Atos 20
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NVT
1 Kuru anĩ bure fele di, Pol ĩ od ino di, dõ fiya tamo kayau disin, age dife di, idi waud yales le fen, dabuo fiyeĩd lel, Masedonia provins ilen.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Pol ĩ Masedonia provins atu iyok ile, wau yaleseya od musei tamo kayau irokenẽdif ile, Grik kantri bun ulõ yeis fen,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 ĩ an ogõ towo ibodon. Ĩ waag bun Siria distrik bun ilauf nigin agef mog, Juda tamo idi, ĩ dukesiyouf nigin lalĩ difiyek anĩ karĩ yen. Anĩ nigin, ĩ Masedonia provins atu kel ilauf nigin kisi yalen.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Pirus naal Sopata Berea taun tamal, Aristakus, Sekundus Tesalonika taun tamal, Gaius Derbe taun tamal, Timoti, Tikikus Trofimus ado Asia provins temeleid anidim, Pol geid diyon.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Tamo eneidi idi ket Troas taun dile, an tari difaman.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Anĩ ere, Bret Yis Sã nẽ Sifa bure fele di, amã waag male, Filipai taun mator ken, naa faif ilele di, Troas taun wõ mau fen, fata mafiyẽdin, an naa sewen mabodon.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Uub nẽ naa matu bun, amã weim bret mumã mafouf nigin guru mafalaisin. Pol tamo kayau od wogõ fiyẽdif ile bõ atunen, ere nigin, ĩ, we fele di, itornẽdiyouf nigin kisi fen.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Guru mafen nẽ aab ilun an, lam musei futu redin.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Tamo gaũ yana Yutikus, yau yaleya bobog ilun sõ yesel ibod ken, mulã kusu yalen. Pol od wogõ yef ile mog, ĩ mulã kusu yalef ile yen kele fen, fõ ilunenem tenebur kubũ ye isilen. Age fe di, idi ĩ laa dalesnen.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Anĩ ere, Pol isil, tamo anĩ teten kubũ ye, kakarai fiye ken, iron, “To terẽg, ĩ mata!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Age ye fen, ĩ baban fõ ilun isel, bret mumãf fen, yon. Ĩ wogõ yef ile we fele di, ĩ itorneĩd ilen.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Tamo kayau, tamo gaũ anĩ mata dale dirou, fõ bun dile fen, waud el bagai fen.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Amã ket waag bun mele, sõ mau fen, Asos taun melen, an Pol waag bun malouf nigin kisi mafen. Pol ĩ, amã age mafouf nigin tetun irokanaman, ere nigin, ĩ ye naab iyok ile, an ilauf yen.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ĩ oun Asos fotou famã di, amã ĩ waag bun male fen, Mitilin taun melen.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Anenem waag bun mele, we fele di, Kios nuyo non wõ maun. Naa anĩ ile di, Samos taun mele wõ maun, naa anĩ ile di, Miletus taun mele wõ maun.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol ĩ, Asia provins bun an sain taka to ilalauf nigin, waag bun Efesus wal fouf nigin kisi yalen, ere nigin, kisi falauf are, ĩ Jerusalem Pentikos naa bun wõ youf nigin sibu yen.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Miletus taun an, Pol ĩ Efesus sios neid uyu irouya fata difiyẽf nigin od sur fen.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Idi disi wõ de di, ĩ irokenẽdin, “Aya Asia provins bun, uruwa bagai asi wõ au fen, aya ã geid tabod ken, sain ganan naig be afe abodon are ã keleĩ.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Juda tamo idi aya kiwai difana fen, kisi sane dinon anim fatuk bagai kisi fiyan, anĩ ere, aya wau aukesil, maru ado fen, Odug aruna alen.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Ã keleĩ, aya ã isenneĩf nigin ereb taka wogõya bun to afon, are aya mal atun ado fõ fõ bun afelnein.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Aya Juda tamo kayau ado Grik tamo kayau idi waud falei ye, Negur bun dino fen, neda Odug Jesus nigin momoi douf nigin totol bagai arokenẽdin.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Gama aya Awa Uurem toli fiyaf anĩ bunem, Jerusalem elef, an aya bun ereb wõ youf are aya keleĩ sã.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Taun ganan bun Awa Uur Fateul, kalabus ado morõ tari difiyaf anĩ nigin wederou irouf, anĩ dogol aya keleĩ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Anĩ ere, aya neu naab adikalauf nigin ado, kabĩ Odug Jesus ifanan, are Negur nẽ wau ifenẽya nẽ biya od wogõya kabĩ anĩ bure afalauf nigin dogol, kisi afef. Anĩ kisi afalauf are, aya neu mata are ege au fen, neu mata nigin to kisi afef.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Aya ã atun ayo ken, Negur nẽ tano nigin wogõ ayein, are gama aya keleĩ, ã atun takam baban to ileyauf.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Anĩ nigin, naa enei bun, aya tutuk bagai yaor afe arokeneik, tamo ganan neid naudeid nigin, aya neu mosor sã.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Ere nigin, aya Negur nẽ oroya ganan yaor afe arokeneĩf nigin, taka to afokelen.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Ã aug nigin ado, sipsip ganan Awa Uur Fateulem lo wedigouf nigin imeĩ bun inon anĩ nigin, meleĩ adouf. Negur nẽ sios, ĩ yogon naud bunem na yalen anĩ nẽ sipsip lo fiya tamo ubodõgouf.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Aya keleĩ, aya atorneĩ mog, gaũ kuĩ sane ã atun disi, sipsip daũ difeidlauf.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Ã tutur buneg tamo tunĩ fã de, dõ fiya tamo tunĩ momoi bun tamal didegneĩd fen, idi dõ difediyouf nigin weleid dino diroulauf.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Anĩ nigin, ã lo welegei! Yar towo bun, bõ ado gaa ado, maru ado ã mugu mugu ganan wedereĩ aroun anĩ karĩ walagauf.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Gama aya ã, Negur ado yogon wau ifenẽya nẽ od bun, aneneik, od anim ã totolouf nigin megeir ifenei ken, yogon momoiya tamo tar ganan atun, in akor mata ibodkeleya anĩ ifeneĩf.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Aya takan nẽ silwa be, gol be, kolos yaleya nigin to wau yenen.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ã aug keleĩ, aya imau eneim kabĩ ale di, aya neu kabĩ turau tar geid, ereb lau mafen anĩ ifanaman.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ereb ereb ganan aya age afen anĩ bunem, aya ã afelnein, are ada kabĩ totol age taf tale fen, anĩ bun tamalem maleg tasennẽdiyouf. Odug Jesus yogo eig ye iron anĩ karĩ taulauf, ‘Ifenẽya are el fiya barikã, yaleya nẽ wal fiya.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Pol ĩ od enei wogõ yel fen, ĩ ibor bobou fe, idi ganan geid kosẽ den.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Idi ĩ kakarai difiyẽ, umã difiye ken, ganan inã dalen.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Idi ĩ nawa baban to dilouf fiyẽdin od anim waud gudũ fen. Age dife fen, idi weim waag bun dinenen.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.