Atos 10
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ACF
1 Sisaria taun oun, tamo taka yana Konelius ibodon, ĩ wan handred kusĩ tamo neid orowa taka, ‘Itali kusĩ tamo mala’ dedig anĩ bun tamal.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Ĩ Rom tamal, Juda tamo sã, anĩ ere, Negur yana yalesedig, agef fen, ĩ yogon ibor adok geid, Negur nigin anini dedig. Ĩ Juda maleg tamo musei isennẽdidig, takag, ĩ toku Negur kosẽ fiyẽdig.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Naa taka bun tri kilok aragau age fiya, Konelius ĩ mala seleulã kurãf fen, ĩ yaor bagai ilen, Negur nẽ engel isi fen, irokenen, “Konelius!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Konelius kumĩ ado lo fiyekel fen, ĩ to fen, “Odug, ere?”
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Gama tamo tunĩ Jopa taun sur wodi di, dile, tamo taka yana Simon, Pita dedig dirou disiyouf.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ĩ gaar gabar el fiya tamo Simon ado dibodok, Simon nẽ fõ are maaĩ yerin ibodok.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Engel Konelius od wogõ fiyekel fen, ĩ itornẽ di, Konelius yogon kabĩ tamo uru ado kusĩ tamo taka iweignẽdin, kusĩ tamo are Negur yana yalesedig ado Konelius aruna daledig anidi taka.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Konelius ĩ, ereb wõ yen anĩ ganan irokeneĩd le fen, Jopa taun sur fedin.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Naa anĩ ile di, idi naab diyok dile, Jopa taun kelẽ difiyẽ mog, Pita kosẽ youf nigin, fõ sokoron iselen, are gaa atun age fiya.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Pita ĩ naũ fe di, ereb taka yõya nigin oron. Saaf dodok dife mog, ĩ mulã fe di, yen mog, mala seleulã kurã fen.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ĩ, saa kã fele di, anenem ereb taka gabar odug gen, iri aiwa adodo kaleya bun irou fen, tenebur folõ fele di, isil mog, ilen.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Anĩ namen, gaar fire fire yeid imeid adodo, gaar luwedim diyõdig ado, ninã ilun temeleid dibodon.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Anĩ ait taka Pita irokenen, “Pita, fã wale, udenkeis fen, wõ.” Pita mala seleulã kurãf fen, gaar fire fire yeid imeid adodo, gaar luwedim diyõdig ado, ninã ilun temeleid, gabar odug an dibodon anĩ ilen.|src="GW-163.tif" size="span" ref="10:13"
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Anĩ ere, Pita iron, “Odug, sã bagai! Aya sesen amuyẽ adodo yõya nigin katũ difaman taka to bagai õdig.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ait anĩ baban Pita wogõ fiyen, “Ereb taka Negur ĩ amuyẽ sã inon anĩ, to amuyẽ ado wouf.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Agef towo fe fen, kaisã bagai gabar kel yale, saa ilun irou iselen.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Pita mala seleulã kurãf fen, ilen anĩ nẽ gariya nigin, nene ye kisif mog, Konelius tamo sur fedin idi, Simon nẽ fõ nain be ifaref anĩ to dife kelei ken, dile, fõ bobogẽ difaren.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Idi diweig fen, Simon, yana taka Pita dedig an ibodok be anĩ to difen.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Pita ĩ mala seleulã kurãf fen, ilen anĩ nigin fau kisif mog, Awa Uur ĩ irokenen, “Simon, tamo towo õ dimirnok.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ani nigin, fã wale, tenebur kutũ weis usil. Idi geid ileya nigin to utor, ere nigin, ayam idi sur afedin.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Pita kutũ yeis isil fen, idi irokenẽdin, “Aya anĩ umirnagef. Anĩ ã ere nigin usigel?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Idi diron, “Amã Konelius kusĩ tamo neid orowa takam sur famã di, masil. Ĩ madur tamo, Negur nigin anini yedig. Juda tamo kayau ganan, ĩ tamo biya difiyẽdig. Engel fateul, õ Konelius nẽ fõ bun ule fen, õ urõf anĩ Konelius karĩ youf nigin ĩ irokenen.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Age de di, Pita, idi bõ anĩ bun an denẽf nigin, aabẽ geif iroulen.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Naa anĩ ile di, Pita Sisaria taun wõ yen. Konelius idi tari feid fen, ĩ yogon sirag tar ado mou tar melsã difaref anidi geid iweig laisi difaren.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pita Konelius nẽ fõ aaben isour iroule di, Konelius ĩ tarabã fiye ken, ĩ yogo lai feis, ye gariyan bobou fen.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Anĩ ere, Pita ĩ yalesne ken, iron, “Ufar, ayag tamo maug.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita Konelius aaben wogõ fiyek dile fen, tamo kayau musei guru difen anĩ iledin.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Pita idi irokenẽdin, “Ã aug keleĩ bagai, Juda tamo taka, haiden tamo taka ado nigal difouf be, ĩ ki fiyẽf, are lo wal fiya. Anĩ ere, aya, tamo taka sane be, amuyẽ ado be, to age auf nigin, Negur aya mogo ifelnan.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Anĩ nigin, aya uweignag fen, tamo sur wedigen sain, aya wau uruya sã asil. Anĩ nigin, aya to ayeik, ere nigin ã uweignagen?”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Konelius iron, “Naa fo mogo ilelen, sain anĩ bun, aya neu fõ bun sain eig fe mog, tri kilok aragau kosẽ aun. Kaisã bagai, tamo taka kolos medeĩya ado, wageun ifar fen,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 iron, ‘Konelius, Negur, ogon kosẽya karĩ yen ado, maleg bun ogon wau sã ifenẽya anĩ karĩ yelen.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Anĩ nigin, oun Jopa taun, tamo Simon, yana taka Pita dedig gein, tamo sur wo di, idi Pita õ bun isiyouf nigin dirokenẽf. Ĩ gaar gabar el fiya tamo Simon nẽ fõ maaĩ yerin ifaref an ibodok.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Anĩ nigin, aya kaisã bagai õ bun tamo sur afedin, õ usil are de agol. Odug, urokanamãf nigin irokonon anĩ ganan karĩ mauf nigin, amã ganan Negur mala bun gama yeir.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Age ye di, Pita iron, “Aya gama momoi bagai keleĩ, are Negur ĩ taka nigin dogol to wau yenẽdig,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 anĩ ere, teneub ganan bun, tamo taka ĩ Negur nigin anini ye fen, tobonunã biya age fedig are, Negur ĩ nigin wau yenek.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Israel tamo kayau bun, Negur od sur fen anĩ ã keleĩ, biya od eig ye wogõ yen, Jesus Kristus, ĩ ganan neid Odug, ĩ bunem maur gudũ fiya wõ yen.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Ã keleĩ, Jon naan igunẽdiya nigin od wogõ yele di, Galili distrik oun gariya ino fen, Judia distrik ganan bun ereb wõ yen anĩ.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Ã keleĩ, Negur, Jesus Nasaret tamal bun, Awa Uur Fateul ado megeir fi fele di, Jesus iyo ken, tobonunã biya agef fen, Satan nẽ megeir farumen dibodok anidi ganan el fiyẽdin, ere nigin, Negur ĩ ado ibodon.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Amã, Jerusalem ado Juda neid teneub bun, ereb Jesus age fen anĩ ganan malamã mailen. Idi ĩ aa tetek bun dũ di, laa fen.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Anĩ ere, Negur ĩ naa towo ilele di, laa bun tamal ĩ turĩ fiyẽ di, tamo kayau dilouf nigin age fen.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Anĩ ere, tamo kayau ganan ĩ dilouf nigin to age fen, Negur mogo igirnẽdin anidim dogol dilouf nigin age fen, are amam Jesus laa bun tamal mata kel fã ye fen, weim saaf ado naan mon anim.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Ĩ, amã tamo kayau biya od wogõ mafiyeĩd fen, Jesus ĩ mata nẽ ado laa nẽ es fiya tamo ĩ Negurem igirnen anĩ, kurõ mafesiyouf nigin irokanaman.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Profet ganan ĩ nigin kurõ difeis wogõ den, are taka ĩ Jesus nigin momoi youf are, Jesus yana bunem yogon mosor nigin weder tu kalauf.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pita ĩ fau od enei wogõ ye mog, Awa Uur Fateul od karĩ den anidi ganan bun isin.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Juda momoiya tamo mulũ bun temeleid Pita geid disin idi, Negurem Awa Uur Fateul wau sã haiden buneg fi fele di, dile fen, terefeit den.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Ere nigin, haiden idi od fire fire bun wogõ de, Negur yana dales mog, karĩ den.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 “Taka nem, tamo kayau eneidi naan igunẽdiya nigin katũ fediyouf de? Idi amã Awa Uur Fateul malen age fiya bagai dalel.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Anĩ nigin, Pita, idi Jesus yana bunem naan digunẽdiyouf nigin irokenẽdin. Age fe di, Pita idi geid naa tunĩ dibodõf nigin idi Pita dirokenen.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.