Atos 16
El Nuevo Testamento en el idioma Culina (mádija) del Perú (CUL) vs NVT
1 Nadsapa Pablo Sila tedseje odsa panani Derbedsa bacco toquinajari. Denima tohuedajaripa odsa panani Listaradsa bacco toquinajari. Nahidsapa Timoteo madijari. Pohuapa Jesodsa jehe napojari. Pohua imeni naqui Jesodsa jehe napojaro. Ponipi jodio, naraha imehipa dsama Cresiacca madija.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Nadsapa aja Listaracca Jesodsa jehe quinajarideni attideni, odsa panani Iconiocca Jesodsa jehe quinajarideni attideni naco: —Timoteopa dsabisso bicahi −quiquinanajari.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Nadsapa Pablo attipa: —Timoteopa ia acco tocamabaqquihijine iadsa toccana −najari. Naraha Timoteo imehipa jodio jaraha dsama Cresiacca madijaha nadsapa huapima pohuadsa nahatoqquiri najari. Cresiacca madijapa jodiodenicca huissinaja cappiramanadsapa Timoteo naco huissinaja cappirajari. Nadsapa Pablo attia: —Timoteo iadsa toccadsapa jodiodeni iadsa jiperaqquiri nahitohui. Nadsapa huissinaja cajidsana toccahi bica tahi −nadsa Timoteo amadsati huissinaja cajijari.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nadsapa jai tojadsapa odsa panani onihidsa jai tojedsima, odsa panani onihidsa jai tojedsimadsanapojari, aja Jesodsa jehe quinajarideni maride. Aja Jesocca dodosse tabaqqui Jerosarecca Jesodsa jehe quinajarideni cacahuadedeni quinadsa ima teppe dsodo quinajaroccadsa mari icanabaqqui-ridsajari.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Nama quinadsapa madija Jesodsa jehe quinajaridenipa poccadeni jeheniji todacorani najaro. Madija ohuahadeni naco huada huajijiradsa Jesodsa toquejena toquejena dsanapodsapa tohuapijari.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Nadsapa dsama Asiahuaji jai tojahijineraha nahihuaji mari quinahijine Dio Corime ecossadsa jai toja-jarajari. Nadsapa dsama Pirijiahuaji mari mari tossoniqquimamana, dsama Carasiahuaji mari mari tossoniqquimamana dsanapojari.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Nadsapa dsama onihi Misia inorinidsa bacco toquinajari. —Dsama Bitiniahuaji issoniqquimana −quinaraha nahihuaji Jeso Corime ecossajaro.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Nadsapa nahi Misiadsa tossoniqquimamanadsapa passo imeni inidihuaji jai tojedsippadsa odsa panani Troadehuaji bacco toquinajari.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Nahi Troadedsa cahadijadsana Pablopa pina pocca huadassa naha cajijari. Diojine dsama Masedoniahuajicca madija nahi Masedoniadsa ahuatodsa huahi qqui tajari. Pohuadsa huahua najari: —Jari, icca dsamahuaji ticcajonaji, ia acco ticamabaqquinijine −najari Masedoniacca madija.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Nadsapa pocca huadassa nadsa qqui tajarijine Masedoniahuaji jai tojahijine najoramanajari. Aji ohua Roca naqui pohuadenidsa occanijine onajorajaro. Diocca dosseniji ibodidsa ahuato tadsapi pajissa nanihuaji Jeso tahimari icassiejeranijinecca mari icanabaqquihijine nahatoqquiri inajarode.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Nadsapi odsa panani Troadedsa ijoppemadsapi canoa imenidsa jaijajaro. Passo imeni nocconihuaji iaccajaro. Ojari iaccarini nadsapi dsama huittidsacossani onini Samotrasiadsana huana icanade. Huada ssiaja iaccapomadsapi passo imeni inidicca odsa Neaporihuaji huana icanade.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Nanidsa jaijemoradsa jaijajaropi odsa panani Piripodsa bacco inade. Najaro odsa pananipi Romacca colonia tojajaro. Dsama Masedonia arobenihuajicca odsa panani deni tojanicca, bica tanicca. Nanidsa huada pamema nehe imadijaro.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Nadsapi jassinajacca huada bacco tadsa Dio Atti mamari odsa nohueradsapi odsa panani amossinihuaji jaijenajaro, hueni inidihuajina jaijedsippade. Nahihuaji Diodsa huatide totoqueriqqui najari itide inadsa. Nanihuaji bacco inadsapi amoneje ponidenira queriqquimanani qqui inabaqquidsapi ia naqui ponidenidsama nanidsa jassi inadsa Dio Atti mari icanabaqquijarode.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ponideni tassani ojariepi odsa panani Tiatirahuajicca. Oninipi Lidia. Ponipi etero dsojorani huatini ccara tanicca dadade. Najaro etero cocoro todsippapi pina amaidadassa najaro. Najaro amonejepi Dio Attidsa ibora tajaro. Ia Medsede Jeso poni bodini acco icamadsapi Pablocca marinaja ponidsa bica tadsa mittanissa tajaro.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Nadsapi Lidia Jesodsa pajissa nadsapi totopa cajijaro. Ponicca odsacca madija naco huapima totopa cajiridsamanajari. Nadsapi poni attini iadsa: —Aji ohuadsa tibodideni: “Ia Medsededsa pajissa nani” tiquinadsapi jina, occa odsahuaji timadimanaji −nade. Iadsa huatide dissera tadsapi ponicca odsadsa imadijarode.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Nadsapi huada onihidsa aja Diodsa huati huati totoquina nahihuaji jaijedsippanipomadsapi dsohuato madija tedsejemadenicca ima nahato tajaro jahuidsa bacco ijidsade. Ponipi najaro odsa pananicca madijadenicca medse. Poni bodinicca tocorimejine nahato tajaro. Najaria aja poni medse tonanadedeni ihidossemana nadsapi madija tedsejemadenicca ima huati huati tadsa dsiniro cacajimana najari.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Najaro dsohuatopi Pablo, ia inajaro inatti motta huahua cajamissaponi nade. Poni attinipi ajima nade: —¡Ajajaridenipa Dio memehuaji madijari Attidsa iboraqquiri nahi, nahi! ¡Ajajaridenipa Dio tiadeni tonassiajabaqquihijine tahimarini tiadeni mari tocanabaqqui-manahitohui, mari tocanabaqqui-manahitohui! −nanamissa najarode.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Huajijiradsa inatti motta nema nema nanajona nadsapi poni attini mittade iadsa tocasserani nadsa Pablo pohua natti qqui tanidsa dsohuato bodinicca tocorimedsa huati tade: —Jesocristo onima huati onana: ¡Tiqquenaji! onajaro −nade Pablo. Pohua atti nama nanaja tocorimepa amadsati qquenajaride.|src="DN00508b.tif" size="span" loc="16.18" copy="Dunham"
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Nanaja aja dsohuato poni medse tonanadedeni poni bodinicca nahatobote amossi nahi qqui toquinadsapa: —¡Jaho! Nema nadsapi ¿dsiniro icappirapadseje? Jidapapi poni bodinicca nahatobote cappirani −quinajari. Nadsapa Pablo dama, Sila dama quinadsa odsa panani nocconihuaji iaccabaqqui-manajari, ima cacattemadedenidsa huati toquinahijine.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ima cacattemadedenihuaji bacco toquinadsapa huati toquinajari: —¡Qqui, ajajari jodiodenipa icca odsa pananicca madijadsa mohua mohua naridsamanapaja! −quinajari.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 —Poccadeni ididenicca madie tahimarini mari mari quinajari. Naraha iapi romanodeni iquejenadsapi poccadeni ididenicca madie tahimarinidsa jehe inejerani. Najarodsa iboraqquiri inejerani. Iadsa oppina tani −quinajari.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Nadsapa madija huapima Pablodenidsa huadimanadsa itabaromanahijineraha ima cacattemadedenipa soldadodenina icadossebaqquijari: —¡Jari, eterorideni ssiti taridsamanadsa titabaromanajo! −quinajari.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Nadsapa itabaromanajari, cacotabote nadsa toponi cocorodsa cororo idsimamanajari. Nadsapa toponi cocoro cacahuadedsa huati toquinajari: —Ajajarideni tecahuabaqquihissa tajo, dsaja tajarahijine −quinajari.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Nadsapa toponi cocoro cacahuadepa ima cacattemadedeni attideni mittadsapa bodiccadsana iaqquedsimabaqquijari. Issodeni ahuadsa cabasso nadsa jore caniqquimadsa pamidsadsa canajari.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Nadsapa Pablo Sila tedseje dsome nocconiraha Diodsa huahuatiti dsajari, Diodsa huatidsemanadsa jijiriri dsadsapa toponi cocorocca madija mittamanajari.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Naneje nami jadsirema dsadsa najaro. Toponi cocoro todsimacca odsapi sibadsa canahatonije najaro dacoraraha poni cahittanicca nami dsadsa nadsapi najaro odsa naqui dsadsa canajaro. Nadsapi noccobiji naqui tohuabajaro, domo huedsajarideni issodenicca, bijidenicca cadena naco jeo huajaridsajari.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Nanaja toponi cocoro cacahuade nocco tojadsa qqui taneje noccobiji tohuabani qqui tadsapa: —¡Jaho domo toccahi! −najari pohua bodi. Nadsapa toponi cocorodsa domo huedsajarideni domo toccahi manaconipa pocca taminedeni pohua inanadsoqque-manahi noppine cappinadsa pohua huajinahijine pocca toponi huahuajina equidi najaro.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Naraha Pablo pohuadsa huahua najari: —¡Paji! ¡Tia tejina tejeraji! Iapi huapima aji jassi idsani −najari.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Nadsapa toponi cocoro cacahuade jojororotohui huahua nadsa jojororo eccajonamanadsapa piri todsimamanajari. Nadsapa toponi cocoro cacahuade bodihuaji joppa todsimanaja jabojo najarijine tacca-cca najari. Pablo Sila baccodenihuaji pohua pitodsa huitta najari.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Nadsapa toponi cocoro bodihuaji pahimidsaraha eqquenabaqquidsapa huapiccadsana pohuadenidsa huati tajari: —Jaho, ohua naqui ossiajanijinepi ¿nejecoma onanijine? −najari.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Naraha manaco pohuadsa huati toquinajari: —Ia Medsede Jesodsa pajissa tadsapi tissiajanitohui. Ticca madija naco Jesodsa pajissa quinadsapa tocassiejerahitohui −quinajari Pablo Sila tedseje.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Nadsapa toponi cocoro cacahuade pocca madija jahijonadsa Pablodeni ia Medsede Jeso tahimari mari icanabaqquimanajari. Nadsapa huapima mittamanajari.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Nadsapa dsome nocconiraha toponi cocoro cacahuade passohuaji iaccabaqquidsapa bejorideni ssahua inaridsajaro. Nadsapa najaro dsomedsa pocca madija huapima totopa cajimanajari.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Topade jicadsapa toponi cocoro cacahuadepa pocca odsahuaji Pablodeni inajipabaqquijari. Diodsa jehe nadsapa huatidseri najari. Pocca odsacca huapima naco Diodsa jehe quinadsapa huatidsemaneri najari.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Najaro ssiajadsa ima cacattemadedenipa Pablo Sila tedseje tappa inabaqquimanahijine soldado pamaha toponi cocoro cacahuadedsa huatide dosse inabaqquimanajari. Tohuedadsapa toponi cocoro cacahuadedsa huati toquinajari: —Aja ima cacattemadedeni attidenipa: “Pablo Sila tedseje tappa tinabaqquina” quinapaja −quinajari.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Nadsapa toponi cocoro cacahuade Pablodsa huati tajari: —Jidapana ima cacattemadedeni attidenidsa tiadeni tappa onabaqquinijine. Tiadenidsa ima nohuerani. Mohuaradsa ticadenaji −najari.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Naraha Pablopa soldadodenidsa huati tajari: —¡Icadena-jerani! Ajina, iapi romanodeni iquejenaraha icca ima cattemerani ia huaccade soldadodsa ia tocadossebaqquidsapa ia itabaromanajaro. Madija huapima naco ia qqui toquinade. Nadsapa ia itabaromanadsapa ecotabote nadsa toponi cocorohuaji ia coro todsimabaqquijaride. ¿Naraha jidapana naqui icca ima cattema-jeraraha najimehedsa ia dosse tomani-baqquihijineco? ¡Poni, iapi najimehedsa icadena-jerani! Ima cacattemadedeni jahijonadsa pohuadenira ia tappa tabaqquimanahijine huati tinanimanana −najari Pablo.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Nadsapa soldado pamaha ima cacattemadedenihuaji tohuedanidsa Pablocca ima huati tanimanajari. Aja Pablo Siladenipa romanodeni quejenahi ima cacattemadedeni mittamanadsapa jabojo quinajari.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Nadsapa ima cacattemadedeni cappinamanadsa toponi cocorohuaji jai tojajari, bacco toquinadsapa Pablodenidsa huati toquinajari: —¡Jaho! Ijine tiadenidsa ima bica tejerani. Jidapapi icca ima nanidsa epejena −quinajari. Nadsapa Pablo Sila tedseje eqquenabaqquidsapa mohuaradsa pohuadenidsa huati toquinajari: —Jidapapi aji icca odsa pananidsapi timadimana tejerana. Ajicca odsa panani onihihuajina ticadana −quinajari.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Nadsapa toponi cocorohuaji huedenadsapa Lidia madinihuaji tohuedanijari. Nadsapa nahidsa Jesodsa jehe quinajari bodideni acco icamabaqquidsapa huatidsemaneri najari. Nadsapa denima tohuedajari.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.