Lucas 20
El Nuevo Testamento en el idioma Culina (mádija) del Perú (CUL) vs ACF
1 Jesopa huada huajijiradsa Diodsa dada toqquimahuaji madija huapima mari mari ihicanabaqqui najari. Ima bicani icassiejeranijinecca Jeso madija mari icanabaqquiraha pohuadsa jiperaqquiri najarideni aja dada toqquimade taminedeni, jodiodenicca marinaja maridedeni, jodiodeni ime jocohuideni quinadsa Jesodsa tohuajiressimanajari.
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Nadsapa pohuadsa huati toquinajari: —Iadsa ticca ima tecomeraji. ¿Nejecojaricca dacorehe ticajijaro? ¿Nejecojari attidsa dadadedeni mohua tininebaqquijari? −quinajari, Jeso pohua cacomerahijine tohuini quinadsa.
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Naraha manaco Jeso pohuadenidsa huati tajari: —Ohua naqui tiadenidsa huati onana. Ohuadsa tecomeramanaji.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Huanopa ¿nejecojari icadossedsa topa idsanabaqquijaritta? ¿Diojine ttarana, madijajine ttarana? ¿Tettideni nejecoma tiquinani? −najari Jeso.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Naraha taminedenipa pohuadenira huati tocanirere canajari: —Jaho “Huanocca topanijipi Diocca dosseniji” inadsapi Jesopa: “¿Nejecotohui pohuadsa jehe tiquinejerajarotte?” nahitohui −quinajari.
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 —Naraha “Huanocca topanijipi madijacca dosseniji” inadsapi madija sibadsa ia toquinabaqquirana. Aja madija huapima attidenipa: “Huanopa Dio icadossejari. Dio Atti cacomerabotedija” quiquinanade −quinajari taminedeni, madijadeni noppine cappinamanadsa.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Nama quinadsapa taminedeni Jesodsa huati toquinajari: —Huano madija topa idsanabaqquihijine pohua dossedepa ssamomo inani −quinajari.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Nadsapa Jesoa: —Ohua naqui ohua dossede onipa tiadenidsa ohuacomera-jarahi −najari.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Dsotode Jesopa pocca marinaja ajijaro namidsa imadinicca ima tadsajani madija mari icanabaqquijari: —Madijapa pocca huidsajadsa ppa nahi uva pohuara ppa inajari. Nadsapi pocca huidsaja ecahuamananijine madijatohui qqui naridsajari, nahi pocca huidsajadsa tarabaidsa quinahijine, ppa nahi uva ecahuamanahijine. Uva bono jadadsapa motapa huidsaja jinededsa tojahijine. Motapa huidsaja cacahuadedeni pohuadenidsa tojahijine. Nadsapa pocca huidsaja ecahuamananijine madija qqui inabaqquidsapa pocca huidsaja pohuadenidsa inebojaro. Nadsapa jinede dsama huaji tanihuaji toccajari. Nahidsa madi-dsanapoccahijine.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Uva bono jadahicca abadsico bacco tadsapa huidsaja jinedepa huaji tanidsa madiraha pocca dodosse ojaria pocca huidsajahuaji dosse inanijari, huidsaja cacahuadedeni uva bono mota pohuadsa da quinahijine. Naraha pocca dodosse huidsajahuaji bacco nanidsapa huidsaja cacahuadedenipa inajidsomanajari. Uva jiraha dosse inanimanajari.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Nadsapa huidsaja jinede pocca dodosse ohuaha dosse inanijari. Huidsaja cacahuadedenihuaji bacco naniraha najari naco inajidsomanajari. Itamassomanadsa uva jiraha dosse inanimanajari.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Nadsapa pocca dodosse ohuaha dosse inanijari. Naraha najaripa inabiqueramanadsa huidsaja inidihuaji jadsirema joca coro ininemanajari.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 —Najari toccanidsapa huidsaja jinede attipa: “¿Nejecoma onanijine? A, jehe, ajima onana. Occa ejedeni ohua obonoccoriccana dosse onanina. Najaridsana cappinamanahitohui” najari.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Nadsapa dosse inanijari, toccaniraha huidsajahuaji bacco nanidsa huidsaja cacahuadedenipa pohua qqui toquinadsapa pohuadenira huati tocanirejari: “Ajaripa huidsaja jinede bedi. Nidsaranibote imehi dsoqquedsa huidsajapi pohuadsa tojanitohui. Jari, inanadsoqquena, huidsajapi icca tojanijine” quinajari.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Nama quinadsapa huidsaja jinede bedi dama quinadsa huidsaja inidihuaji joca quinadsa inanadsoqque-manajari −najari Jeso.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Pohuapa ima mittadsapa pocca huidsajahuaji toccanipomahitohui. Manaco pocca huidsaja cacahuadedeni inajicaridsahitohui. Pocca huidsajapi madija ohuahadenidsana da inanitohui −najari Jeso.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Nadsapa Jeso pohuadeni icattabaqqui nadsa huati tajari: —Tettidenipi: “Najaro ima iadsa toja-jerana” tiquinaraha pajissa tojanitohui. Najaro imassa najaro Dio Atti dsodo nanidsa dsodo napojaro. Imapi ajima najaro:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Nadsama najaro siba dacorehe cajijarodsa madija tohuedimamanadsapa poccadeni ima tossamodsapi assiredeni tajoriridsamanajarissa quinahitohui. Najaro siba madijadsa ssonaridsapi mere tocaniredsapa jamiromanahissa tahitohui −najari Jeso, pohua tahimari huati tadsa. (Aja pohua atti nama najaripa madija pohuadsa pajissa quina-jaradsapa paja jicarihi nahitohui, najari.)
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Nadsapa dada toqquimade taminedeni, jodiodenicca marinaja maridedeni quinadsa Jesocca marinaja mittamanadsapa bodideni nahatoqquiri najari: —Jesopa icca ima huati huati tajari, iapi pohua ettajojarijine −quinajari. Nadsapa Jesodsa huadimanadsa: —¡Jari, jidapana Jeso todsepe inanana! −quinaraha madija noppinedeni cappinamanadsa dama quina-jarajari.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Nadsapa dada toqquimade taminedeni, jodiodenicca marinaja maridedeni quinadsa Jeso inoccodsamanajari. Attidenipa: —Jesopa romanodeni jiperaqquiri nahicca huati tadsapa romanodenicca dosseniji cacahuadedsa huati inanijine, nahi pohua dsepedsa tojahijine −quinajari. Nama quinadsapa poccadeni madija mota Jesodsa huati toquinahijine dosse inabaqquimanajari. Pohuadenipa pina pajissa Jeso pohua attitohuissa quinaraha pohuadeni bodidsa maidsehe najoramanajari. Nadsapa Jesodsa tohuajiressimanajari.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Pohuadenipa Jesodsa ajama quinajari: —Nija, Mamaride, ticca marinajapi toccanissa tajaro nahatoqquiri inani. Ticca ima dsori torani naridsajaro. Madija attideni noppine ticappina-jeradsapi ticca ima onihi toja-jerajaro. Madija deni tojajari, madija dsepe sse tajari, madija ajamani tojajari tedsejepa tiadsa najarissa caniqquimerajari. Pajissara Diocca marinajadsa madija madimanahissa tahijine mari mari titicanabaqqui najari −quinajari Jesodsa.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 —Nadsama iapi romanodenicca tamine deni tojahicca pocca dossenijidsa icca dsiniro mota pohuadsa da inanijine ¿bica taqui? ¿Bica tejerarane? Moisesicca marinajadsa ¿oppina taqui? ¿Oppinera tarane? ¿Tetti nejecoma tani? −quinajari maidsehedsa.
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Pohuadsa ima inassonarimananijine huati toquinaraha Jeso poccadeni maidsehe nahato tajari. Nadsapa pohuadenidsa huati tajari:
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 —Jari, dsiniro denario ohuadsa nohue ticanamanaji −najari. Nohue icanamanadsapa huati tapomajari: —Jari, ajijaro ccararadsapi ¿nejecojari corimena anijaro? ¿Nejecojari oni dsodo najaro? −najari Jeso. Naraha pohuadeni attipa: —Romanodenicca taminedija −quinajari.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Naraha Jeso attipa: —Romanodenicca tamine pocca dsiniropi pohuadsa da tinanimanaji. Naraha Diocca tiquejenadsapi Pohua jipa tahiccara Pohuadsa da tiquinaji −najari Jeso.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Naraha taminedeni, mamaridedeni quinajaripa Jeso atti cobara inanamanadsa madija queriqquimanajari huapima mittamanahijine tohuini quinaraha pajiramana-jarajari. Jabojomanadsa attidenipa: —A, icca ima ecomeranijine nahato tajaria −quinadsa todidimana najari.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Nadsapa Isaraeri potemahi jodiodeni mota marinaja onini sadoseodsa jehe quinajarideni Jeso madihihuaji jahijonajari. Poccadeni marinajapi: —Idsoqquedsapi inahatoninijine nohuerani −quiquinanajari.
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Najaro imadsa Jeso atti ijine tossamodsa cobara tana −quinadsa Jesodsa najaro ima huati toquinajari: —Mamaride, Moisesicca marinajadsapi ajima nani: “Maqquidejepa amoneje cajiraha ejedeni jiraha dsoqquedsapa pocca amonejepi pohua imecotena icajina, nahi ejedeni cajidsapa pocca ato dsoqquejaricca ejedenissa nahijine” nade Dio Atti Moisesijine dsodo nanidsa −quinajari.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 —Nadsama tiadsa ima ajima najaro huati inana: Aja pohuadeni imecote pohuadenira 7 quinaha madimanajari. Tahideccaha amoneje cajipojari, naraha bedi jiraha dsoqquejari.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Dsotodecca naco pohua ohuaha bedimeni icajiraha ejedeni jiraha dsoqquejari.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Dsotodecca naco najaro amoneje icajiraha najari naco ejedeni jiraha dsoqquejari. Najarossa dsanapojaro cajide 7 quinaraha ejedeni jiraha jicajari.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Najarideni jicadsapa poni naqui dsoqquejaro.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Nadsapi dsama jicadsa madija nahatonimanadsapa pohua imecote 7 quinajaripa najaro amoneje icajiqquimanaporaha ¿nejecojarina ponicca maqqui tojapadsaja? −quinajari.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Naraha Jeso attipa: —Jidapana aja namidsa madimanajaridenipa caji caji cacana nadsa madimanaccajari.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Naraha nidsa dsotode madijapa memehuaji Dio madihihuaji madimanadsapa nama quinapoma-jarahitohui. Caji caji canapoma-jarahitohui. Aja Diodsa iboraqquiri najaridenipa Dio inapajirabaqquihissa taja nadsa pohuadeni inahatonibaqquihitohui.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Nadsapa pohuadenipa dsoqquemanapoma-jarahitohui. Pina Diocca dodosse tabaqqui memehuajiccassa quinahitohui. Diocca nahatonihe cajimanadsapa Diocca ejedeni toquejenajari.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 —Nadsama Diojine madija nahatonimanahicca imapi Moisesi dsodo inajaro. Aji ahua diji tani tahimarinidsa Moisesipa ia Medsede Dio Atti dsodo inajaro: “Ohuapi Dio, ticca idideni Abarahao, pohua bedi Isahaca, pohua bedi Jacobo quinajaridenicca Dio ojani” nahi nade, Moisesijine dsodo nanidsa.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Aja Dio Atti nama nadsapa Abarahaodeni nahatonimanadsa madimana-dsanapohuicca ima ahuato tajaro. Diopa paja dsoqquemanarihi najaridenicca Dio jarahi. Diopa camittaqquiri najaridenicca Dio. Pohuapa jidapana naco poccadeni Dio. Pohuadsa huapima madimana-dsanapojari −najari Jeso.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Jodiodenicca marinaja maridedeni motana Jesodsa huati toquinajari: —Jehe Mamaride, imapi najarona paji −quinajari.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Nadsapa aja huati toquinapojaripa cappinamanadsapa apaja quinajari.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jesopa madija bodideni huatoma-manahijine pohuadenidsa huati tajari: —¿Nejecotohui madija attidenipa: “Cristo-Mesiapa Dabi Potemahi” quiquinanajari?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Naraha tamine Dabipa maittaccadsama madidsa pocca jijiridsa pohua tedsejemacca ima dsodo inapojaro. Dabicca dsodonijipi ajima najaro:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ‘Nidsaranibote tia huadidedenipa ajamani onanabaqquihitohui. Poccadeni dacorehepi onajicanitohui’ napohui nade Dio.”
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Naraha madija attidenipa: “Cristo-Mesiapa tamine Dabi Potemahi” quiquinanadsapa ¿nejecotohui Dabipa pohua potemahidsaraha: “Ohua Medsede” napojaritta? −najari Jeso.
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Madija huapima taharibobo canadsa Jesopa pocca dodosse tabaqquidsa huati huati tajari:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —¡Paji, tiadenipi! Pina jodiodenicca marinaja maridedenicca madiessa tiquinejeraji. Pohuadenipa etero dequerajarodsa huedsaridsamanadsa attidenipa: “Iapi pina taminessa inani” quiquinanajari. Aji dadahuajicca jahuidsa jahiridsadsa naco madija pohuadenidsa: “¿Nija, bica tinani? Tiapi deni tijani” quinahijine tohuini quiquinanajari. Dio Atti mamarihuaji jassi tarihijinepa deni toquejenajaridenicca huihuittaridsa jassi tarihijine tohuini quiquinanajari. Jipaqquie imenidsa naqui deni toquejenajaridenicca huihuittaridsa jassi tarihijine tohuini quiquinanajari.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Nadsama tabira tocajamanajarodeni ponideni madimananijineccaraha icamaidsabaqqui-manadsa pohuadenidsa totoja nadsapi ponidenicca odsa naqui pohuadenidsa totocajaridsa najaro. Naraha poccadeni tabaccorehe ahuatora tanijinepi Diodsa huati huati toquinadsapa poccadeni huatinaja dequerajaro, aja madija pohuadenidsa: “A, Diodsa disseraqquiri nahi” quinahijine. Pohuadenipa Dio Attima mamaidsamana nadsapa nidsa Diocca najidsohue denima oppina tanicca pohuadenidsa ssonarinitohui −najari Jeso.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.