Atos 27

Nacom Pejume Diwesi po diwesi pena jume diwesi xua Jesucristo yabara tinatsi (CUI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Barapomonae najʉntʉ coyene weta xua pata taneitorobiwa Italia nacua beya. Pablo irʉ ichamonaerʉ pomonae peteiquebiwichi daxita barapomonae itorobatsi Roma tomara beya. Pon barapomonae matacapoinchi bapon pewʉn Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi. Barapo matabʉxʉyo soldadomonae bicheito wʉn dutatsi “Augusto soldado bicheito”, jei, poxoru barapo soldadomonae Augusto tanacuitatsi, pon romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi. Barapo soldadomonae Pablo irʉ ichamonae caponatsi Augusto beya.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Pepa weranaetha pawarapan, po nae Adramitio tomara werena pona. Barapo nae equeicha Asia nacua beya ponaena. Po tomaraxi pitapatha ena barapo tomaraxi bepa siwa ponaei. Ichʉn pana cueyata. Bapon pewʉn Aristarco Tesalónica tomarapin. Barapo tomara Tesalónica tomara eca Macedonia nacuatha.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Icha matacabitha Sidón tomaratha papatan. Baraxota barapon Julio, Pablo barʉ jume wʉnaetsi. Mataʉtano bapon Julio, Pablo copatatsi xua bara Pablo piamonae pesiwa ponaewa tsainchi, xuano xua bara Pablo peyawenaenexatsi xua xoxi nantawenona.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Bara Sidón tomara wepawarapiyan weratha. Bara weratha paenaponan joibo cuiyainwa Chipre tunaeto pantawaqueban, yaitama bichocono pin joibo dena ichaxoyo copiya payiyan.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Bara mar mene iya paenaponan, Cilicia nacua, Panfilia nacuano imoxoyo pacaquita enaponan. Bapoxonae Mira tomaratha papatan, po tomara Licia nacuatha eca.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Baraxota pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi bapon icha nae taeba baraxota. Barapo nae Alejandría tomara werena pona. Barapo nae irʉ seicaya Italia nacua beya ponaena. Barapo naetha equeicha Julio pana barʉ iya Italia nacua beya.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Ainya matacabin saya bewayo paenaponeiban, poxoru yaitama joibo jera caewa carena tsaibi. Gnido tomara paxenta enaponan. Salmón tomarano paxenta enaponan. Creta tunaetono pantawaqueban.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Bewayo weratha paenaponan, pitapa pacaquita enaponan. Tomaratha papatan ichaxota pexutoroto. Baxota pajebounan, po tomara pewʉn Buenos Puertos. Barapo tomara imoxoyo eca ichaxota Lasea tomara.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Baraxota came awiya ainya matacabin paenan. Bayatha yapu caewa barapo matacabin poxonae barapomonae warapapaeba barapo matacabitha xua pin mene mara mene iya. Tsipei imoxoyo awʉbo tsurucuae tsoponae, daxota Pablo nanta xeina xua icha metha paponaetsipan, panacabetsipan. Daxota barapomonae Pablo muxuweta.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Pablo namchi, jeye:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, jopa jume naitomatsiyo xua Pablo tsipaeba. Ichitha dapo jumetha saya meisa pon jera pecanamataxeinaein irʉ pon jera pexeinaein, baponbe itapeta jume naitomatatsibe.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Barapomonae nanta xeina, xua baraxota jopa beenaeyo poxoru barapo tomara jopa cui wʉnaeyo xua jera pebocaewa poxonae awʉbo pin joiboxae. Pinmonae barapomonae jiwana tsita xanepanatsi xua Buenos Puertos weya pewarapaenexa jeratha Fenice tomara beya, po tomara eca Creta tunaetotha. “Methaunxuae tsiwanaya payaeinchi penacabetsi awʉbo, joibono”, jei. Barapo tomara cui wʉnae xua ichaxota jera jebouneiba. Baxota joibo yayapa poxoru tomara naita cafeteca, poxoru joibo jopa patopaeyo pocotsiwa wetsica yawa pocotsiwa wetsina. Baraxota bepa enaei poxonae awʉbo tsuxubi.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Nexata bewayo joibo tsuncuae, be pocotsiwa parowa wejopeina. Daxota barapomonae namchi: “Bʉ poinchi cataunxuae saya tsiqui joibiyo”, jei. Bapoxonae totabiya jera. Barapo Creta tunaeto imoxoyo pitapa pacaquita enaponan weratha.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Poxonae saya caeto paenaponan bapoxonae pin joibo pana epa taepona, Creta nacua tunaeto wejoparena. Jera epa yʉtaba.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Nexata joibo jera muxunenababa. Canta joibo nawita, daxota jopa paponaeinyo joibo beya. Daxota saya pacopatan xua saya bara joibo pana yanacaputabiyaenaba.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Cauda tunaetiyo bepana yanacaputabiya. Baraxota ichaxota joibo yayapa, tsica naeyo jeriyo po naeyo paquetoutan, pajontaxuinan pepa naetha.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Panacuitontan xua pajonta xuinan. Barapo naeyo pepa jeratha pacʉtabotan. Nexata jera penacuichiwi pepa bʉmacantha peʉma wemʉxʉbʉrʉ capabina, mʉxʉbʉrʉ babataruba xua pewacatabiyainwa joibo. Nexata barapomonae bichocono junuwa poxoru nanta xeina xua mexeya itara jera naxatatabawei taetabotha, po taetabo pewʉn Sirte. Daxota wera jontabota jeratha. Saya jera caputabiya joibotha.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Icha matacabitha came awiya maratsacan bichocono daunwei. Daxota ichawan mentha bebai xua xuan capona.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Icha matacabitha daxota pabeban xua jeratha jeba tsipei ichichipa xua tafafanatsi.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Ainya matacabin came awiya jopa panecotsinyo xometo. Opiteino jopa panecotsinyono. Pajunuwan. Pananta xeinan: “Metha aparaunxuae jopa nacapanenebiya tsainchi. Bunothopaeinchi aunxuae”, pajan.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ainya matacabin pana yapu xenaca xua jopa panabanaeinyo. Pablo nontapona. Barapomonae baraichi, jeye:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ichitha saya jopa pajunuwinde. Jopa pajiwana tʉpaem tsane, bequein meisa jera naxubina.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Merawi matatsunpin netsita naitʉta. Barapo matatsunpin Nacom itoroba pon Tanacom xuano xua taexanaexae pocotsiwa bapon neitoroba.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Barapo matatsunpin nebarai: ‘Pablo jopa junuwinde poxoru bexa tsane romanomonae itorobiya pia pepa peewatsinchi pon Augusto, peitabaratha tatsi uncuaename. Daxota pomonae xua napona cata capanepatsi Nacom’, nejei matatsunpin.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Daxota, paxam pana najʉntʉ coyene tsacabare, poxoru xan nanta xeinan xua pocotsiwa matatsunpin netsipaeba bara baxua exanaena.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ichitha petunaetotha naca monapentsina, jei Pablo.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Poxonae catorce po matacabibe tsuxubi, barapoxonae mar mene pacaxiban. Barapo pepa mar mene pewʉn Adriático mene. Barapo mentha joibo pana yana muxunenababa. Merawi papaetha, pomonae petanacuichiwi barapo naetha, barapomonae nanta xeina xua imoxoyo ira itiya pona.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Barapomonae mene epa tutu canaʉbareca. Treinta y seis po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca. Caeto equeicha mene epa tutu canaʉba, baxota veinte y siete po mʉ epatiyobe xeina xua iratha deca.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Barapomonae pejunuwixae xua jera tofotabina poxonae yʉtabina ibowantha, daxota barapomonae po nainto arewe, xua jera duntaba exanaduta petafe xoreca. Cuatro po naintobe xoreca peruntaba exanadutsinexa. Mataʉtano barapomonae Nacomtha wʉca xua xometo pentha tsane, penecotsinexa tsane.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Pomonae petanacuichiwi barapo naetha barapomonae nanta xeina xua perʉcʉpaewa. Daxota barapomonae naemata po nainto arewe dureca pebʉxʉreca. Ichitha tsiqui naeyo mentha durecano, poxoru pia namicha dʉcʉpaetsi barapo naeyotha.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Pablo barai Julio, pon soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, xuano baraino soldadomonaetha, jeye:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Daxota soldadomonae jeriyo mʉ ucuiba. Jeriyo mentha jopeica.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Poxonae caemʉmbo, Pablo pijiwimonae jain itoroba. Pablo pijiwimonae barai, jeye:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Daxota pin jumetha paca jeichichi. Moya matha paxaema tsipei baxua ainya cui xua painya nenacapanenebiyaenexam. Bara caein jopa napuxanae tsane. Mataʉtano jopa caentanatiyo aichurucuae tsane.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Poxonae Pablo najume weta, pecobetha pan pita, Nacomtha tsipaeba barapomonae peitabaratha tatsi. Barapoxonae pan epa janaxuba. Bapoxonae xane.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Bapoxonae barapomonae najʉntʉ coyene tsacabarʉcʉpa. Mataʉtano barapomonae daxita jʉntema nabanerʉcʉpa.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Jerapiwi doscientos setenta y seis po matabʉxʉmonaebe pan xua daxita pan.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Poxonae barapomonae najain wetarʉcʉpa, daxita barapomonae trigo xu bebai pepa mentha poxoru bepa jera tafafanaetsei.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Poxonae xometo baya pentha tsina, pomonae petanacuichiwi barapomonae jopa yaitaeyo ira, po iratha muxu pepatsi. Poxonae barapomonae pexutoroto tane, barapomonae nanta xeina xua juntucuru jebounaena taetabo itapatha.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Daxota barapomonae nayana mʉ ucuiba, xua po nainton arewe mene bʉpana bobendeca. Po catenano pecabobotsi catena, barapo catenano isanaxoreca. Nexata paparuwa duta wera naetotha. Barapo wera pebʉxʉtha duta. Jera nainya cacuita caputabiya ira.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ichitha barapoxonae barapo nae ichaxota tsewa tuwʉtha naxatatabarena. Bʉxʉ naxatatabuncua bichocono. Petafe fotaba maratsacatha.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Soldadomonae bepara jutebei pomonae peteiquebi jiwichi, tsipei poxonae mentha othopaena mexeya itara dʉcʉpaenawei.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ichitha soldadomonae pia pentacaponaein tatsi, bapon Julio, ichipa xua Pablo asʉ popona. Daxota Julio jopa yabara jume copatsiyo xua jutebinchi pomonae peteiquebi jiwichi. Bapoxonae Julio itoroba pomonae yaputane xueiba, copiya pepatsinexa tsane pepa iratha.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Pomonae xua jopa xueibiyo napaewan cobena xueibiya. Mataʉtano barapo jera pepan cobena xueibiya. Daxota daxita panenebiya pepa iratha.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.