Atos 20
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC
1 Kuru anĩ bure fele di, Pol ĩ od ino di, dõ fiya tamo kayau disin, age dife di, idi waud yales le fen, dabuo fiyeĩd lel, Masedonia provins ilen.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Pol ĩ Masedonia provins atu iyok ile, wau yaleseya od musei tamo kayau irokenẽdif ile, Grik kantri bun ulõ yeis fen,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 ĩ an ogõ towo ibodon. Ĩ waag bun Siria distrik bun ilauf nigin agef mog, Juda tamo idi, ĩ dukesiyouf nigin lalĩ difiyek anĩ karĩ yen. Anĩ nigin, ĩ Masedonia provins atu kel ilauf nigin kisi yalen.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Pirus naal Sopata Berea taun tamal, Aristakus, Sekundus Tesalonika taun tamal, Gaius Derbe taun tamal, Timoti, Tikikus Trofimus ado Asia provins temeleid anidim, Pol geid diyon.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Tamo eneidi idi ket Troas taun dile, an tari difaman.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Anĩ ere, Bret Yis Sã nẽ Sifa bure fele di, amã waag male, Filipai taun mator ken, naa faif ilele di, Troas taun wõ mau fen, fata mafiyẽdin, an naa sewen mabodon.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Uub nẽ naa matu bun, amã weim bret mumã mafouf nigin guru mafalaisin. Pol tamo kayau od wogõ fiyẽdif ile bõ atunen, ere nigin, ĩ, we fele di, itornẽdiyouf nigin kisi fen.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Guru mafen nẽ aab ilun an, lam musei futu redin.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Tamo gaũ yana Yutikus, yau yaleya bobog ilun sõ yesel ibod ken, mulã kusu yalen. Pol od wogõ yef ile mog, ĩ mulã kusu yalef ile yen kele fen, fõ ilunenem tenebur kubũ ye isilen. Age fe di, idi ĩ laa dalesnen.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Anĩ ere, Pol isil, tamo anĩ teten kubũ ye, kakarai fiye ken, iron, “To terẽg, ĩ mata!”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Age ye fen, ĩ baban fõ ilun isel, bret mumãf fen, yon. Ĩ wogõ yef ile we fele di, ĩ itorneĩd ilen.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Tamo kayau, tamo gaũ anĩ mata dale dirou, fõ bun dile fen, waud el bagai fen.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Amã ket waag bun mele, sõ mau fen, Asos taun melen, an Pol waag bun malouf nigin kisi mafen. Pol ĩ, amã age mafouf nigin tetun irokanaman, ere nigin, ĩ ye naab iyok ile, an ilauf yen.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Ĩ oun Asos fotou famã di, amã ĩ waag bun male fen, Mitilin taun melen.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Anenem waag bun mele, we fele di, Kios nuyo non wõ maun. Naa anĩ ile di, Samos taun mele wõ maun, naa anĩ ile di, Miletus taun mele wõ maun.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol ĩ, Asia provins bun an sain taka to ilalauf nigin, waag bun Efesus wal fouf nigin kisi yalen, ere nigin, kisi falauf are, ĩ Jerusalem Pentikos naa bun wõ youf nigin sibu yen.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Miletus taun an, Pol ĩ Efesus sios neid uyu irouya fata difiyẽf nigin od sur fen.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Idi disi wõ de di, ĩ irokenẽdin, “Aya Asia provins bun, uruwa bagai asi wõ au fen, aya ã geid tabod ken, sain ganan naig be afe abodon are ã keleĩ.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Juda tamo idi aya kiwai difana fen, kisi sane dinon anim fatuk bagai kisi fiyan, anĩ ere, aya wau aukesil, maru ado fen, Odug aruna alen.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ã keleĩ, aya ã isenneĩf nigin ereb taka wogõya bun to afon, are aya mal atun ado fõ fõ bun afelnein.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Aya Juda tamo kayau ado Grik tamo kayau idi waud falei ye, Negur bun dino fen, neda Odug Jesus nigin momoi douf nigin totol bagai arokenẽdin.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Gama aya Awa Uurem toli fiyaf anĩ bunem, Jerusalem elef, an aya bun ereb wõ youf are aya keleĩ sã.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Taun ganan bun Awa Uur Fateul, kalabus ado morõ tari difiyaf anĩ nigin wederou irouf, anĩ dogol aya keleĩ.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Anĩ ere, aya neu naab adikalauf nigin ado, kabĩ Odug Jesus ifanan, are Negur nẽ wau ifenẽya nẽ biya od wogõya kabĩ anĩ bure afalauf nigin dogol, kisi afef. Anĩ kisi afalauf are, aya neu mata are ege au fen, neu mata nigin to kisi afef.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Aya ã atun ayo ken, Negur nẽ tano nigin wogõ ayein, are gama aya keleĩ, ã atun takam baban to ileyauf.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Anĩ nigin, naa enei bun, aya tutuk bagai yaor afe arokeneik, tamo ganan neid naudeid nigin, aya neu mosor sã.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ere nigin, aya Negur nẽ oroya ganan yaor afe arokeneĩf nigin, taka to afokelen.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Ã aug nigin ado, sipsip ganan Awa Uur Fateulem lo wedigouf nigin imeĩ bun inon anĩ nigin, meleĩ adouf. Negur nẽ sios, ĩ yogon naud bunem na yalen anĩ nẽ sipsip lo fiya tamo ubodõgouf.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Aya keleĩ, aya atorneĩ mog, gaũ kuĩ sane ã atun disi, sipsip daũ difeidlauf.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ã tutur buneg tamo tunĩ fã de, dõ fiya tamo tunĩ momoi bun tamal didegneĩd fen, idi dõ difediyouf nigin weleid dino diroulauf.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Anĩ nigin, ã lo welegei! Yar towo bun, bõ ado gaa ado, maru ado ã mugu mugu ganan wedereĩ aroun anĩ karĩ walagauf.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Gama aya ã, Negur ado yogon wau ifenẽya nẽ od bun, aneneik, od anim ã totolouf nigin megeir ifenei ken, yogon momoiya tamo tar ganan atun, in akor mata ibodkeleya anĩ ifeneĩf.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Aya takan nẽ silwa be, gol be, kolos yaleya nigin to wau yenen.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ã aug keleĩ, aya imau eneim kabĩ ale di, aya neu kabĩ turau tar geid, ereb lau mafen anĩ ifanaman.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ereb ereb ganan aya age afen anĩ bunem, aya ã afelnein, are ada kabĩ totol age taf tale fen, anĩ bun tamalem maleg tasennẽdiyouf. Odug Jesus yogo eig ye iron anĩ karĩ taulauf, ‘Ifenẽya are el fiya barikã, yaleya nẽ wal fiya.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Pol ĩ od enei wogõ yel fen, ĩ ibor bobou fe, idi ganan geid kosẽ den.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Idi ĩ kakarai difiyẽ, umã difiye ken, ganan inã dalen.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Idi ĩ nawa baban to dilouf fiyẽdin od anim waud gudũ fen. Age dife fen, idi weim waag bun dinenen.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.