Atos 22
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA
1 “Turau tar ado dei geg, gama aya yug nigin isennẽya od enei karĩ wog.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Pol Hibru od nem irokenẽdi di, karĩ de fen, idi fatuk foro delen.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Aya Juda tamo, Silisia provins oun Tasus taun an wõ au fen, taun enei bun biyaun. Aya Gamaliel bun tubuda tar neid lo nigin tai fiya fatuk alen. Age afe fen, ã ganan gama ago gef gen, ayag Negur nigin kisi totol alen.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Aya Naab enei dõ difedig tamo kayau, darau afeneĩd fen, adenkesin, tamo ado kayau gei afeid fen, kalabus araran.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Pris neid mudur ado, kaunsel neid uyu irouya ganan geideg, aya age afen anĩ nigin wogõ douf. Aya tureid tar Juda idi oun Damaskus taun difaref anidi bun paseg idi bun ale fen, tamo kayau eneidi darau difenẽdiyouf nigin afofa ken, Jerusalem guri afeid alauf nigin an elen.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Gaa atun age fiya, aya ele, Damaskus wõ au fenẽ mog, kaisã bagai, lalan fula fiya taka saa ilun tamal aya bun fula felen.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Aya tenebur kubũ au asil fen, ait taka wogõ fiya mog, karĩ aun, ‘Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Aya to afen, ‘Odug, õ aim?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Neu kabĩ turau tar fula fiya anĩ dilen, anĩ ere, idi ait wogõ fiyan anĩ to karĩ den.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Aya to afen, ‘Ere naig afouf?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Neu kabĩ turau tar, imau gim de, Damaskus dirouleyan, ere nigin, lalan fula fiya anim malau gugum kelen.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Tamo taka yana Ananias ileyauf nigin isin. Ĩ lo el fe dõ fedig tamo, Juda idi an difaref ganan, ĩ nigin biya difiyẽdig.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ĩ aya sirun ifar fen, iron, ‘Turau, Sol, õ malã kelẽ yalauf!’ Sain anĩ bun bagai, aya ĩ ileya kisi feleyan.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Age afe di, ĩ iron, ‘Tubuda tar neid Negur, õ yogon oroya keleĩ youf nigin, Madur Bagai Tamo anĩ ulouf nigin ado, ĩ awa bun od karĩ wouf nigin igirnon.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Õ ereb ulen ado karĩ won anĩ, tamo ganan bun ĩ nigin wogõ wouf.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Anĩ gama õ ere tari wof? Fã wale, naan wale, ĩ yana uweigne ken, ogon mosor kulo wol.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Aya Jerusalem kelau ele fen, tempel bun kosẽ au mog, malau seleulã kurãf fen,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Odug wogõ ye mog, ailen. Ĩ aya irokanan, ‘Gama nem, kaisã bagai Jerusalem utor ule, ere nigin, idi aya nigin ogon od to karĩ douf.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Age ye di, aya oron, ‘Odug, idi dogo keleĩ, are aya Juda neid uub fõ fõ bun ele fen, õ nigin momoi den anidi kalabus bun aneneĩd fen, adenẽdidig.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Takag, ogon od wogõ yedig tamo Stiwen naud fi felen sain bun, ayag an afaren, ĩ dukesiyouf nigin wau iro ken, tamo idi ĩ dukesin neid kolos tari afen.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Age au di, Odug irokanan, ‘Ule, aya haiden gedin gerõ sur ayõf.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Tamo kayau musei Pol karĩ difiyek dile, ĩ od enei irõ di, idi kakaĩ de fen, diweig diron, “Ukesig, tenebur tamal uraileg! Ĩ mata ibodõya to biya!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Idi diweig diro ken, dogo neid kolos dinukakã dirara ken, aas ilun diraran.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Age dife di, kusĩ tamo neid odug, Pol kusĩ tamo neid fõ bun dirou dilauf nigin irokenẽdin. Tamo idi Pol eig de diweig dirokenen anĩ nẽ gariya keleĩ youf nigin, Pol wagĩ difiye ken, to difiyẽf nigin, ĩ irokenẽdin.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Idi ĩ wagĩ difiyẽf nigin yaĩ difiyẽ mog, Pol kusĩ tamo neid orowa an ifaren anĩ irokenen, “Ã, Rom tamo, mosor ado be ya kelei sa ken, wagĩ fiya are lo dõ fiya de?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Kusĩ tamo neid orowa od enei karĩ ye fen, ĩ kusĩ tamo neid odug garan ile fen, ĩ irokenen, “Õ ere naig wou fenẽ? Tamo enei ĩ Rom tamo.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Kusĩ tamo neid odug Pol garan ile fen, to fiyen, “Õ urokana, õ Rom tamo de?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Age ye di, kusĩ tamo neid odug iron, “Aya Rom tamo wõ auf nigin, moni odugem na alen.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Age ye di, tamo Pol to difiyẽf nigin age difen idi, kaisã bagai folõ difelen. Kusĩ tamo neid odug ĩg, Pol ĩ Rom tamo, sen nem ifon anĩ weder fokõ yel fen, kumĩ yen.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Naa anĩ ile di, kusĩ tamo neid odug ĩ, Juda idi Pol bou bun od dun anĩ nẽ gariya tutuk bagai keleĩ youf nigin oron, anĩ nigin, ĩ Pol yalisne ken, pris odudug ado Juda neid uyu irouya ganan guru difouf nigin irokenẽdin. Agef fen, ĩ Pol yale irousi, idi wagedin ifarnen.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.