Atos 20
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Kuru anĩ bure fele di, Pol ĩ od ino di, dõ fiya tamo kayau disin, age dife di, idi waud yales le fen, dabuo fiyeĩd lel, Masedonia provins ilen.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Pol ĩ Masedonia provins atu iyok ile, wau yaleseya od musei tamo kayau irokenẽdif ile, Grik kantri bun ulõ yeis fen,
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 ĩ an ogõ towo ibodon. Ĩ waag bun Siria distrik bun ilauf nigin agef mog, Juda tamo idi, ĩ dukesiyouf nigin lalĩ difiyek anĩ karĩ yen. Anĩ nigin, ĩ Masedonia provins atu kel ilauf nigin kisi yalen.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Pirus naal Sopata Berea taun tamal, Aristakus, Sekundus Tesalonika taun tamal, Gaius Derbe taun tamal, Timoti, Tikikus Trofimus ado Asia provins temeleid anidim, Pol geid diyon.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Tamo eneidi idi ket Troas taun dile, an tari difaman.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Anĩ ere, Bret Yis Sã nẽ Sifa bure fele di, amã waag male, Filipai taun mator ken, naa faif ilele di, Troas taun wõ mau fen, fata mafiyẽdin, an naa sewen mabodon.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Uub nẽ naa matu bun, amã weim bret mumã mafouf nigin guru mafalaisin. Pol tamo kayau od wogõ fiyẽdif ile bõ atunen, ere nigin, ĩ, we fele di, itornẽdiyouf nigin kisi fen.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Guru mafen nẽ aab ilun an, lam musei futu redin.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Tamo gaũ yana Yutikus, yau yaleya bobog ilun sõ yesel ibod ken, mulã kusu yalen. Pol od wogõ yef ile mog, ĩ mulã kusu yalef ile yen kele fen, fõ ilunenem tenebur kubũ ye isilen. Age fe di, idi ĩ laa dalesnen.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Anĩ ere, Pol isil, tamo anĩ teten kubũ ye, kakarai fiye ken, iron, “To terẽg, ĩ mata!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Age ye fen, ĩ baban fõ ilun isel, bret mumãf fen, yon. Ĩ wogõ yef ile we fele di, ĩ itorneĩd ilen.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Tamo kayau, tamo gaũ anĩ mata dale dirou, fõ bun dile fen, waud el bagai fen.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Amã ket waag bun mele, sõ mau fen, Asos taun melen, an Pol waag bun malouf nigin kisi mafen. Pol ĩ, amã age mafouf nigin tetun irokanaman, ere nigin, ĩ ye naab iyok ile, an ilauf yen.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ĩ oun Asos fotou famã di, amã ĩ waag bun male fen, Mitilin taun melen.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Anenem waag bun mele, we fele di, Kios nuyo non wõ maun. Naa anĩ ile di, Samos taun mele wõ maun, naa anĩ ile di, Miletus taun mele wõ maun.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pol ĩ, Asia provins bun an sain taka to ilalauf nigin, waag bun Efesus wal fouf nigin kisi yalen, ere nigin, kisi falauf are, ĩ Jerusalem Pentikos naa bun wõ youf nigin sibu yen.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Miletus taun an, Pol ĩ Efesus sios neid uyu irouya fata difiyẽf nigin od sur fen.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Idi disi wõ de di, ĩ irokenẽdin, “Aya Asia provins bun, uruwa bagai asi wõ au fen, aya ã geid tabod ken, sain ganan naig be afe abodon are ã keleĩ.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Juda tamo idi aya kiwai difana fen, kisi sane dinon anim fatuk bagai kisi fiyan, anĩ ere, aya wau aukesil, maru ado fen, Odug aruna alen.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ã keleĩ, aya ã isenneĩf nigin ereb taka wogõya bun to afon, are aya mal atun ado fõ fõ bun afelnein.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Aya Juda tamo kayau ado Grik tamo kayau idi waud falei ye, Negur bun dino fen, neda Odug Jesus nigin momoi douf nigin totol bagai arokenẽdin.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Gama aya Awa Uurem toli fiyaf anĩ bunem, Jerusalem elef, an aya bun ereb wõ youf are aya keleĩ sã.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Taun ganan bun Awa Uur Fateul, kalabus ado morõ tari difiyaf anĩ nigin wederou irouf, anĩ dogol aya keleĩ.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Anĩ ere, aya neu naab adikalauf nigin ado, kabĩ Odug Jesus ifanan, are Negur nẽ wau ifenẽya nẽ biya od wogõya kabĩ anĩ bure afalauf nigin dogol, kisi afef. Anĩ kisi afalauf are, aya neu mata are ege au fen, neu mata nigin to kisi afef.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Aya ã atun ayo ken, Negur nẽ tano nigin wogõ ayein, are gama aya keleĩ, ã atun takam baban to ileyauf.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Anĩ nigin, naa enei bun, aya tutuk bagai yaor afe arokeneik, tamo ganan neid naudeid nigin, aya neu mosor sã.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Ere nigin, aya Negur nẽ oroya ganan yaor afe arokeneĩf nigin, taka to afokelen.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Ã aug nigin ado, sipsip ganan Awa Uur Fateulem lo wedigouf nigin imeĩ bun inon anĩ nigin, meleĩ adouf. Negur nẽ sios, ĩ yogon naud bunem na yalen anĩ nẽ sipsip lo fiya tamo ubodõgouf.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Aya keleĩ, aya atorneĩ mog, gaũ kuĩ sane ã atun disi, sipsip daũ difeidlauf.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ã tutur buneg tamo tunĩ fã de, dõ fiya tamo tunĩ momoi bun tamal didegneĩd fen, idi dõ difediyouf nigin weleid dino diroulauf.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Anĩ nigin, ã lo welegei! Yar towo bun, bõ ado gaa ado, maru ado ã mugu mugu ganan wedereĩ aroun anĩ karĩ walagauf.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Gama aya ã, Negur ado yogon wau ifenẽya nẽ od bun, aneneik, od anim ã totolouf nigin megeir ifenei ken, yogon momoiya tamo tar ganan atun, in akor mata ibodkeleya anĩ ifeneĩf.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Aya takan nẽ silwa be, gol be, kolos yaleya nigin to wau yenen.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ã aug keleĩ, aya imau eneim kabĩ ale di, aya neu kabĩ turau tar geid, ereb lau mafen anĩ ifanaman.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ereb ereb ganan aya age afen anĩ bunem, aya ã afelnein, are ada kabĩ totol age taf tale fen, anĩ bun tamalem maleg tasennẽdiyouf. Odug Jesus yogo eig ye iron anĩ karĩ taulauf, ‘Ifenẽya are el fiya barikã, yaleya nẽ wal fiya.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Pol ĩ od enei wogõ yel fen, ĩ ibor bobou fe, idi ganan geid kosẽ den.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Idi ĩ kakarai difiyẽ, umã difiye ken, ganan inã dalen.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Idi ĩ nawa baban to dilouf fiyẽdin od anim waud gudũ fen. Age dife fen, idi weim waag bun dinenen.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.