2 Coríntios 7
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA
1 Ã neu oboiyou, ada Negur age afouf yen od enei ado nigin, ada dug ereb ereb ganan bouwa ado uur amuyẽ ifenẽdig anĩ lilik tafe fen, Negur anini fiyẽya bunem fateul bagai wõ tauf.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ãgenei wauĩ bun, amã nigin modoũ unog. Amã aib taka bun to kũ mafenen, amã aib taka sane bun to manenen, amã aib taka idegnẽya bunem ereb ereb to son mafen.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Aya ã bouweĩ yũya nigin od enei to wogõ auf. Ere nigin, aya mogo oron, are ãgenei ibodõya modoũ, amã waumã bun ado nigin, amã ã geid mata tabodõf be, gare tauf.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Aya ã nigin fatuk bagai momoi au fen, fatuk bagai ã yeneĩ alesef. Aya wau fatuk bagai yalesef, nemã morõ ganan bun, neu wau kulĩya gogũ felef.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Sain amã Masedonia masin, nemã bouwamã enei si inoya san, anĩ ere, amã siri ganan bun darau difanaman, serẽ kiwai difanamã mog, nameman kumĩ ado.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Anĩ ere, Negur ĩ waud morõ adodo waud yo fedidig, Taitus isin bunem ĩ waumã yo fen.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Are, in isin bunem dogol sã, anĩ ere, wau yo fiya ĩ wenẽgen anĩ bunem ado. Ã aya uleyagauf nigin bagai oroyein, ereb wõ yen anĩ nigin ãgenei awaun yeya odug fen, ã aya nigin kisi fatuk bagai walegedig anĩ ĩ irokanaman, anĩ bunem, neu kulĩya odug bagai iselen.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Aya neu pas bunem wauĩ gudũ fiya afenein, anĩ nigin, aya uruwa bun awaun aun. Anĩ ere, gama aya anĩ nigin to awaun auf, ere nigin, aya ailef, are neu pas anim, sain naal bagai dogol wauĩ gudũ fen.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Anĩ ere, gama aya wau al fef, are wauĩ gudũ fiya afenein anĩ nigin sã, anĩ ere, ãgenei wauĩ gudũ fiya anim, wauĩ faleiya bun irouleyein nigin. Ere nigin, ã Negur nẽ oroya kilei wauĩ gudũ fen, anĩ nigin, amã ã daũ fiya to mafenein.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Wau gudũ fiya Negur nẽ orof kilei anĩ, wau faleiya irousi, kel yaleya bun irouledig, anĩ nigin, ada to awaun taudig, anĩ ere, tenebur nẽ wau gudũ fiya laa irousidig.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Negur nẽ wau gudũ fiya eneim, ã bun faat yun anĩ ulogouf, are ereb totol bagai wauĩ irõdig, morõ wõ yen anim to lai yeĩf nigin ereb ã aug madur gedig, ereb sane nigin seye gedig, ereb Negur nigin anini gedig, ereb taka nigin bagai oroyeĩdig, ereb kabĩ totol walegedig, ereb sane age fen bun mala solo wenẽgedig. Ereb ereb ganan bun, ã aug enei nigin kũ fenẽya taka sã anĩ yaor gen.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Anĩ nigin, aya ã bun atoton are, taka ĩ sane age fen be, takam ĩ bun sane age fen anĩ nigin sã, anĩ ere, ã amã nigin naig ge wauĩ wanamãgef anĩ, Negur mala bun aug ulogouf nigin age afen.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Enei ganan nigin amã waumã yo fef.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Aya ĩ bun yeneĩ alesen, age afe di, ã aya mama to wanagen. Anĩ ere, ereb amã wogõ mayein anĩ ganan momoi, age fiya gen, amã Taitus bun yeneĩ malesen areg, momoi anĩ yaoren.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ã ganan ĩ dõg fen, aniniya ado tererẽya bunem ĩ walegen anĩ, ĩ kisif fen, ã nigin yogon wau laa fiya mugi bagai ilen.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Aya, ereb ereb ganan bun, ã nigin, sã momoi auf nigin, wau al fef.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.