1 Tessalonicenses 2
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVI
1 Dihno nuhn, a ma̱n nchuhn devano ne te chichihve ntiyon che din nuhn va̱n ne.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Andahre a̱ma chuhrihn nuhn ro mena̱n, din ta̱n ihyan ya̱n Filipos nduco nuhn, ate Dendiohs ne, chinan ye nuhn, ne numa ino nuhn cahndudo nuhn ndudo ndah yahn ye va̱n nchuhn.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 A devano cua̱co nuhn te ndudo ndah che rahndudo nuhn. Hua ndere rahndudo nuhn dehtenduh ndudo ca̱va che cahncheh nuhn ihyan.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Tenda̱hnun Dendiohs nuhn, ne chihquentiyon ye che cuahndudo nuhn ndudo ndah yahn ye. Nducuahn chemin che rahndudo nuhn. Hua retumaca̱h nuhn andahre hua renan ino ihyan, te Dendiohs ne, tihca̱ nahn ye. A ihyan min che rendihche ye chedave yahn nuhn.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Hua nte ya̱de nuhn nduco nchuhn ca̱va che te ne tume nuhn. A devano ma̱n nchuhn chemin, nde Dendiohs ne, a devano ye.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Andahre nuhn ne, nduhca̱ intiyahn che dechuh Dihvo vo Jesucristo, ate hua renuhn nuhn che ndeva ihyan yavena̱n nuhn.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Tahque ndah ne, chahtechica nuhn numacuahn vedenecun. Chahtenan nuhn va̱n nchuhn, din yahino nuhn nchuhn nduhca̱ che yahino ihyan nda̱hta da̱ya ye che reta̱ve ye nduco cuda̱do.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 A̱ma yahino nuhn nchuhn. Chemin che chicuahn nuhn ndudo ndah yahn Dendiohs nchuhn, nde ma̱n nuhn, chihco menda̱hn nuhn ca̱va ne.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Dihno nuhn, namin a devano nchuhn nduhca̱ che chuhrihn nuhn, din nuhn ntiyon nde ro nde ra̱hn ca̱va che nda̱ca che chuhnun nuhn. Tihca̱ din nuhn numacuahn ro che chahtenan nuhn ya̱n va̱co nchuhn, cahndudo nuhn ndudo ndah yahn Dendiohs, te hua nahn denduh nuhn nde a̱ma cha nchuhn.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Nduco cuda̱do chahtenan nuhn va̱n nchuhn, nde a̱ma nunde hua chahtendihco nuhn. A ma̱n nchuhn a devano ne, nde Dendiohs ne, a devano ye.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Namin a devano nchuhn te neca̱h ya̱n nuhn chedave yahn ne nduhca̱ che reneca̱h ya̱n ihyan chedave yahn da̱ya ye.
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 Tihca̱ din nuhn, chicuahn nuhn nchuhn nduhca̱ che va che cuahtechica nchuhn nduco cuda̱do, te nchuhn ne, ihyan yahn Dendiohs, ihyan min che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Cuahn che cahndudo nuhn ndudo yahn Dendiohs, chihnevan nchuhn ne, nevahnecun ne, te chenahn ne che chemin che vederihquentiyon yahn Dendiohs, ndiyu yahn ihyan iyehnse. A ndudo min che redin che ndah nduco nchuhn che chitahno ne. Chemin che cuahn da̱ma reneca̱h nuhn nundihve cuahn Dendiohs.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Dihnó, nduhca̱ che redin ihyan nación yahn Israel che rechuhrihn ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo che vate ye esta̱do yahn Judea, tihca̱ rechuhrihn nchuhn, redin ihyan ya̱n va̱co ne.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 A ihyan nación yahn Israel chahn che chihno ye Dihvo vo Jesucristo. A ihyan ndico yahn ihyan chahn che chihno ye ihyan profeta a ra̱hn me. Ma̱n ne, a ihyan chahn tun che redeca̱no ye nuhn. Hua redinahn ye che rihquentiyon Dendiohs. Nde a̱ma ihyan hua ri rendihche ye.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Rihca ta̱n ye che cuahndudo nuhn, cahnevan ihyan nación chena̱hn ca̱va che ndedevahn Dendiohs ihyan nduhca̱ che ndedevahn ye uvo. Nduco tihca̱ din chahte nduh ye nunde yahn ye. Ate ma̱n che cua̱co ne, a vate ye vedeyah, ri ye castigo yah yahn Dendiohs.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Dihnó, cuahn che nda̱ca nuhn va̱n nchuhn ne, a̱ma chi ra̱n nuhn. Andahre yahn chenan nuhn, ate a̱ma reneca̱hco nuhn nchuhn, a̱ma nahn ndaconan chi nuhn quendihchero nuhn nchuhn.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 U Pa̱blo ne, a̱ma ndeh yune nahn chí ma̱n, a̱ma náhn che chi nuhn ma̱n. Ate queri a̱ma yune ne, din va̱hche chundah.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 A̱ma yeno nuhn che chitahno nchuhn Dihvo vo Jesucristo. Cuahn che naconan chi tun ye ne, a̱ma co yeno nuhn, te ro min ne, co ro ntiyon che din nuhn va̱n nchuhn.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 A ca̱va nchuhn che a̱ma yeno nuhn.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.