Atos 21
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Amã dabuo mafiyeĩd matorneĩd fen, waag sõ mau, Kos nuyo tokõ mafelen. Naa anĩ ile di, amã Rodes nuyo mele fen, anenem Patara taun melen.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Amã waag taka Fonisia distrik bun ile mog, fotou mafe fen, waag anĩ sõ mau melen.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Amã Saipras nuyo mail fen, wal mafe, anĩ ki melem Siria provins melen. Amã Taia taun kututũ maun, ere nigin, an waag udũ gei falaisiyouf nigin age fen.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Amã an dõ fiya tamo kayau fotou mafeid fen, weim naa sewen mabodon. Idi Awa Uurem Pol Jerusalem to ilauf nigin totol bagai dirokenen.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Anĩ ere, nemã sain bure fele di, amã matorneĩd fen, delẽ mayon. Dõ fiya tamo ganan dogo neid kayau kesu tar geid, taun tamal dinenamã, mele, maaĩ ubun ulõ maus fen, an amã iboramã bobou mafe fen, kosẽ maun.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Amã abob dabuo mafiye ken, amã waag sõ mau di, idi fonõ keku de dilen.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Amã Taia taun anenem tokõ mafel, Ptolemais taun kututũ maun, an amã momoiya tamo kayau aan mafiyeĩd fen, idi geid naa tekelei mabodon.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Naa anĩ ile di, amã matorneĩd mele, Sisaria taun wõ mau fen, an biya od wogõya tamo Filip nẽ fõ bun mabodon, ĩ kulu oun Jerusalem momoiya tamo sewen digirnẽdin anidi taka.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Filip ĩ, ne barai tar aiwa adodo tamo sãsã, idi profet od wogõ dedig.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 An naa tunĩ mabodon, age mã mog, profet taka yana Agabus Judia distrik bun tamal isin.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ĩ amã garan isi, Pol nẽ lũ yale fen, yogo ye ima ado ifofa ken, iron, “Awa Uur Fateul eig ye irok, ‘Jerusalem oun Juda tamo idi lũ enei nẽ marau eig de difo ken, haiden imeid bun dinenẽf.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Amã od enei karĩ mau fen, amã an tamo kayau geid Pol Jerusalem to ilauf nigin magonen.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Age mafe di, Pol iron, “Ã ere nigin inã walege di, aya wau gudũ fef? Aya Odug Jesus yana nigin, Jerusalem oun difõyauf nigin ado laa fiyauf nigineg, dodok afel.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Amã ĩ wala inoya kisi feleya sa ken, folõ mafiye kele fen, moron, “Odug nẽ oroya anĩ kisi falauf.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Age mafel fen, amã dodok mafel, Jerusalem meselen.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Dõ fiya tamo tunĩ Sisaria taun temeleid dinenama ken, Nason nẽ fõ bun mabodõf nẽ an dirouleman. Nason ĩ, dõ fiya tamo uruwa bun temeleid anidi taka, Saipras nuyo tamal.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Amã Jerusalem wõ mau di, momoiya tamo idi waud sere fiya ado aan difaman.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Naa anĩ ile di, amã Pol geid Jems mailauf nigin melen, sios uyu irouya ganan an difaren.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pol idi aan fiyeĩd fen, yogon kabĩ bunem Negur haiden atun ereb age fen anĩ, teke tekelei dir fenẽdin.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Idi od enei karĩ de fen, Negur yana dalesen. Age dife fen, idi Pol dirokenen, “Turamã, õ ulef, ganĩ tausen Juda idi momoi den, anĩ ere, idi ganan Moses nẽ Lo dõ fiya nigin waud totol bagai yenek.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Õ, Juda idi haiden neid teneub bun difaref ganan, Moses nẽ Lo ditor ken, dogo neid kesu tar mulũ bun to dinenẽdiyouf, dogo neid tobonunã to dõ difouf nigin ufelnẽdin ya anĩ, idi mogo karĩ den.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Idi õ usil ya anĩ fau karĩ douf. Age difouf are, ada ere naig tafouf?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Anĩ nigin, amã marokonok anĩ, ago dõ wo. Tamo aiwa adodo Negur mala bun age mafouf bagai den, idi yeir amã geid.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Tamo eneidi geid uleg fen, nonorou lilik fiya nẽ tobonunã bun ulagauf. Agog fen, na walekenẽdiyouf, ago di, idi fatiyeid korerẽ difalauf. Ago ge di, õ nigin od enei are momoi sã, õ ogo Moses nẽ Lo dõ wedig anĩ, tamo kayau ganan keleĩ youf.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Haiden tamo kayau idi momoi den anidi bun, amã kisi mafon anĩ matotkenẽdin, are idi saaf idegẽya waitou bun sesewi difen anĩ to dãf, yaro naud adodo to dãf, yaro uleid kakã difeid fen, didenkesif anĩ to dãf ado, noli tobonunã bun to dilauf.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Naa anĩ ile di, Pol tamo anidi geif fen, ĩ yogo weim nonorou lilik difen. Age difel fen, ĩ tempel bun ile, ere sain nonorou lilik fiya naa bure fele di, idi mugu mugu sesewi difouf anĩ, pris keleĩ youf nigin irokenẽdin.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Naa sewen anĩ bure falau fenẽ mog, Juda tamo tunĩ Asia provins temeleid idi, tempel bun Pol dilen. Idi tamo ganan waud dalese di, seye de fen, Pol dale,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 diweig diron, “Israel tamo, usennamãg! Tamo enei anĩ, neda tamo kayau, neda lo ado, modoũ enei nigin, od sane teneub ganan bun, tamo ganan ifelnẽdidig. Takag, ĩ Grik tamo tempel modoũ bun gurif isi di, fateul modoũ enei amuyẽ ifenen.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Idi uruwa bun, Trofimus Efesus taun tamal, Pol ado an taun diledin, anĩ nigin, idi kisi difen, Trofimus Pol im tempel modoũ namen iroulen den.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Taun tamo kayau ganan fafã de fen, naab uyu fire fire bunem gududu de disin. Idi Pol dale, tempel bun tamal dĩ de diror diroule di, kaisã bagai sukar kotũ difeledin.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Idi Pol dukesiyou fenẽ age de mog, od isel, Rom kusĩ tamo neid odug, Jerusalem taun tamo kayau ganan kuru dalesef ya anĩ karĩ yen.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Kaisã bagai, kusĩ tamo neid odug ĩ, kusĩ tamo neid orowa tunĩ ado kusĩ tamo geif fen, tamo kayau musei gedin gududu de disilen. Tamo kusĩ dalesen idi, kusĩ tamo neid odug ado yogon kusĩ tamo geid dileid fen, Pol dun anĩ folõ difelen.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Kusĩ tamo neid odug isi, Pol dale, sen uru nem difõf nigin iron. Age ye fen, Pol ĩ ai anĩ, ereb ĩ age fen anĩ ado nigineg, Juda tamo to fiyẽdin.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Tamo kayau musei atun, tunĩ od gariya fire diweig diron, tunim od gariya fire taka diweig diron. Kusĩ tamo neid odug ĩ, idi kuru dalesen nigin momoi od yaleya kisi feleya san anĩ nigin, ĩ Pol kusĩ tamo neid fõ bun dirou dilauf nigin irokenẽdin.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Pol lata garan wõ ye mog, tamo musei idi didid aus fele di, kusĩ tamom Pol faali difiyen.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Tamo musei idi dõ difeid fen, diweig diron, “Ukesig!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kusĩ tamo idi, Pol kusĩ tamo neid fõ aaben diroulau fenẽ mog, ĩ kusĩ tamo neid odug to fiyen, “Aya od taka tau arokonõf?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Õ Isip tamal sã de? Kulu gawaman kiwai wene ken, gerere tuan fo tausen kiwai tamo uyu urou ulen anĩ.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pol iron, “Aya Juda tamo, Silisia provins oun Tasus taun tamal, taun yana ado nẽ fõ morou. Utorna len, tamo kayau od arokenẽdiyouf.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Kusĩ tamo neid odug yo fiyẽ di, Pol lata bun ifar fen, tamo kayau imam fiyẽdin. Idi ganan foro dele di, Pol Hibru od nem irokenẽdin,
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.