Atos 21
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ACF
1 Amã dabuo mafiyeĩd matorneĩd fen, waag sõ mau, Kos nuyo tokõ mafelen. Naa anĩ ile di, amã Rodes nuyo mele fen, anenem Patara taun melen.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Amã waag taka Fonisia distrik bun ile mog, fotou mafe fen, waag anĩ sõ mau melen.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Amã Saipras nuyo mail fen, wal mafe, anĩ ki melem Siria provins melen. Amã Taia taun kututũ maun, ere nigin, an waag udũ gei falaisiyouf nigin age fen.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Amã an dõ fiya tamo kayau fotou mafeid fen, weim naa sewen mabodon. Idi Awa Uurem Pol Jerusalem to ilauf nigin totol bagai dirokenen.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Anĩ ere, nemã sain bure fele di, amã matorneĩd fen, delẽ mayon. Dõ fiya tamo ganan dogo neid kayau kesu tar geid, taun tamal dinenamã, mele, maaĩ ubun ulõ maus fen, an amã iboramã bobou mafe fen, kosẽ maun.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Amã abob dabuo mafiye ken, amã waag sõ mau di, idi fonõ keku de dilen.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Amã Taia taun anenem tokõ mafel, Ptolemais taun kututũ maun, an amã momoiya tamo kayau aan mafiyeĩd fen, idi geid naa tekelei mabodon.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Naa anĩ ile di, amã matorneĩd mele, Sisaria taun wõ mau fen, an biya od wogõya tamo Filip nẽ fõ bun mabodon, ĩ kulu oun Jerusalem momoiya tamo sewen digirnẽdin anidi taka.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filip ĩ, ne barai tar aiwa adodo tamo sãsã, idi profet od wogõ dedig.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 An naa tunĩ mabodon, age mã mog, profet taka yana Agabus Judia distrik bun tamal isin.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ĩ amã garan isi, Pol nẽ lũ yale fen, yogo ye ima ado ifofa ken, iron, “Awa Uur Fateul eig ye irok, ‘Jerusalem oun Juda tamo idi lũ enei nẽ marau eig de difo ken, haiden imeid bun dinenẽf.’”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Amã od enei karĩ mau fen, amã an tamo kayau geid Pol Jerusalem to ilauf nigin magonen.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Age mafe di, Pol iron, “Ã ere nigin inã walege di, aya wau gudũ fef? Aya Odug Jesus yana nigin, Jerusalem oun difõyauf nigin ado laa fiyauf nigineg, dodok afel.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Amã ĩ wala inoya kisi feleya sa ken, folõ mafiye kele fen, moron, “Odug nẽ oroya anĩ kisi falauf.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Age mafel fen, amã dodok mafel, Jerusalem meselen.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Dõ fiya tamo tunĩ Sisaria taun temeleid dinenama ken, Nason nẽ fõ bun mabodõf nẽ an dirouleman. Nason ĩ, dõ fiya tamo uruwa bun temeleid anidi taka, Saipras nuyo tamal.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Amã Jerusalem wõ mau di, momoiya tamo idi waud sere fiya ado aan difaman.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Naa anĩ ile di, amã Pol geid Jems mailauf nigin melen, sios uyu irouya ganan an difaren.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Pol idi aan fiyeĩd fen, yogon kabĩ bunem Negur haiden atun ereb age fen anĩ, teke tekelei dir fenẽdin.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Idi od enei karĩ de fen, Negur yana dalesen. Age dife fen, idi Pol dirokenen, “Turamã, õ ulef, ganĩ tausen Juda idi momoi den, anĩ ere, idi ganan Moses nẽ Lo dõ fiya nigin waud totol bagai yenek.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Õ, Juda idi haiden neid teneub bun difaref ganan, Moses nẽ Lo ditor ken, dogo neid kesu tar mulũ bun to dinenẽdiyouf, dogo neid tobonunã to dõ difouf nigin ufelnẽdin ya anĩ, idi mogo karĩ den.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Idi õ usil ya anĩ fau karĩ douf. Age difouf are, ada ere naig tafouf?
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Anĩ nigin, amã marokonok anĩ, ago dõ wo. Tamo aiwa adodo Negur mala bun age mafouf bagai den, idi yeir amã geid.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Tamo eneidi geid uleg fen, nonorou lilik fiya nẽ tobonunã bun ulagauf. Agog fen, na walekenẽdiyouf, ago di, idi fatiyeid korerẽ difalauf. Ago ge di, õ nigin od enei are momoi sã, õ ogo Moses nẽ Lo dõ wedig anĩ, tamo kayau ganan keleĩ youf.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Haiden tamo kayau idi momoi den anidi bun, amã kisi mafon anĩ matotkenẽdin, are idi saaf idegẽya waitou bun sesewi difen anĩ to dãf, yaro naud adodo to dãf, yaro uleid kakã difeid fen, didenkesif anĩ to dãf ado, noli tobonunã bun to dilauf.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Naa anĩ ile di, Pol tamo anidi geif fen, ĩ yogo weim nonorou lilik difen. Age difel fen, ĩ tempel bun ile, ere sain nonorou lilik fiya naa bure fele di, idi mugu mugu sesewi difouf anĩ, pris keleĩ youf nigin irokenẽdin.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Naa sewen anĩ bure falau fenẽ mog, Juda tamo tunĩ Asia provins temeleid idi, tempel bun Pol dilen. Idi tamo ganan waud dalese di, seye de fen, Pol dale,
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 diweig diron, “Israel tamo, usennamãg! Tamo enei anĩ, neda tamo kayau, neda lo ado, modoũ enei nigin, od sane teneub ganan bun, tamo ganan ifelnẽdidig. Takag, ĩ Grik tamo tempel modoũ bun gurif isi di, fateul modoũ enei amuyẽ ifenen.”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 (Idi uruwa bun, Trofimus Efesus taun tamal, Pol ado an taun diledin, anĩ nigin, idi kisi difen, Trofimus Pol im tempel modoũ namen iroulen den.)
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Taun tamo kayau ganan fafã de fen, naab uyu fire fire bunem gududu de disin. Idi Pol dale, tempel bun tamal dĩ de diror diroule di, kaisã bagai sukar kotũ difeledin.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Idi Pol dukesiyou fenẽ age de mog, od isel, Rom kusĩ tamo neid odug, Jerusalem taun tamo kayau ganan kuru dalesef ya anĩ karĩ yen.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Kaisã bagai, kusĩ tamo neid odug ĩ, kusĩ tamo neid orowa tunĩ ado kusĩ tamo geif fen, tamo kayau musei gedin gududu de disilen. Tamo kusĩ dalesen idi, kusĩ tamo neid odug ado yogon kusĩ tamo geid dileid fen, Pol dun anĩ folõ difelen.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Kusĩ tamo neid odug isi, Pol dale, sen uru nem difõf nigin iron. Age ye fen, Pol ĩ ai anĩ, ereb ĩ age fen anĩ ado nigineg, Juda tamo to fiyẽdin.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Tamo kayau musei atun, tunĩ od gariya fire diweig diron, tunim od gariya fire taka diweig diron. Kusĩ tamo neid odug ĩ, idi kuru dalesen nigin momoi od yaleya kisi feleya san anĩ nigin, ĩ Pol kusĩ tamo neid fõ bun dirou dilauf nigin irokenẽdin.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Pol lata garan wõ ye mog, tamo musei idi didid aus fele di, kusĩ tamom Pol faali difiyen.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Tamo musei idi dõ difeid fen, diweig diron, “Ukesig!”
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Kusĩ tamo idi, Pol kusĩ tamo neid fõ aaben diroulau fenẽ mog, ĩ kusĩ tamo neid odug to fiyen, “Aya od taka tau arokonõf?”
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Õ Isip tamal sã de? Kulu gawaman kiwai wene ken, gerere tuan fo tausen kiwai tamo uyu urou ulen anĩ.”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Pol iron, “Aya Juda tamo, Silisia provins oun Tasus taun tamal, taun yana ado nẽ fõ morou. Utorna len, tamo kayau od arokenẽdiyouf.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Kusĩ tamo neid odug yo fiyẽ di, Pol lata bun ifar fen, tamo kayau imam fiyẽdin. Idi ganan foro dele di, Pol Hibru od nem irokenẽdin,
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.