Atos 20
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ACF
1 Kuru anĩ bure fele di, Pol ĩ od ino di, dõ fiya tamo kayau disin, age dife di, idi waud yales le fen, dabuo fiyeĩd lel, Masedonia provins ilen.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Pol ĩ Masedonia provins atu iyok ile, wau yaleseya od musei tamo kayau irokenẽdif ile, Grik kantri bun ulõ yeis fen,
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ĩ an ogõ towo ibodon. Ĩ waag bun Siria distrik bun ilauf nigin agef mog, Juda tamo idi, ĩ dukesiyouf nigin lalĩ difiyek anĩ karĩ yen. Anĩ nigin, ĩ Masedonia provins atu kel ilauf nigin kisi yalen.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Pirus naal Sopata Berea taun tamal, Aristakus, Sekundus Tesalonika taun tamal, Gaius Derbe taun tamal, Timoti, Tikikus Trofimus ado Asia provins temeleid anidim, Pol geid diyon.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Tamo eneidi idi ket Troas taun dile, an tari difaman.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Anĩ ere, Bret Yis Sã nẽ Sifa bure fele di, amã waag male, Filipai taun mator ken, naa faif ilele di, Troas taun wõ mau fen, fata mafiyẽdin, an naa sewen mabodon.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Uub nẽ naa matu bun, amã weim bret mumã mafouf nigin guru mafalaisin. Pol tamo kayau od wogõ fiyẽdif ile bõ atunen, ere nigin, ĩ, we fele di, itornẽdiyouf nigin kisi fen.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Guru mafen nẽ aab ilun an, lam musei futu redin.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Tamo gaũ yana Yutikus, yau yaleya bobog ilun sõ yesel ibod ken, mulã kusu yalen. Pol od wogõ yef ile mog, ĩ mulã kusu yalef ile yen kele fen, fõ ilunenem tenebur kubũ ye isilen. Age fe di, idi ĩ laa dalesnen.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Anĩ ere, Pol isil, tamo anĩ teten kubũ ye, kakarai fiye ken, iron, “To terẽg, ĩ mata!”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Age ye fen, ĩ baban fõ ilun isel, bret mumãf fen, yon. Ĩ wogõ yef ile we fele di, ĩ itorneĩd ilen.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Tamo kayau, tamo gaũ anĩ mata dale dirou, fõ bun dile fen, waud el bagai fen.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Amã ket waag bun mele, sõ mau fen, Asos taun melen, an Pol waag bun malouf nigin kisi mafen. Pol ĩ, amã age mafouf nigin tetun irokanaman, ere nigin, ĩ ye naab iyok ile, an ilauf yen.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Ĩ oun Asos fotou famã di, amã ĩ waag bun male fen, Mitilin taun melen.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Anenem waag bun mele, we fele di, Kios nuyo non wõ maun. Naa anĩ ile di, Samos taun mele wõ maun, naa anĩ ile di, Miletus taun mele wõ maun.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Pol ĩ, Asia provins bun an sain taka to ilalauf nigin, waag bun Efesus wal fouf nigin kisi yalen, ere nigin, kisi falauf are, ĩ Jerusalem Pentikos naa bun wõ youf nigin sibu yen.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Miletus taun an, Pol ĩ Efesus sios neid uyu irouya fata difiyẽf nigin od sur fen.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Idi disi wõ de di, ĩ irokenẽdin, “Aya Asia provins bun, uruwa bagai asi wõ au fen, aya ã geid tabod ken, sain ganan naig be afe abodon are ã keleĩ.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Juda tamo idi aya kiwai difana fen, kisi sane dinon anim fatuk bagai kisi fiyan, anĩ ere, aya wau aukesil, maru ado fen, Odug aruna alen.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Ã keleĩ, aya ã isenneĩf nigin ereb taka wogõya bun to afon, are aya mal atun ado fõ fõ bun afelnein.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Aya Juda tamo kayau ado Grik tamo kayau idi waud falei ye, Negur bun dino fen, neda Odug Jesus nigin momoi douf nigin totol bagai arokenẽdin.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Gama aya Awa Uurem toli fiyaf anĩ bunem, Jerusalem elef, an aya bun ereb wõ youf are aya keleĩ sã.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Taun ganan bun Awa Uur Fateul, kalabus ado morõ tari difiyaf anĩ nigin wederou irouf, anĩ dogol aya keleĩ.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Anĩ ere, aya neu naab adikalauf nigin ado, kabĩ Odug Jesus ifanan, are Negur nẽ wau ifenẽya nẽ biya od wogõya kabĩ anĩ bure afalauf nigin dogol, kisi afef. Anĩ kisi afalauf are, aya neu mata are ege au fen, neu mata nigin to kisi afef.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Aya ã atun ayo ken, Negur nẽ tano nigin wogõ ayein, are gama aya keleĩ, ã atun takam baban to ileyauf.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Anĩ nigin, naa enei bun, aya tutuk bagai yaor afe arokeneik, tamo ganan neid naudeid nigin, aya neu mosor sã.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Ere nigin, aya Negur nẽ oroya ganan yaor afe arokeneĩf nigin, taka to afokelen.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Ã aug nigin ado, sipsip ganan Awa Uur Fateulem lo wedigouf nigin imeĩ bun inon anĩ nigin, meleĩ adouf. Negur nẽ sios, ĩ yogon naud bunem na yalen anĩ nẽ sipsip lo fiya tamo ubodõgouf.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Aya keleĩ, aya atorneĩ mog, gaũ kuĩ sane ã atun disi, sipsip daũ difeidlauf.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Ã tutur buneg tamo tunĩ fã de, dõ fiya tamo tunĩ momoi bun tamal didegneĩd fen, idi dõ difediyouf nigin weleid dino diroulauf.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Anĩ nigin, ã lo welegei! Yar towo bun, bõ ado gaa ado, maru ado ã mugu mugu ganan wedereĩ aroun anĩ karĩ walagauf.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Gama aya ã, Negur ado yogon wau ifenẽya nẽ od bun, aneneik, od anim ã totolouf nigin megeir ifenei ken, yogon momoiya tamo tar ganan atun, in akor mata ibodkeleya anĩ ifeneĩf.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Aya takan nẽ silwa be, gol be, kolos yaleya nigin to wau yenen.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Ã aug keleĩ, aya imau eneim kabĩ ale di, aya neu kabĩ turau tar geid, ereb lau mafen anĩ ifanaman.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Ereb ereb ganan aya age afen anĩ bunem, aya ã afelnein, are ada kabĩ totol age taf tale fen, anĩ bun tamalem maleg tasennẽdiyouf. Odug Jesus yogo eig ye iron anĩ karĩ taulauf, ‘Ifenẽya are el fiya barikã, yaleya nẽ wal fiya.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Pol ĩ od enei wogõ yel fen, ĩ ibor bobou fe, idi ganan geid kosẽ den.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Idi ĩ kakarai difiyẽ, umã difiye ken, ganan inã dalen.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Idi ĩ nawa baban to dilouf fiyẽdin od anim waud gudũ fen. Age dife fen, idi weim waag bun dinenen.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.