Atos 22

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Turau tar ado dei geg, gama aya yug nigin isennẽya od enei karĩ wog.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Pol Hibru od nem irokenẽdi di, karĩ de fen, idi fatuk foro delen.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Aya Juda tamo, Silisia provins oun Tasus taun an wõ au fen, taun enei bun biyaun. Aya Gamaliel bun tubuda tar neid lo nigin tai fiya fatuk alen. Age afe fen, ã ganan gama ago gef gen, ayag Negur nigin kisi totol alen.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Aya Naab enei dõ difedig tamo kayau, darau afeneĩd fen, adenkesin, tamo ado kayau gei afeid fen, kalabus araran.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Pris neid mudur ado, kaunsel neid uyu irouya ganan geideg, aya age afen anĩ nigin wogõ douf. Aya tureid tar Juda idi oun Damaskus taun difaref anidi bun paseg idi bun ale fen, tamo kayau eneidi darau difenẽdiyouf nigin afofa ken, Jerusalem guri afeid alauf nigin an elen.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Gaa atun age fiya, aya ele, Damaskus wõ au fenẽ mog, kaisã bagai, lalan fula fiya taka saa ilun tamal aya bun fula felen.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Aya tenebur kubũ au asil fen, ait taka wogõ fiya mog, karĩ aun, ‘Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Aya to afen, ‘Odug, õ aim?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Neu kabĩ turau tar fula fiya anĩ dilen, anĩ ere, idi ait wogõ fiyan anĩ to karĩ den.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Aya to afen, ‘Ere naig afouf?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Neu kabĩ turau tar, imau gim de, Damaskus dirouleyan, ere nigin, lalan fula fiya anim malau gugum kelen.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Tamo taka yana Ananias ileyauf nigin isin. Ĩ lo el fe dõ fedig tamo, Juda idi an difaref ganan, ĩ nigin biya difiyẽdig.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ĩ aya sirun ifar fen, iron, ‘Turau, Sol, õ malã kelẽ yalauf!’ Sain anĩ bun bagai, aya ĩ ileya kisi feleyan.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Age afe di, ĩ iron, ‘Tubuda tar neid Negur, õ yogon oroya keleĩ youf nigin, Madur Bagai Tamo anĩ ulouf nigin ado, ĩ awa bun od karĩ wouf nigin igirnon.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Õ ereb ulen ado karĩ won anĩ, tamo ganan bun ĩ nigin wogõ wouf.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Anĩ gama õ ere tari wof? Fã wale, naan wale, ĩ yana uweigne ken, ogon mosor kulo wol.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Aya Jerusalem kelau ele fen, tempel bun kosẽ au mog, malau seleulã kurãf fen,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Odug wogõ ye mog, ailen. Ĩ aya irokanan, ‘Gama nem, kaisã bagai Jerusalem utor ule, ere nigin, idi aya nigin ogon od to karĩ douf.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Age ye di, aya oron, ‘Odug, idi dogo keleĩ, are aya Juda neid uub fõ fõ bun ele fen, õ nigin momoi den anidi kalabus bun aneneĩd fen, adenẽdidig.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Takag, ogon od wogõ yedig tamo Stiwen naud fi felen sain bun, ayag an afaren, ĩ dukesiyouf nigin wau iro ken, tamo idi ĩ dukesin neid kolos tari afen.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Age au di, Odug irokanan, ‘Ule, aya haiden gedin gerõ sur ayõf.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Tamo kayau musei Pol karĩ difiyek dile, ĩ od enei irõ di, idi kakaĩ de fen, diweig diron, “Ukesig, tenebur tamal uraileg! Ĩ mata ibodõya to biya!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Idi diweig diro ken, dogo neid kolos dinukakã dirara ken, aas ilun diraran.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Age dife di, kusĩ tamo neid odug, Pol kusĩ tamo neid fõ bun dirou dilauf nigin irokenẽdin. Tamo idi Pol eig de diweig dirokenen anĩ nẽ gariya keleĩ youf nigin, Pol wagĩ difiye ken, to difiyẽf nigin, ĩ irokenẽdin.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Idi ĩ wagĩ difiyẽf nigin yaĩ difiyẽ mog, Pol kusĩ tamo neid orowa an ifaren anĩ irokenen, “Ã, Rom tamo, mosor ado be ya kelei sa ken, wagĩ fiya are lo dõ fiya de?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Kusĩ tamo neid orowa od enei karĩ ye fen, ĩ kusĩ tamo neid odug garan ile fen, ĩ irokenen, “Õ ere naig wou fenẽ? Tamo enei ĩ Rom tamo.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Kusĩ tamo neid odug Pol garan ile fen, to fiyen, “Õ urokana, õ Rom tamo de?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Age ye di, kusĩ tamo neid odug iron, “Aya Rom tamo wõ auf nigin, moni odugem na alen.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Age ye di, tamo Pol to difiyẽf nigin age difen idi, kaisã bagai folõ difelen. Kusĩ tamo neid odug ĩg, Pol ĩ Rom tamo, sen nem ifon anĩ weder fokõ yel fen, kumĩ yen.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Naa anĩ ile di, kusĩ tamo neid odug ĩ, Juda idi Pol bou bun od dun anĩ nẽ gariya tutuk bagai keleĩ youf nigin oron, anĩ nigin, ĩ Pol yalisne ken, pris odudug ado Juda neid uyu irouya ganan guru difouf nigin irokenẽdin. Agef fen, ĩ Pol yale irousi, idi wagedin ifarnen.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.