Atos 9

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sain anĩ bun, Sol ĩ fau fau Odug nẽ dõ fiya tar idenkesiya nigin wau ifokel fen, kumĩ ifenẽdif isin. Anĩ nigin, ĩ pris neid mudur garan ile fen,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Damaskus taun oun Juda neid uub fõ fõ bun pas itotkenẽdiyouf nigin irokenen, are ĩ an Odug nẽ naab dõ difef anidi, tamo be kayau be, taka fotou fiyẽf are, ifokel yale, Jerusalem irou ilauf nigin age fen.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sol ĩ ile Damaskus wõ you fenẽ mog, kaisã bagai, fula fiya taka saa ilun tamal, ĩ bun fulaf irailen.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Age fe di, ĩ tenebur kubũ ye isil fen, ait taka wogõ fiyẽ mog, karĩ yen, “Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Age ye di, Sol to fen, “Odug, õ aim?”
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Fã wale fen, taun ule, an õ ereb ago wouf nigin irokonõf.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Tamo tunĩ Sol geid dilen idi, an terefeit de mã, mutũ difaren. Idi ait karĩ den, anĩ ere, aib taka to dilen.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol tenebur tamal fã yale, mala birikã felen, anĩ ere, ĩ ereb taka ileya kisi feleya san. Anĩ nigin, idi ima gim de, Damaskus diroulen.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ĩ naa towo lo fiya kisi feleya san, agef fen, saaf ado naaneg to yon.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Damaskus an, dõ fiya tamo taka yana Ananias ibodon. Ĩ mala seleulã kurã fen sain, Odug ĩ irokenen, “Ananias!” fiyẽ di,
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Odug Ananias irokenen, “Fã wale, naab yana Naab Madur dedig an, Judas nẽ fõ bun ule fen, tamo taka Tasus tamal, yana Sol nigin to wouf. Ĩ kosẽ yef ibodok.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Ĩ mala seleulã kurãf fen, tamo taka yana Ananias isi, baban mala lo fouf nigin ima teten ino mog, ilen.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananias solof iron, “Odug, aya tamo enĩ nẽ od, Jerusalem oun ogon tamo kayau fateul daig fiyẽdin, are museim mogo dirokana di, karĩ aun.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ĩ, tamo kayau ganan õ yana seli dabidig anidi, kafĩ fiya bun inenẽdiyouf nigin, pris odudug bun tamal megeir yale fen, ein isin.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Anĩ ere, Odug Ananias irokenen, “Õ ulauf, tamo enei are, neu yanau, haiden, dogo neid king ado, Israel tamo kayau bun irou ilauf nigin agirnen.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ĩ aya yanau nigin darau naig be fiya yalouf are, fau aya yug afelnẽf.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Age ye di, Ananias fõ anĩ bun ilen, aaben ile fen, ima Sol teten ino fen, iron, “Turau Sol, Odug Jesus õ ein usi mog, naabur õ bun wõ yen ĩ, õ baban malã kelẽ wol fen, Awa Uur Fateul aura yõf nigin sur fiyal.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Kaisã bagai, Sol mala bun tamal, ereb gau genĩ gen anĩ kuku ralaisin, age fe di, ĩ baban mala kelẽ yelen. Ĩ fã yale di, naan igunen.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Age fel fen, saaf yõ di, ĩ bouwa baban totol kel yalen.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Ĩ kaisã bagai gariya ino, Juda neid uub fõ fõ bun od wogõ ye iron, Jesus ĩ Negur Naal yen.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Idi ganan ĩ karĩ difiyen idi terẽ de fen, to difen, “Im anĩ, Jerusalem oun Jesus yana diweignẽdig tamo kayau tadũ fedin anĩ sã de? Im anĩ, tamo kayau ifofã, pris odudug gedin irou ilauf nigin isin anĩ sã de?”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Anĩ ere, Sol nẽ od wogõya totolef ilen, agef fen, Jesus anĩ Kristus ye yaor fe, wogõ ye di, Juda tamo idi Damaskus dibodon anidi, yogon od solo fiyẽya kisi feleya sã.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Naa musei ilele di, Juda tamo idi, Sol yukesiya nigin kisi katõ difen,
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 anĩ ere, Sol idi kisi dinon are kelein. Idi Sol dukesiyouf nigin, naa ganan bõ ado gaa ado, taun nẽ kau bobog bun ololo difiyen.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Anĩ ere, bõ taka bun, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen. Sol, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen.|src="lb00333c.tif" size="span" ref="9:25"
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sain Sol Jerusalem ile fen, dõ fiya tar geid weim bagu difouf nigin age fen. Anĩ ere, idi Sol ĩ dõ fiya tamo taka wõ yen anĩ to momoi de fen, ganan ĩ nigin kumĩ den.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Anĩ ere, Banabas ĩ Sol yale, aposel gedin iroule fen, Sol ĩ naab luwen Odug ile di, ĩ wogõ fiyen ado, Sol Damaskus oun, kumĩ sã Jesus yana bunem wogõ yen anĩ, aposel faded fedin.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Anĩ nigin, Sol idi weim dibod ken, Jerusalem oun karika bagai iyo ken, Odug yana bunem, kumĩ sã biya od wogõ yef iyon.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ĩ Juda tamo Grik od wogõ dedig anidi geid, od wogõ de fefe den, ani ere, idi ĩ dukesiyouf nigin age difen.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Kabĩ tura tar enei kelei ken, idi ĩ dale, Sisaria taun dirou dilen, anenem Tasus taun sur de dirã di, ilen.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Anĩ nigin, sios an Judia, Galili ado Samaria teneub ganan bun, idi wau inosiya sain biya ado fen, megeir ifenẽdin. Idi Awa Uur Fateul nem waud yalese di, Odug nigin aniniya ado dibodok dile di, momoiya tamo kayau musei len.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita ĩ modoũ ganan iyokelen, agef fen, ĩ Lida tauneg Negur nẽ tamo kayau ki fediyouf nigin ilen.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Pita, an tamo taka yana Ainias bouwa ilolaisin, ĩ yar eit fataren yenẽyai yedig fotou fiyen.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita Ainias irokenen, “Ainias, Jesus Kristus õ el yok. Fã wale fen, ogon bedu madur wo.” Kaisã bagai, Ainias fã yalen.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Tamo kayau, Lida taun ado Saron fonõ dibodon idi ganan ĩ dile fen, waud falei ye, Odug nigin momoi den.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Jopa an, dõ fiya kayau taka, yana Tabita (anĩ Grik od bun Dokas dedig) ibodon. Ĩ faimud tobonunã biya inodidig ado maleg isennẽdidig.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Sain anĩ bun, Tabita dagi yale fen, laa fen. Ĩ laa fe di, yogon bouwa buru naan digune kel, fõ aab ilun dinenẽ di, yenen.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Lida taun are Jopa taun non. Anĩ nigin, dõ fiya tar, Pita Lida ibodok yeya karĩ de fen, tamo uru sur dife di, ĩ gein dile, totol bagai dirokenen, “Kaisã bagai talauf!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Anĩ nigin, Pita idi geid dile, an ulõ yesi di, idi Pita fõ aab ilun dale dirou diselen. Kayau waab ganan an Pita salili difiye ken, idi inã dale fen, Dokas ĩ fau matan ibod ken, kolos ado saket iwadin anĩ ganan difelnen.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Anĩ ere, Pita idi ganan mayarẽ sur feid fen, ĩ ibor bobou fe kosẽ yen. Agef fen, ĩ falei yel, kayau nẽ bouwa buru irokenen, “Tabita, fã wale.” Kayau ĩ mala birikã feid, Pita ile fen, fã yale ibodon.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Age fe di, Pita kayau ima irou yalesnẽ di, ĩ fã ye ifaren. Age fel fen, Pita, momoiya tamo kayau ado kayau waab geid iweigneĩd fen, Dokas ĩ mata kel fã yel anĩ ifelnẽdin.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Pita enei age fen are, Jopa taun ganan od iyokelen, age fe di, tamo kayau musei Odug nigin momoi den.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita Jopa an, gaar gabar el fiya tamo yana Simon dedig ĩ ado, naa musei dibodon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.