilen.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Pita, an tamo taka yana Ainias bouwa ilolaisin, ĩ yar eit fataren yenẽyai yedig fotou fiyen.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita Ainias irokenen, “Ainias, Jesus Kristus õ el yok. Fã wale fen, ogon bedu madur wo.” Kaisã bagai, Ainias fã yalen.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Tamo kayau, Lida taun ado Saron fonõ dibodon idi ganan ĩ dile fen, waud falei ye, Odug nigin momoi den.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Jopa an, dõ fiya kayau taka, yana Tabita (anĩ Grik od bun Dokas dedig) ibodon. Ĩ faimud tobonunã biya inodidig ado maleg isennẽdidig.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Sain anĩ bun, Tabita dagi yale fen, laa fen. Ĩ laa fe di, yogon bouwa buru naan digune kel, fõ aab ilun dinenẽ di, yenen.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lida taun are Jopa taun non. Anĩ nigin, dõ fiya tar, Pita Lida ibodok yeya karĩ de fen, tamo uru sur dife di, ĩ gein dile, totol bagai dirokenen, “Kaisã bagai talauf!”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Anĩ nigin, Pita idi geid dile, an ulõ yesi di, idi Pita fõ aab ilun dale dirou diselen. Kayau waab ganan an Pita salili difiye ken, idi inã dale fen, Dokas ĩ fau matan ibod ken, kolos ado saket iwadin anĩ ganan difelnen.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Anĩ ere, Pita idi ganan mayarẽ sur feid fen, ĩ ibor bobou fe kosẽ yen. Agef fen, ĩ falei yel, kayau nẽ bouwa buru irokenen, “Tabita, fã wale.” Kayau ĩ mala birikã feid, Pita ile fen, fã yale ibodon.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Age fe di, Pita kayau ima irou yalesnẽ di, ĩ fã ye ifaren. Age fel fen, Pita, momoiya tamo kayau ado kayau waab geid iweigneĩd fen, Dokas ĩ mata kel fã yel anĩ ifelnẽdin.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Pita enei age fen are, Jopa taun ganan od iyokelen, age fe di, tamo kayau musei Odug nigin momoi den.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita Jopa an, gaar gabar el fiya tamo yana Simon dedig ĩ ado, naa musei dibodon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.