Atos 9
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARC
1 Sain anĩ bun, Sol ĩ fau fau Odug nẽ dõ fiya tar idenkesiya nigin wau ifokel fen, kumĩ ifenẽdif isin. Anĩ nigin, ĩ pris neid mudur garan ile fen,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Damaskus taun oun Juda neid uub fõ fõ bun pas itotkenẽdiyouf nigin irokenen, are ĩ an Odug nẽ naab dõ difef anidi, tamo be kayau be, taka fotou fiyẽf are, ifokel yale, Jerusalem irou ilauf nigin age fen.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Sol ĩ ile Damaskus wõ you fenẽ mog, kaisã bagai, fula fiya taka saa ilun tamal, ĩ bun fulaf irailen.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Age fe di, ĩ tenebur kubũ ye isil fen, ait taka wogõ fiyẽ mog, karĩ yen, “Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Age ye di, Sol to fen, “Odug, õ aim?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Fã wale fen, taun ule, an õ ereb ago wouf nigin irokonõf.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Tamo tunĩ Sol geid dilen idi, an terefeit de mã, mutũ difaren. Idi ait karĩ den, anĩ ere, aib taka to dilen.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sol tenebur tamal fã yale, mala birikã felen, anĩ ere, ĩ ereb taka ileya kisi feleya san. Anĩ nigin, idi ima gim de, Damaskus diroulen.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ĩ naa towo lo fiya kisi feleya san, agef fen, saaf ado naaneg to yon.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Damaskus an, dõ fiya tamo taka yana Ananias ibodon. Ĩ mala seleulã kurã fen sain, Odug ĩ irokenen, “Ananias!” fiyẽ di,
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Odug Ananias irokenen, “Fã wale, naab yana Naab Madur dedig an, Judas nẽ fõ bun ule fen, tamo taka Tasus tamal, yana Sol nigin to wouf. Ĩ kosẽ yef ibodok.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Ĩ mala seleulã kurãf fen, tamo taka yana Ananias isi, baban mala lo fouf nigin ima teten ino mog, ilen.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananias solof iron, “Odug, aya tamo enĩ nẽ od, Jerusalem oun ogon tamo kayau fateul daig fiyẽdin, are museim mogo dirokana di, karĩ aun.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ĩ, tamo kayau ganan õ yana seli dabidig anidi, kafĩ fiya bun inenẽdiyouf nigin, pris odudug bun tamal megeir yale fen, ein isin.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Anĩ ere, Odug Ananias irokenen, “Õ ulauf, tamo enei are, neu yanau, haiden, dogo neid king ado, Israel tamo kayau bun irou ilauf nigin agirnen.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Ĩ aya yanau nigin darau naig be fiya yalouf are, fau aya yug afelnẽf.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Age ye di, Ananias fõ anĩ bun ilen, aaben ile fen, ima Sol teten ino fen, iron, “Turau Sol, Odug Jesus õ ein usi mog, naabur õ bun wõ yen ĩ, õ baban malã kelẽ wol fen, Awa Uur Fateul aura yõf nigin sur fiyal.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Kaisã bagai, Sol mala bun tamal, ereb gau genĩ gen anĩ kuku ralaisin, age fe di, ĩ baban mala kelẽ yelen. Ĩ fã yale di, naan igunen.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Age fel fen, saaf yõ di, ĩ bouwa baban totol kel yalen.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Ĩ kaisã bagai gariya ino, Juda neid uub fõ fõ bun od wogõ ye iron, Jesus ĩ Negur Naal yen.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Idi ganan ĩ karĩ difiyen idi terẽ de fen, to difen, “Im anĩ, Jerusalem oun Jesus yana diweignẽdig tamo kayau tadũ fedin anĩ sã de? Im anĩ, tamo kayau ifofã, pris odudug gedin irou ilauf nigin isin anĩ sã de?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Anĩ ere, Sol nẽ od wogõya totolef ilen, agef fen, Jesus anĩ Kristus ye yaor fe, wogõ ye di, Juda tamo idi Damaskus dibodon anidi, yogon od solo fiyẽya kisi feleya sã.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Naa musei ilele di, Juda tamo idi, Sol yukesiya nigin kisi katõ difen,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 anĩ ere, Sol idi kisi dinon are kelein. Idi Sol dukesiyouf nigin, naa ganan bõ ado gaa ado, taun nẽ kau bobog bun ololo difiyen.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Anĩ ere, bõ taka bun, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen. Sol, in dõ fiya tar ĩ dale, karam bun dife fen, kau kurenem folo folõ dife di, tenebur isilen.|src="lb00333c.tif" size="span" ref="9:25"
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Sain Sol Jerusalem ile fen, dõ fiya tar geid weim bagu difouf nigin age fen. Anĩ ere, idi Sol ĩ dõ fiya tamo taka wõ yen anĩ to momoi de fen, ganan ĩ nigin kumĩ den.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Anĩ ere, Banabas ĩ Sol yale, aposel gedin iroule fen, Sol ĩ naab luwen Odug ile di, ĩ wogõ fiyen ado, Sol Damaskus oun, kumĩ sã Jesus yana bunem wogõ yen anĩ, aposel faded fedin.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Anĩ nigin, Sol idi weim dibod ken, Jerusalem oun karika bagai iyo ken, Odug yana bunem, kumĩ sã biya od wogõ yef iyon.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Ĩ Juda tamo Grik od wogõ dedig anidi geid, od wogõ de fefe den, ani ere, idi ĩ dukesiyouf nigin age difen.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Kabĩ tura tar enei kelei ken, idi ĩ dale, Sisaria taun dirou dilen, anenem Tasus taun sur de dirã di, ilen.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Anĩ nigin, sios an Judia, Galili ado Samaria teneub ganan bun, idi wau inosiya sain biya ado fen, megeir ifenẽdin. Idi Awa Uur Fateul nem waud yalese di, Odug nigin aniniya ado dibodok dile di, momoiya tamo kayau musei len.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Pita ĩ modoũ ganan iyokelen, agef fen, ĩ Lida tauneg Negur nẽ tamo kayau ki fediyouf nigin ilen.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Pita, an tamo taka yana Ainias bouwa ilolaisin, ĩ yar eit fataren yenẽyai yedig fotou fiyen.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pita Ainias irokenen, “Ainias, Jesus Kristus õ el yok. Fã wale fen, ogon bedu madur wo.” Kaisã bagai, Ainias fã yalen.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Tamo kayau, Lida taun ado Saron fonõ dibodon idi ganan ĩ dile fen, waud falei ye, Odug nigin momoi den.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Jopa an, dõ fiya kayau taka, yana Tabita (anĩ Grik od bun Dokas dedig) ibodon. Ĩ faimud tobonunã biya inodidig ado maleg isennẽdidig.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Sain anĩ bun, Tabita dagi yale fen, laa fen. Ĩ laa fe di, yogon bouwa buru naan digune kel, fõ aab ilun dinenẽ di, yenen.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Lida taun are Jopa taun non. Anĩ nigin, dõ fiya tar, Pita Lida ibodok yeya karĩ de fen, tamo uru sur dife di, ĩ gein dile, totol bagai dirokenen, “Kaisã bagai talauf!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Anĩ nigin, Pita idi geid dile, an ulõ yesi di, idi Pita fõ aab ilun dale dirou diselen. Kayau waab ganan an Pita salili difiye ken, idi inã dale fen, Dokas ĩ fau matan ibod ken, kolos ado saket iwadin anĩ ganan difelnen.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Anĩ ere, Pita idi ganan mayarẽ sur feid fen, ĩ ibor bobou fe kosẽ yen. Agef fen, ĩ falei yel, kayau nẽ bouwa buru irokenen, “Tabita, fã wale.” Kayau ĩ mala birikã feid, Pita ile fen, fã yale ibodon.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Age fe di, Pita kayau ima irou yalesnẽ di, ĩ fã ye ifaren. Age fel fen, Pita, momoiya tamo kayau ado kayau waab geid iweigneĩd fen, Dokas ĩ mata kel fã yel anĩ ifelnẽdin.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Pita enei age fen are, Jopa taun ganan od iyokelen, age fe di, tamo kayau musei Odug nigin momoi den.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita Jopa an, gaar gabar el fiya tamo yana Simon dedig ĩ ado, naa musei dibodon.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.