Atos 22
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC
1 “Turau tar ado dei geg, gama aya yug nigin isennẽya od enei karĩ wog.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Pol Hibru od nem irokenẽdi di, karĩ de fen, idi fatuk foro delen.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Aya Juda tamo, Silisia provins oun Tasus taun an wõ au fen, taun enei bun biyaun. Aya Gamaliel bun tubuda tar neid lo nigin tai fiya fatuk alen. Age afe fen, ã ganan gama ago gef gen, ayag Negur nigin kisi totol alen.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Aya Naab enei dõ difedig tamo kayau, darau afeneĩd fen, adenkesin, tamo ado kayau gei afeid fen, kalabus araran.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Pris neid mudur ado, kaunsel neid uyu irouya ganan geideg, aya age afen anĩ nigin wogõ douf. Aya tureid tar Juda idi oun Damaskus taun difaref anidi bun paseg idi bun ale fen, tamo kayau eneidi darau difenẽdiyouf nigin afofa ken, Jerusalem guri afeid alauf nigin an elen.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Gaa atun age fiya, aya ele, Damaskus wõ au fenẽ mog, kaisã bagai, lalan fula fiya taka saa ilun tamal aya bun fula felen.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Aya tenebur kubũ au asil fen, ait taka wogõ fiya mog, karĩ aun, ‘Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Aya to afen, ‘Odug, õ aim?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Neu kabĩ turau tar fula fiya anĩ dilen, anĩ ere, idi ait wogõ fiyan anĩ to karĩ den.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Aya to afen, ‘Ere naig afouf?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Neu kabĩ turau tar, imau gim de, Damaskus dirouleyan, ere nigin, lalan fula fiya anim malau gugum kelen.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Tamo taka yana Ananias ileyauf nigin isin. Ĩ lo el fe dõ fedig tamo, Juda idi an difaref ganan, ĩ nigin biya difiyẽdig.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ĩ aya sirun ifar fen, iron, ‘Turau, Sol, õ malã kelẽ yalauf!’ Sain anĩ bun bagai, aya ĩ ileya kisi feleyan.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Age afe di, ĩ iron, ‘Tubuda tar neid Negur, õ yogon oroya keleĩ youf nigin, Madur Bagai Tamo anĩ ulouf nigin ado, ĩ awa bun od karĩ wouf nigin igirnon.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Õ ereb ulen ado karĩ won anĩ, tamo ganan bun ĩ nigin wogõ wouf.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Anĩ gama õ ere tari wof? Fã wale, naan wale, ĩ yana uweigne ken, ogon mosor kulo wol.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Aya Jerusalem kelau ele fen, tempel bun kosẽ au mog, malau seleulã kurãf fen,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Odug wogõ ye mog, ailen. Ĩ aya irokanan, ‘Gama nem, kaisã bagai Jerusalem utor ule, ere nigin, idi aya nigin ogon od to karĩ douf.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Age ye di, aya oron, ‘Odug, idi dogo keleĩ, are aya Juda neid uub fõ fõ bun ele fen, õ nigin momoi den anidi kalabus bun aneneĩd fen, adenẽdidig.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Takag, ogon od wogõ yedig tamo Stiwen naud fi felen sain bun, ayag an afaren, ĩ dukesiyouf nigin wau iro ken, tamo idi ĩ dukesin neid kolos tari afen.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Age au di, Odug irokanan, ‘Ule, aya haiden gedin gerõ sur ayõf.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Tamo kayau musei Pol karĩ difiyek dile, ĩ od enei irõ di, idi kakaĩ de fen, diweig diron, “Ukesig, tenebur tamal uraileg! Ĩ mata ibodõya to biya!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Idi diweig diro ken, dogo neid kolos dinukakã dirara ken, aas ilun diraran.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Age dife di, kusĩ tamo neid odug, Pol kusĩ tamo neid fõ bun dirou dilauf nigin irokenẽdin. Tamo idi Pol eig de diweig dirokenen anĩ nẽ gariya keleĩ youf nigin, Pol wagĩ difiye ken, to difiyẽf nigin, ĩ irokenẽdin.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Idi ĩ wagĩ difiyẽf nigin yaĩ difiyẽ mog, Pol kusĩ tamo neid orowa an ifaren anĩ irokenen, “Ã, Rom tamo, mosor ado be ya kelei sa ken, wagĩ fiya are lo dõ fiya de?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Kusĩ tamo neid orowa od enei karĩ ye fen, ĩ kusĩ tamo neid odug garan ile fen, ĩ irokenen, “Õ ere naig wou fenẽ? Tamo enei ĩ Rom tamo.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Kusĩ tamo neid odug Pol garan ile fen, to fiyen, “Õ urokana, õ Rom tamo de?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Age ye di, kusĩ tamo neid odug iron, “Aya Rom tamo wõ auf nigin, moni odugem na alen.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Age ye di, tamo Pol to difiyẽf nigin age difen idi, kaisã bagai folõ difelen. Kusĩ tamo neid odug ĩg, Pol ĩ Rom tamo, sen nem ifon anĩ weder fokõ yel fen, kumĩ yen.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Naa anĩ ile di, kusĩ tamo neid odug ĩ, Juda idi Pol bou bun od dun anĩ nẽ gariya tutuk bagai keleĩ youf nigin oron, anĩ nigin, ĩ Pol yalisne ken, pris odudug ado Juda neid uyu irouya ganan guru difouf nigin irokenẽdin. Agef fen, ĩ Pol yale irousi, idi wagedin ifarnen.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.