Mateus 22
El Nuevo Testamento en el idioma Culina (mádija) del Perú (CUL) vs NTLH
1 Nadsapa Jeso pocca marinaja ajijaro namidsa imadinicca ima tadsajani madija huapimadsa huati tapomajari.
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 Pohua attipa: —Diocca cacahuehecca ima onihipi pina ajijaro imassa najaro. Tamine deni tojajaripa pocca ejedeni amoneje cajihijinecca jipaqquie inahatojaro.
2 — O
3 Nadsapa cacajirehicca jipaqquie najoradsa pohua tessedeni jahijonahijine pocca dodosse tabaqqui dosse inabaqquiridsajari. Huati naridsamanadsapa attidenia: “Ohua medsedecca jipaqquie najorani. ‘Jai tijajonaji’ napaja” quinaraha pohua tessedenipa jai tojahijine jiperaqquiri najari.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Dsotode naco pocca dodosse tabaqqui ohuahadeni dosse inabaqquipomajari. Pohua attipa: “Aja huahua onabaqquipojaridenidsa ajima tiquinaji: ‘Tamine attipa ajama napaja: Jipaqquie onajorani. Occa bohui dsoqque, occa bohui bedi oquibote dsoqque nahi. Huapima najorahi, najari. Occa ejedeni cacajirehicca jipaqquietohui jai tijajonaji, napaja tamine’ tiquinana” najari.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Nadsapa jai toja, huati toquinaraha pohua tessedenidsa pina ponimassa najaro. Ohuahapa pocca huidsajahuaji tocca, ohuahapa pohua dsepetaji dadahuaji tocca najari.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Motapa taminecca dodosse tabaqqui itadamamanadsa inajidsobaqquimana, inanadsoqque-ridsamana najari.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 —Nadsapa tamine huadidsapa pocca soldado icadossebaqquijari, pocca dodosse tabaqqui jicajarideni acconedeni jicahijine. Inajicabaqqui-manadsapa poccadeni odsa naqui botta inaridsamanajaro.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nadsapa pocca dodosse tabaqqui ohuahadenidsa tamine attipa: “Jehe, occa ejedeni cacajirehicca jipaqquie najoranissa taraha otesse huahua onabaqquipojaridenipa occa huatidsehedsa pajiramana-jarahi.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Jari, madijatohui jahui imeni huapimadsa jai tijaridsaji. Nahihuajicca madija huapima bacco tinabaqquimanadsa ajima tiquinaji: ‘Tamine attipa: Occa ejedeni cacajirehicca jipaqquietohui jai tijajonaji, napaja’ tiquinana” najari tamine atti.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Nadsapa taminecca dodosse tabaqqui jahui imeni jai tojaridsadsa madija bacco inabaqqui-manajaridenipa tabaccoraqquiri najarideni, bicaqquiri najarideni naco inequeriqquimanajari. Nadsapa madija jai tojaja canadsa taminecca odsa bodihuaji madija ijimanajari.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 —Nadsapa huapima jipamanadsa taminepa pocca ejedenicca jipaqquiedsa queriqquimanajari qquide qquedsimajari. Pocca daniji etero huedsaridsamanaha bica bica quinajari. Naraha madija ojariapa taminecca daniji cacajirehicca etero huedsa-jaraha qquedsimahi tamine qqui tajari.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Nadsa taminepa pohuadsa huati tajari: “¿Nija otesse? Occa ejedeni cacajirehicca etero occa daniji huedsaridsamanaraha tiaha tedsani qqui onejeraha. ‘Ohuapi cajicajicca etero jirani oqquedsimana’ ¿tajarorane?” najari. Naraha pohuapa tamine atti mittaraha joma najari.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Nadsapa tamine pocca dodosse tabaqquidsa: “Jari, ajajari madija isso jore, biji jore tiquinajo. Ajicca amossini dsidsinihuaji coro tininemanajo. Nahihuajipa ocasserani ahua-dsanapodsapa pano todsahi nadsa oji oji nahitohui” najari.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 —Jehe, Diocca cacahuehecca imapi najarossa najaro. Diopa pocca cacahuehedsa toquejenahijine madija huapima huahua inajonabaqquiraha pamema naha icattejidsabaqquijari, pohuadsa jehe quinahijine −nade Jeso.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Dsotodepa Isaraeri potemahi jodiodeni mota marinaja pariseodsa jehe quinajarideni tohuajimanahi nadsa pohuadenira imahaha canajari. —¿Nejecoma inanadsa Jeso atti inassamodsa pohuadsa ima inassonarinijine? −quinahi nade.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Nadsapa pariseodenicca mamari tabaqqui pama, tamine Herodecca madija pama quinadsa Jesodsa huati toquinahijine dosse inabaqquijari. Nadsapa maidsehedsa ajama quinade: —Mamaride, ticca ima iadsa ahuato tani. Pajissara huati huati tinajaro. Pajissa Diocca marinajadsa madija madimanahissa tahijine mari mari titicanabaqqui najari. Madija attideni noppine ticappina-jeradsapi ticca ima onihi toja-jerajaro. Madija deni tojajari, madija dsepe sse tajari, madija ajamani tojajari tedsejepa tiadsa najarissa caniqquimerajari −quinade.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 —Nadsama ibodi acco ticamabaqquiji. ¿Nejeco imana bica tani tajaro? Romanodenicca tamine deni tojahicca pocca dossenijidsa icca dsiniro mota pohuadsa da inanijine ¿bica taqui? ¿Bica tejerarane? Moisesicca marinajadsa ¿oppina taqui? ¿Oppinera tarane? ¿Tetti nejecoma tani? −quinade.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Jesodsa attideni bica tadsa huati huati toquinaraha poccadeni tabaccorehe pohuadsa ahuato tadsa pohuadenidsa huati tajari: —¡Timaidsamanajaro! ¿Nejecotohui occa ima tossamonijine ohuadsa huati tiquinajaro?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Jari, ohuadsa dsiniro ccarara romanodenidsa da tanijinecca nohue ticanamanaji, qqui ocanana −nade Jeso. Nadsapi denario dsojo icanajonamanadsa Jesodsa da icanamanade.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Nadsapa pohuadenidsa huati tapomajari: —Jari, ajijaro ccararadsapi ¿nejecojari corimena anijaro? ¿Nejecojari oni dsodo najaro? −nade Jeso.
20 e ele perguntou:
21 Nadsapa pohuadsa ecomeramanajari: —Romanodenicca taminedija −quinade. Nadsapa pohuadenidsa Jeso attipa: —Romanodenicca tamine pocca dsiniropi pohuadsa da tinanimanaji. Naraha Diocca tiquejenadsapi Pohua jipa tahiccara Pohuadsa da tiquinaji −nade Jeso.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Jeso atti mittamanadsa jabojomanadsapa: —A, icca ima ecomeranijine nahato tajaria −quinade. Nadsapa Jesodsa apaja quinadsa jai tojanijaride.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Najaro huadadsa Isaraeri potemahi jodiodeni mota marinaja onini sadoseodsa jehe quinajarideni Jesohuaji bacco quinajari. Poccadeni marinajapi: —Idsoqquedsapi inahatoninijine nohuerani −quiquinanajari. —Najaro imadsa Jeso atti ijine tossamodsa cobara tana −quinadsa Jesodsa najaro ima huati toquinade:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —Mamaride, Moisesicca marinajadsapi ajima nani: “Maqquidejepa amoneje cajiraha ejedeni jiraha dsoqquedsapa pocca amonejepi pohua imecotena icajina, nahi ejedeni cajidsapa pocca ato dsoqquejaricca ejedenissa nahijine” nade Dio Atti Moisesijine dsodo nanidsa.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Nadsama tiadsa ima ajima najaro huati inana. Aja iadsapa pohuadeni imecote pohuadenira 7 quinaha madimanajari. Tahideccaha amoneje cajipojari, naraha bedi jiraha dsoqquejari. Nadsapa pocca amonejepi pohua imecotedsa tojajaro.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Najari naco pohua ohuaha bedimeni icajiraha ejedeni jiraha dsoqquejari. Dsotodecca naco najaro amoneje icajiraha najari naco ejedeni jiraha dsoqquejari. Najarossa dsanapojaro cajide 7 quinaraha ejedeni jiraha jicajari.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Najarideni jicadsapa poni naqui dsoqquejaro.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Nadsapi dsama jicadsa madija inahatonidsapi pohua imecote 7 quinajaripa najaro amoneje icajiqquimanaporaha ¿nejecojarina ponicca maqqui tojapadsaja? −quinade.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Naraha Jeso attipa: —Ticcadeni marinajapi dsori tajaro. Dio Atti nahatoqquiri tiquinaraha pajissa tiquinanissa tejerajaro. Diopa pocca dacorehema madija inahatonibaqquihijine pajirahi naco ssamoqquiri tiquinajaro.
29 Jesus respondeu:
30 Jicamanajarideni nahatonimanadsapa caji caji cana-jarahitohui. Diohuaji madimanadsapa pina Diocca dodosse tabaqqui memehuajiccassa quinahitohui. Aja pohuadenipa caji caji cana-jaradsa madimanajari.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 —Nadsama Diojine madija nahatonimanahicca imapi Dio Pohua Atti dsodo nanidsa dsodo napojaro. Pohua Atti dsodo nani hua hua titiquina naraha ¿najaro imapi tetideni ajimamanajaroqui?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Aji maittaccadsama Abarahao, Isahaca, Jacobo quinajari dsoqquemanahi nattipa Diopa Moisesidsa huati tajari: “Ohuapi Dio, ticca idideni Abarahao, pohua bedi Isahaca, pohua bedi Jacobo quinajaridenicca Dio ojani” nahi nade. Aja Dio Atti nama nadsapa Abarahaodeni nahatonimanadsa madimana-dsanapohuicca ima ahuato tajaro. Diopa paja dsoqquemanarihi najaridenicca Dio jarahi. Diopa camittaqquiri najaridenicca Dio. Pohuapa jidapana naco poccadeni Dio −nade Jeso.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Najaro ima mittamanadsa madija huapima jabojo quinadsapa: —A, Jesopa nahato tajari −quinajaride.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Marinaja pariseodsa jehe quinajaridenipa ima mittamanajari: —Jesopa marinaja sadoseodsa jehe quinajarideni attideni ajimani inanajaro −quinahi ima mittamanadsapa pohuadenira queriqquidsa imahaha canajari: —Jari, ia naqui Jesodsa huati inana −quinadsa Jesodsa huatide jai tojajari.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Najarideni ojaria jodiodenicca marinaja maride tojajaripa pohua bodidsa: —Jeso nattome onana −najari. Jesodsa bacco toquinadsapa najaria pohuadsa huati tajari:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 —Mamaride, Diocca dosseniji huapi tehe Moisesidsa da inaraha ¿nejecojaro dossenijina pocca dosseniji huapimadsa deni tojajaro? −nade.
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Naraha Jesopa pohuadsa huati tajari: —Aji Diocca dosseniji deni tojaniccapi ajima najarona paji:
37 Jesus respondeu:
38 Najarona Diocca dosseniji deni tojanicca.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Diocca dosseniji deni tojanicca onihi pina tahideccassa najaro ajima najaro:
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Najaro Diocca dosseniji pamehedsa pocca dosseniji Moisesijine dsodo najaro huapima tassaqquijaro. Dio Atti cacomerabote attideni naqui najaro pamehedsa tassaqquijaro −nade Jeso.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Marinaja pariseodsa jehe quinajaridenipa Jesodsa queriqquimanahi paja naccadsapa Jeso pohuadenidsa huati tajari:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 —Cristo-Mesiacca imapi tibodidenidsa ¿nejecoma nani? ¿Pohuapa nejecojari potemahi tiquinajaro? −nade Jeso. Nadsapa ecomeramanajaro: —Pohuapa Dabi Potemahi −quinade.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Nadsapa pohuadenidsa Jeso atti: —Naraha tamine Dabipa maittaccadsama madidsa Dio Corimejine pohua tedsejemacca ima huati tadsapa Cristo-Mesiadsa: “Ohua Medsede” napojari. Dabi pohua attipa:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “Ia Medsede Diopa ohua Medsede Mesiadsa huati tajari: ‘Ohuinori nahatonihuaji tittariji. Ohua tedsejepi tohuatti dacorajaro ticajiji’ najari. ‘Nidsaranibote tia huadidedenipa ajamani onanabaqquihitohui. Poccadeni dacorehepi onajicanitohui’ napohui nade Dio.”
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Naraha Cristo-Mesia tamine Dabi Potemahi tojadsapa ¿nejecotohui Dabi pohua potemahidsaraha: “Ohua Medsede” napojaritta? −nade Jeso.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Pohuadenipa najaro ima ecomeramananijine pajiramana-jarajari. Najaro huadadsa Jesojine poccadeni ima tossamoridsadsapi ima onihi Jesodsa huati toquinahijine huapima cappinamanajari.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.