Atos 22

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 “Turau tar ado dei geg, gama aya yug nigin isennẽya od enei karĩ wog.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Pol Hibru od nem irokenẽdi di, karĩ de fen, idi fatuk foro delen.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Aya Juda tamo, Silisia provins oun Tasus taun an wõ au fen, taun enei bun biyaun. Aya Gamaliel bun tubuda tar neid lo nigin tai fiya fatuk alen. Age afe fen, ã ganan gama ago gef gen, ayag Negur nigin kisi totol alen.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Aya Naab enei dõ difedig tamo kayau, darau afeneĩd fen, adenkesin, tamo ado kayau gei afeid fen, kalabus araran.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Pris neid mudur ado, kaunsel neid uyu irouya ganan geideg, aya age afen anĩ nigin wogõ douf. Aya tureid tar Juda idi oun Damaskus taun difaref anidi bun paseg idi bun ale fen, tamo kayau eneidi darau difenẽdiyouf nigin afofa ken, Jerusalem guri afeid alauf nigin an elen.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Gaa atun age fiya, aya ele, Damaskus wõ au fenẽ mog, kaisã bagai, lalan fula fiya taka saa ilun tamal aya bun fula felen.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Aya tenebur kubũ au asil fen, ait taka wogõ fiya mog, karĩ aun, ‘Sol, Sol, ere nigin õ aya daig wiyaf?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Aya to afen, ‘Odug, õ aim?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Neu kabĩ turau tar fula fiya anĩ dilen, anĩ ere, idi ait wogõ fiyan anĩ to karĩ den.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Aya to afen, ‘Ere naig afouf?’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Neu kabĩ turau tar, imau gim de, Damaskus dirouleyan, ere nigin, lalan fula fiya anim malau gugum kelen.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 “Tamo taka yana Ananias ileyauf nigin isin. Ĩ lo el fe dõ fedig tamo, Juda idi an difaref ganan, ĩ nigin biya difiyẽdig.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ĩ aya sirun ifar fen, iron, ‘Turau, Sol, õ malã kelẽ yalauf!’ Sain anĩ bun bagai, aya ĩ ileya kisi feleyan.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Age afe di, ĩ iron, ‘Tubuda tar neid Negur, õ yogon oroya keleĩ youf nigin, Madur Bagai Tamo anĩ ulouf nigin ado, ĩ awa bun od karĩ wouf nigin igirnon.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Õ ereb ulen ado karĩ won anĩ, tamo ganan bun ĩ nigin wogõ wouf.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Anĩ gama õ ere tari wof? Fã wale, naan wale, ĩ yana uweigne ken, ogon mosor kulo wol.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Aya Jerusalem kelau ele fen, tempel bun kosẽ au mog, malau seleulã kurãf fen,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Odug wogõ ye mog, ailen. Ĩ aya irokanan, ‘Gama nem, kaisã bagai Jerusalem utor ule, ere nigin, idi aya nigin ogon od to karĩ douf.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Age ye di, aya oron, ‘Odug, idi dogo keleĩ, are aya Juda neid uub fõ fõ bun ele fen, õ nigin momoi den anidi kalabus bun aneneĩd fen, adenẽdidig.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Takag, ogon od wogõ yedig tamo Stiwen naud fi felen sain bun, ayag an afaren, ĩ dukesiyouf nigin wau iro ken, tamo idi ĩ dukesin neid kolos tari afen.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 “Age au di, Odug irokanan, ‘Ule, aya haiden gedin gerõ sur ayõf.’”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Tamo kayau musei Pol karĩ difiyek dile, ĩ od enei irõ di, idi kakaĩ de fen, diweig diron, “Ukesig, tenebur tamal uraileg! Ĩ mata ibodõya to biya!”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Idi diweig diro ken, dogo neid kolos dinukakã dirara ken, aas ilun diraran.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Age dife di, kusĩ tamo neid odug, Pol kusĩ tamo neid fõ bun dirou dilauf nigin irokenẽdin. Tamo idi Pol eig de diweig dirokenen anĩ nẽ gariya keleĩ youf nigin, Pol wagĩ difiye ken, to difiyẽf nigin, ĩ irokenẽdin.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Idi ĩ wagĩ difiyẽf nigin yaĩ difiyẽ mog, Pol kusĩ tamo neid orowa an ifaren anĩ irokenen, “Ã, Rom tamo, mosor ado be ya kelei sa ken, wagĩ fiya are lo dõ fiya de?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Kusĩ tamo neid orowa od enei karĩ ye fen, ĩ kusĩ tamo neid odug garan ile fen, ĩ irokenen, “Õ ere naig wou fenẽ? Tamo enei ĩ Rom tamo.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Kusĩ tamo neid odug Pol garan ile fen, to fiyen, “Õ urokana, õ Rom tamo de?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Age ye di, kusĩ tamo neid odug iron, “Aya Rom tamo wõ auf nigin, moni odugem na alen.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Age ye di, tamo Pol to difiyẽf nigin age difen idi, kaisã bagai folõ difelen. Kusĩ tamo neid odug ĩg, Pol ĩ Rom tamo, sen nem ifon anĩ weder fokõ yel fen, kumĩ yen.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Naa anĩ ile di, kusĩ tamo neid odug ĩ, Juda idi Pol bou bun od dun anĩ nẽ gariya tutuk bagai keleĩ youf nigin oron, anĩ nigin, ĩ Pol yalisne ken, pris odudug ado Juda neid uyu irouya ganan guru difouf nigin irokenẽdin. Agef fen, ĩ Pol yale irousi, idi wagedin ifarnen.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.