Lucas 15
El Nuevo Testamento en el idioma Culina (mádija) del Perú (CUL) vs ARA
1 Nadsapa aja romanodenicca taminecca dosseniji dsiniro nanaccadedeni, imasiri sseqquiri najarideni tedsejepa: —Jesocca marinaja imittana −quinadsa Jesohuaji jahijonajari.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Naraha jodiodeni mota marinaja pariseodsa jehe quinajarideni, jodiodenicca marinaja maridedeni tedsejepa aja imasiri sseqquiri najaridenidsa Jeso quejemahi qqui toquinadsapa jiperaqquiri najari. Nadsapa atti atti quinajari: —Ajana, ajajari madijapa imasiri sseqquiri najaridenidsa nija nahi taji. Pohuadeni tedseje naco jipajari. Naraha iapi pohuadeni tedseje ijipanijinepi oppina tani, inajaro −quinajari.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Naraha manaco Jeso pohuadenidsa ajijaro namidsa imadinicca ima tadsajani mari icanabaqquijari.
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Pohua attipa: —Jari, tiadenipi ticcadeni edede 100 naha ticajimanadsapa onideni hua tiquinadsa ojaria amossi nadsapa ¿pohuatohui qquide jai tija-jeraqui? Jehe, edede jinedepa pocca edede qquide toccahitohui. Pocca edede 100 naha cajiraha ojaria amossi nadsapa 99 tojajari. Pocca edede 99 naha huamonihuaji inebobaqquidsapa ojaria amossi najari qquide toccajari. Nadsapa qqui qqui naridsanaja pocca edede bacco inanijari.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bacco inanidsapa pohua mattodsa ibari nanijari. Nadsapa huatidsenijari.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Nadsapa odsa bacco nanidsapa pohua tessetohui huahua najari: “¡Occa edede amossi najaripa bacco onanihi! ¡Occa odsahuaji jai tijajonaji, etidsenijine!” najari.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nadsama pajissara tiadenidsa huati onajaro: Najarossa najaro madija imasiri sseqquiri najaridenipa pina edede jano tojadsa amossi najarissa quinajari. Naraha ojaria: “Diodsa ojanijine, occa ima onebona” nadsapa Diopa pocca dodosse tabaqqui memehuajicca tedseje huatidsemana tahi. Aja madija tahide Diodsa toquejenapojaridenicca imadsa naco memehuajiccapa huatidsemana tahi. Naraha aja madija Diodsa tojedsatidsapa denima huatidsemana tahi −najari Jeso.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nadsapa ima onihi naqui huati tajari: —Amonejepi dsiniro ccarara 10 nehe cajiraha ponicca dsiniro cajarie amossi canadsapi ¿qquide dissera tejeraqui? Dissera tajaro. Jojororo iquehessidsa ponicca odsadsa johue naridsajaro. Ponicca dsinirotohui mohuaradsa qqui naridsanissa tajaro.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Bacco icananidsapi poni tassanitohui, poni inoriniccatohui huahua najaro: “¡Ohuadsa tetidsemanaji! Occa dsiniro amossi canaraha bacco ocananini” najaro −najari Jeso.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 —Nadsama ohuapi tiadenidsa huati onana: Najarossa najaroa madija imasiri sse tajaripa: “Diodsa ojanijine, occa ima onebona” nadsapa Dio pocca dodosse tabaqqui tedseje huatidsemana tahi −najari Jeso.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesopa dsoqquejari dsepetajibotecca imadsa huati huati najari: —Madijapa pohua bedi pamajari.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Dsotodeccapa imehidsa huati tajari: “Abi, tidsepetaji, ticca dsiniro, ticca dsama huapima nidsa tidsoqquedsapi icca tojanijine tade. Nadsapi aji occapi tidsoqque-jeraccadsama ohuadsa arobeni da taji” najari. Nadsapa imehi pohua bedi pamahadsa pohua dsepetaji, pocca dsama icanaroberidsadsa pohuadenidsa da inaridsajaro.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Naraha huada onihidsapa pocca abicca daniji aji dsama cajidsati, pohua dsepetaji cajidsati naqui dsinirotohui da inaridsajaro. Nadsapa dsiniroma dsama huaji tanihuaji toccajari. Nadsapa dsama huaji tanicca odsa bacco tadsapa ejetetohui, dsodsobitohui, amonejetohui naridsajari.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 —Nadsapa pocca dsiniro nemanehe inajicajaro. Naraha najari huajanodsa pemi naqui tojaridsajaro. Dsamatapa naco bonoridsa-jarajari. Nadsapa dsabisso pemijari.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tarabaidsatohui nahihuajicca madijadsa huati tajari. Nahihuajicca madija pohuadsa: “Occa poroco tecahuabaqquijo” nadsa pocca poroco madimanahihuaji dosse inajari. (Naraha dsabissopa jodioja nadsa poroco cacahuade pohuadsa ocassera taraha nama naha poroco ecahuajari.)
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Pohuadsa dsamatapa da quina-jaradsa pemidsapa: “Poroco tapari ojipa naccaraho” nanaja naraha poroco tapari pina imissa najaro naqui pohuadsa da quinehe nejerani.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 —Nadsapa bodi huatomajari: “Occa abicca odsadsapa tatarabaidsadedeni caji taraha pohuadenidsa dsamatapa mota totoja nade. Naraha ohuapi ajihuaji pemi, ohuatiabote nani” najari pohua bodi.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Nadsapa pohua bodi huatodsapa: “A, occa abicca odsahuaji occanina. Bacco onanidsapi pohuadsa occa ima huati onanijine: Abi, ojine ima tabaccora tani Diodsa. Tiadsa naqui ojine ima tabaccora tani, onanijine” najari pohua bodidsa.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 “Nadsama: Abi jidapapi ohuadsa: ‘Occa ejedeni’ tejeraji. Tiapi bica tinaraha ojinepi ima bica tejerani, onanitohui. Naraha jidapapi ticca dodosse ojanijine ¿jipa tinaqui? onanitohui” najari pohua bodidsa.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 —Nadsapa pocca abihuaji toccanijari. Toccanijari... bacco tanibote nadsa pocca abipa huaji taraha pocca ejedeni ccanihi qqui tajari. Qqui tadsapa pocca ejedenidsa huati huana taja najari. Joppa tojidsajari, dama, icahuajocossa, pano mose inajari.|src="DN00485b.tif" size="span" loc="15.20" copy="Dunham"
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Naraha bedi attipa: “Abi, ojine ima tabaccora tani Diodsa. Tiadsa naqui ojine ima tabaccora tani. Abi, jidapapi ohuadsa: ‘Occa ejedeni’ tejeraji. Tiapi bica tinaraha ojinepi ima bica tejerani” najari imehidsa.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 —Naraha pocca abipa bedi atti mittaraha pina mitterahi najari. Pocca dodosse tabaqquidsana huati tajari: “¡Huassinaja occa ejedeni etero bicanidsa tinehedsamanajo! ¡Todsepecca naqui dsepe tinahanamanajo, amoricca naco tinehedsamanajo!” najari.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 “Bohui napidsati oqui tajari naco teccanimanadsa tidamanajo, ijipaqquinijine” najari.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 “Etidsenijine bica tani. Occa ejedeni pina dsoqquejarissa naraha madinipomahi. Pohuapa pina jano tojajarissa naraha bacco nanipomahi” najari. Nadsapa pocca odsacca huapima huatidsemanajari.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 —Naraha pohua bedi tahideccapa huidsajahuaji dsepe ijidsa ccaninaja odsa huajiranidsa mittajari. Tire tire camaja, tore tore camaja najari, pocca abicca odsadsa dsodsobi tojajaro.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Naraha pohuapa pocca abicca medsetohui huahua najari. Ccajonadsapa pohuadsa huati tajari: “¿Nejecotohui icca odsadsa ejete tojajaro?” najari.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Naraha imehicca medsepa pohuadsa huati tajari: “Timecote bacco nanijari. Nomi, bica taha ccanidsa ticca abi bohui bedi oquibote inanadsoqquejari” najari.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 —Naraha pohuapa jamijari. Odsahuaji toqquedsimanide jipera tadsapa pocca abina qquenajari. Qquenadsapa bedidsa huati huati tajari, toqquedsimanihijine.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Naraha manaco imehidsa huati tajari: “Ohuapi tiadsa huajano huapi taha odsepe ijijaro. Ticca dosseniji aji jipa tinajarocca ohuadsa dosse dosse tajarossa onanaraha ohuadsa bani ette tojahi da taha najarahi, otessedeni tedseje ohua naqui ohuatidsenijineraha” najari imehidsa. “Bani huati ccarera tahicca pina edede jidsadsa cabra bedi naco ohuadsa da taha najarahi, otessedeni tedseje ijipaqquinijineraha.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Naraha ticca ejedeni aja ticca dsiniro ponima amoneje pehiqquiri najarodenidsa inajicajaro pohuadsana bohui bedi oquibote tinanadsoqquejari” najari imehidsa.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 —Nadsapa manaco imehi pohuadsa huati tajari: “Ato, tiapi ohuadsa timadi-dsanapojaro. Odsepetaji, occa huidsaja, occa bani ette tojahi, occa odsa najari huapimapa ticca” najari.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 “Naraha jidapapi ijipaqquidsa etidsenijine bica tani. Ticca eso dsoqquejarissa naraha jidapapa ima dsatidsa madinihi. Pohuapa jano tojaraha qqui imanihi” najari pohua bedidsa −najari Jeso.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.