Atos 28

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Amã biya bagai ubun wõ mau fen, nuyo are yana Malta ya anĩ kelein.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Tamo kayau an temeleid waud fatuk bagai difanaman. Uyẽ isi fen, feluken nigin, idi yã kũ dife fen, amã ganan aan difaman.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pol ĩ aa were gurif fen, yã teten ino mog, gogour sane yã uruwam iru di, Pol ima bun degẽ felen. Pol ĩ aa were gurif fen, yã teten ino mog, gogour sane yã uruwam iru di, Pol ima bun garũf fen, degẽ felen.|src="IB04219-bw.tif" size="span" ref="28:3"
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Tamo kayau an temeleid, gogour anĩ Pol ima bun kuuri ye mog, dile fen, idi abob dirokenen, “Tamo enei tamo yukesiya tamo bagai, ere nigin, ĩ maaĩwõ tamal iyawol, anĩ ere, neda waitou Madur Fiya anim ĩ mata ibodõf nigin to oron.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Age de di, Pol ĩ gogour wiri fe di, yã malan isilen, anĩ ere, ĩ bun ereb taka to wõ yen.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Tamo kayau ĩ ima dĩ youf be, kaisã bagai kubũ ye laa fouf de fen, kisi difen. Anĩ ere, idi sain meluk lo difef dile, ereb taka ĩ bun to wõ yen anĩ dile fen, idi kisi falei del diron, ĩ waitou den.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Teneub akor melsã are, nuyo anĩ nẽ mudur, Publius nẽ teneub ibodon. Ĩ aan fama ken, yogon fõ bun gei famã iroule, naa towo el fe kulatun faman.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ĩ tama dagi di, fataren yenen, bouwa uruwa ado te fururũ yalen. Pol ĩ ilouf nigin ile kosẽ yel fen, ima teten ino di, dagi fara felen.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Enei wõ ye di, nuyo bun dagi tamo tunĩ ganan ĩ garan disi di, el feid ledin.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Idi naab fire fire bunem el difama ken, amã waag sõ mauf nigin dodok mafe di, idi amã ereb ereb lau mafen anĩ difanaman.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ogõ towo ilele di, amã, waag taka yau sain bun nuyo an si inon anĩ, sõ mau fen, melen. Waag are Aleksandria taun tamal, anĩ uyu bun, waitou aina ado Kastor Polluks ado meleidkanon dinon.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Amã Sirakus taun wõ mau fen, naa towo an mabodon.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Anenem amã waag bun mele, Regium taun wõ maun. Naa anĩ ile di, yau saut melem fã yen, baban naa anĩ ile di, amã Puteoli taun wõ maun.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 An amã momoiya tamo tunĩ fotou mafiyẽdi di, idi geid naa sewen mabodõf nigin dirokanaman. Age mafel fen, Rom taun masin.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Momoiya tamo an, amã masif ya anĩ karĩ de fen, idi diyok disi, Apius Maket ado Tamo Yenẽya Fõ Towo bun an fotou difamãf nigin disin. Pol tamo anidi ileid fen, Negur de fiye ken, wau megeir yalen.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Amã Rom wõ mau fen, Pol ĩ mugu kusĩ tamo takam tari fiyek dibodõf nigin yo difiyen.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Naa towo ilele di, Pol Juda neid uyu irouya iweig laisi, guru dife di, idi irokenẽdin, “Turau tar, aya, neda tamo kayau ado, neda tubuda tar neid tobonunã to adodon, anĩ ere, aya Jerusalem oun daliya fen, Rom imeid bun dinenan.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Idi aya fele difiyale fen, dalisnau fenẽ age difen, ere nigin, aya laa nẽ mosor taka to anon.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Anĩ ere, Juda idi anĩ nigin kiwai dinon, aya neu tamo kayau nigin bouwa yũya od taka san, anĩ ere, naab taka san nigin Sisa bun kot afen.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Gariya anĩ nigin, aya fotou ayei ken, ã geid wogõ tauf nigin to ayein. Israel neid waud iseya anĩ nigin, aya sen enei nem difõyan.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Idi diron, “Amã õ nigin Judia distrik bun tamal pas taka to malen, agef fen, turada tar idi anenem disin õ nigin od taka be, od sane taka to dirokanaman.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Anĩ ere, amã ogon kisi anĩ karĩ mauf nigin waumã irok, ere nigin, amã keleĩ, tamo kayau teneub ganan bun, ogon momoiya mala enei nigin kiwai od wogõ dedig.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Idi Pol dilouf nigin naa taka dinon, naa anĩ bun, idi musei bagaim Pol ibodon nẽ an disin. Pol ĩ bonimei nem ile bõ, Negur nẽ tano nigin faded fiyeĩd fen, kurõ feis irokenẽdin, ĩ Moses nẽ Lo ado profet neid itotoya bun, Jesus nigin idi neid kisi falei ye fen, momoi douf nigin age fen.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Tunĩ Pol wogõ yen anĩ bun waud falei yen, anĩ ere, tunĩ to momoi den.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Pol idikeleya od enei wogõ ye di, idi dogo dogol fefe de fen, dilelen, “Awa Uur Fateul profet Asaia sigor bunem eig ye wogõ yen, are ĩ tubuĩ tar momoi bagai od anĩ wogõ fiyẽdin:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “‘Tamo kayau enei bun ule fen, urõ,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ere nigin, tamo kayau enei, idi waud katĩ felen,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 “Anĩ nigin, Negur nẽ isennẽya haiden bun sur fen anĩ, ã keleĩ youf. Age fe di, idi anĩg karĩ douf!”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Yar uru adok, Pol ĩ yogon fõ na yaledig bun ibod ken, ĩ dilouf nigin disin ganan aan fiyẽdin.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Kumĩ sã ado kafĩ fiya sã, ĩ Negur nẽ tano nigin wogõ ye fen, Odug Jesus Kristus nigin ifelnẽdin.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.